Kolejne godziny upłynęły pod znakiem oscylacji w wąskim zakresie zmienności, a popyt pojawiał się na linii łączącej wcześniejsze minima. Takie zachowanie zdawałoby się komponować do możliwej formacji trójkąta symetrycznego, z którego większe prawdopodobieństwo należałoby przypisać wybiciu w górę. Ale dzisiejsza sesja pod wpływem słabości na giełdach światowych może rozpocząć się od spadku i to może mocno zniwelować prawdopodobieństwo wybicia w górę. Kluczowe wsparcie znajduje się na 2337 pkt., i jeśli ma być zrealizowana prognoza wynikająca z formacji poziom ten nie powinien zostać przebity. Ewentualne przełamanie tego wsparcia będzie wyrazem słabości i będzie sugerowało załamanie wzrostowej fali, która nie zdołała poprawić wcześniejszego maksimum na 2433 pkt.
W takim wypadku większą uwagę trzeba będzie zwracać na ostatnie lokalne minimum na 2307 pkt., gdyż jego przebicie będzie zapowiadało test 2258-60 pkt. Najbliższy opór znajduje się na 2389 pkt., a w razie jego przebicia będę oczekiwał na test wczorajszego maksimum na 2402 pkt. W przypadku jego pokonania będę oczekiwał na test 2417 i 2433 pkt. Pokonanie tego ostatniego poziomu będzie sugerowało wzrost w rejon 2482-95 pkt. Sytuacja na rynkach akcji jest dość ciekawa, przy czym najsłabiej obecnie zachowują się indeksy amerykańskie i właśnie tam należałoby się doszukiwać potencjalnych ryzyk. Indeksy europejski zachowują się znacznie lepiej, choć polskie indeksy nie mogą się załapać na właściwy ruch do góry. Owszem pojawia się popyt na wybranych walorach, ale jako całość rynek wygląda słabo. Na większości notowanych walorów mamy do czynienia z negatywnym układem średnich ruchomych i w wielu przypadkach układ taki podcina skrzydła kupującym, a wszelkie przejawy optymizmu globalnego są wykorzystywane przez
sprzedających. Trudno doszukać się źródeł takiego zachowania, ale zniecierpliwienie, ze rynek nie idzie może przełożyć się na większą podaż na rynku.
Tomasz Jerzyk
[ Zobacz pełną analizę
]( http://i.wp.pl/a/f/pdf/24803/100623_biul_por.pdf )
