Niezdecydowanie

Po wyższym otwarciu kupujący podjęli próbę ataku na ostatnie maksima, ale wzrost został powstrzymany na 2334, a w kolejnych godzinach indeksy osuwały się pod własnym ciężarem. Kolejne godziny charakteryzowały się sporym niezdecydowaniem, ale skala zmian była zbyt słaba, by definitywnie przesądzić kierunku kolejnego ruchu. Kupujący na końcowym fixingu zapewnili wyższe zamknięcie, ale do kontynuacji wzrostu konieczne jest pokonanie 2325 oraz maksimów na 2334. Myślę, że w dalszym ciągu szansa na to jest, bo podaż na razie jest zbyt słaba, by obalić argumenty przemawiające za zwyżką. W przypadku przebicia maksimów, kolejne opory znajdują się na 2347 lub też na 2392. W przypadku silniejszego wzrostu podaż winna ujawnić się na 2407. Poziom ten stanowi istotny, w moim przekonaniu opór i zakładam, iż nie zostanie on przebity. Jeśli założenie okaże się mylne to otrzymamy sygnał wskazujący na większą siłę rynku, co powinno przełożyć się na atak na strefę oporów w przedziale 2433-2450. Najbliższe wsparcie znajduje się
na 2282, aczkolwiek znacznie większe znaczenie przypisuję poziomowi 2262. Przebicie tego pułapu będzie zwiększało prawdopodobieństwo wyczerpania potencjału wzrostowego, w krótkim terminie, co z kolei będzie zapowiadało test 2218 lub też dołka na 2164. Rynek znajduje się aktualnie w fazie konsolidacji, po wcześniejszym wzroście. Teoretycznie większe szanse należy przypisywać kontynuacji ruchu wzrostowego, ale do potwierdzenia chciałbym zobaczyć przebicie poziomu 2325. Do wczoraj główne indeksy notują pierwszy, po siedmiu tygodniach spadków, wzrost w ujęciu tygodniowym, a pytaniem pozostaje, czy pozytywny dorobek uda się utrzymać. Najbliższe sesje winny też być ważne, z racji zbliżającego się końca miesiąca. WIG-20 traci w sierpniu nieco ponad 15% i naturalnym pytaniem wydaje się czy te straty uda się ograniczyć.
Tomasz Jerzyk