Nie ma jednak wątpliwości, iż najważniejszym elementem były dynamiczne zwyżki cen akcji na rynkach europejskich, gdzie dwie pierwsze godziny przyniosły blisko dwuprocentową zwyżkę wartości niemieckiego DAX-a. Odpowiedzią GPW było podniesienie WIG20 o przeszło 1 procent w godzinę. Ciekawostką zwyżek w Europie było zignorowanie mieszanych odczytów PMI dla przemysłu, które w przypadku strefy euro właściwie potwierdzały podział Europy na dobrze radzące sobie w kryzysie Niemcy i słabsze Włochy i Francję.

W kolejnych godzinach na GPW i wielu innych rynkach zadomowiły się konsolidacje, które w przypadku WIG20 zamroziły indeks w okolicach poziomu wykreślonego we wtorkowe popołudnie. W istocie dopiero w finałowej godzinie WIG20 zdołał przesunąć się nad wykreślone w południe maksimum dnia i na finałowej prostej średnia wymaszerowała w rejon 2370 pkt. Oczywiście znaczący udział w ruchu na północ miała zwyżka DAX-a, który na godzinę przed finałem swojej sesji zyskiwał 2,6 procent.

Bilansem dnia jest zwyżka WIG20 o 1,3 procent oraz wzrost szerokiego indeksu WIG o 1,2 procent. Dla szukających wskazówek na wykresach zamknięcie WIG20 na 2363 pkt oznacza, iż wykreślone zostały nowe maksima fali wzrostowej, która trwa od połowy stycznia. W praktyce popyt ma prawo spoglądać już w rejon psychologicznej bariery 2400 pkt i oporu w rejonie 2452 pkt. Jeśli coś można rynkowi zarzucić, to czytelną podatność na czynniki zewnętrzne, które nie pozwoliły na bezpieczną korektę wyciszającą rynek przeszło 10-procentowym wzroście.

Adam Stańczak