Sytuacja nie jest jednoznaczna do oceny, bo z jednej strony coraz wyższe wolumeny potwierdzają rosnącą siłę rynku i winny one przekładać się na korzystną prognozę średnioterminową. Z drugiej strony indeksy są po ponad rocznych wzrostach i zupełnie nie byłbym zdziwiony jeśli wyższe obroty oznaczałyby wychodzenie z rynku i realizowanie zysku przez część inwestorów. Nie koniecznie musi to oznaczać wyczerpanie potencjału wzrostowego, ale z drugiej strony wiadomo, iż akcje sprzedaje się znacznie łatwiej jeśli rynek rośnie. W momencie, gdy rynek zaczyna spadać trudniej jest uplasować większy pakiet akcji.
Dodatkowego znaczenie nabiera fakt, iż zarówno WIG jak i WIG-20 znajdują się w rejonie oporów wynikających z 50% zniesienia spadków z lat 2007-2009. Wysokie obroty w rejonie istotnego, bądź co bądź oporu nie powinny dziwić, ale z drugiej strony rodzi się naturalne pytanie czy kupujący będą w stanie kontynuować dynamiczny wzrost w kolejnych tygodniach. Do pozytywnej interpretacji konieczna jest wiara, iż akcje przejmowane są przez silne ręce i takie zachowanie poprzedza dynamiczny wzrost, bo nie będzie podaży na rynku. Z drugiej strony sprzedający mogą robić miejsce w portfelach na zbliżające się kolejne duże oferty publiczne, które bez wątpienia będą cieszyły się dużym zainteresowaniem inwestorów. Sprawa nie jest jednoznaczna, ale warto się przyglądać zachowaniu rynku i przede wszystkim oporom 2600 na WIG-20 oraz 44000 dla WIG-u.
WIG-20 zauważalnie zbliżył się do 2600 pkt. i obecnie ten poziom pozostaje najbliższą barierą. W przypadku jego przełamania będę liczył na test 2632 lub też w bardziej optymistycznych założeniach 2678 pkt. Najbliższe wsparcie znajduje się na 2566 pkt., a w razie jego przebicia będę oczekiwał na test 2555 pkt., gdzie znajduje się aktualnie linia przyspieszonego trendu wzrostowego. W razie jej ewentualnego przełamania będę zwracał uwagę na 2517 pkt.
Tomasz Jerzyk
