Podczas giełdy pracy w Bistrita, na północnym zachodzie Rumunii, duża firma odzieżowa z Polski zaoferowała 150 miejsc pracy dla szwaczek i krawców. Warunki były dość korzystne: wynagrodzenie netto wysokości około 1600 złotych i pięcioletni kontrakt. Oferta nie spotkała się jednak z zainteresowaniem: rumuńscy bezrobotni bardziej skłonni byli zatrudnić się na miejscu, za kwoty nawet dwukrotnie niższe.
Według specjalistów, emigracja zarobkowa w Rumunii zatrzymuje się w miarę spadku bezrobocia i wzrostu płac. Poza tym, jak podkreślają sami Rumuni: kto miał wyjechać, już to zrobił. Jeszcze przed przystąpieniem tego kraju do Unii Europejskiej, do pracy za granicą wyjechało ponad dwa miliony ludzi.
