Przebieg samych notowań z kolei nie przyniósł dużych zmian. Przed południem zaznaczyła się próba strony popytowej do odrobienia „dywidendowej straty”, ale spadki zostały zredukowane najwyżej do ok. -0,5%. Potem, wraz z pogorszeniem nastrojów w Europie, nastąpił powrót do poziomów z pierwszych minut sesji. Wśród danych makro najważniejszą publikacją był wskaźnik nastrojów konsumentów Conference Board, który pokazał spore cofnięcie do 60,6 pkt, które jednocześnie zdecydowanie rozminęło się z prognozami (65,8 pkt). Słaby odczyt jednocześnie mógłby być argumentem dla grających pod dodruk pieniądza przez Fed, także jego przełożenie na giełdy nie było oczywiste. Na warszawskim parkiecie do końca dnia niewiele się już zmieniło i WIG20 zamknął dzień 1% poniżej odniesienia (2253 pkt), przy obrocie 439 mln PLN.
Powolne osuwanie kursu indeksu szerokiego rynku zapewniło po wczorajszej sesji zamknięcie na poziomie 41 601 pkt. 0,3% spadek nie przyświadcza o przewadze podaży w ogólnym obrazie ostatnich notowań, ale warto zauważyć, że brak aktywności ze strony kupującej zsuwa indeks coraz niżej. Wtorkowe zamknięcie wypadło także poniżej SK15, której dotychczas skutecznie udawało się zapobiegać spadkom. Kurs zatrzymał się na granicy 23,6% zniesienia Fibonacciego lipcowo-sierpniowej fali wzrostowej, co w szerszym terminie nadal przemawia na korzyść kupujących. Lekkiemu pogorszeniu z kolei uległ obraz obserwowanych wskaźników. RSI podąża na południe przy wtórującym mu Composite Index i Derivative Oscillator. Dodatkowo słabnie ADX, niwelując z mozołem osiągnięte wzrosty z poprzedniego miesiąca. Niemniej jednak, ostatnie sześć sesji nadal można zaliczać do ruchu bocznego, dla którego od dołu istotne wsparcie stanowi poziom 41 217 pkt a od góry ogranicza poziom 42 521 pkt.
