Kobieta odziedziczyła nieruchomość po mężu, który zmarł w 2008 r. W skład spadku wchodziły działka i postawiony na niej dom bliźniak. W 2011 r. sprzedała posesję. Uznała, że skoro była zameldowana w domu ponad rok, to spełniła warunek zwolnienia i nie musi płacić PIT.

Organ podatkowy uznał jednak, że o ile dochód ze sprzedaży domu jest wolny od podatku, o tyle kobieta musi uiścić daninę od sprzedaży gruntu. Zgodnie z obowiązującym w latach 2007 – 2008 art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT prawo do zwolnienia przysługuje temu, kto był zameldowany w budynku lub lokalu na pobyt stały nie krócej niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Na tej podstawie fiskus uznał, że tylko zysk ze sprzedaży lokalu korzysta z preferencji. Na działce nie można się zameldować, jej więc nie dotyczy zwolnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił jednak ten argument i przyznał rację podatniczce. Jego zdaniem ustawodawca nie chciał, aby pojęcie „budynek mieszkalny“ rozumieć w oderwaniu od gruntu, z którym budynek jest trwale związany. Posłużył się tym pojęciem wyłącznie ze względów związanych z konstrukcją ulgi meldunkowej. Z przepisów administracyjnych wynika bowiem, że meldunku można dokonać jedynie w lokalu lub budynku, a nie na gruncie.

W ocenie sądu pojęcie „budynek mieszkalny“ użyte w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT ma dwa znaczenia. Oznacza – po pierwsze – budynek mieszkalny stanowiący odrębną własność, po drugie zaś – grunt pod takim budynkiem.

Zwolniony z daniny jest zatem cały przychód ze sprzedaży nieruchomości. Nie wynika to wprawdzie z treści ustawy o PIT, ale z przepisów kodeksu cywilnego, które stanowią, że ziemia i posadowione na niej budynki stanowią całość nieruchomości i nie mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży.