Rynkowe plotki mają to do tego, że nieraz dość dobrze podgrzewają nastroje. Brak bardziej nerwowej reakcji po decyzji S&P o obniżeniu ratingu Hiszpanii do „BBB-„ w środę – wczoraj Włosi mieli dość udany przetarg 3-letnich obligacji za 6 mld EUR, a rentowności hiszpańskich obligacji po krótkim wzroście wróciły w kolejnych godzinach do wcześniejszych poziomów – wymusił spekulacje, co może stać za taką reakcją rynku. Warto jednak uwzględnić kilka rzeczy. Wprawdzie w ostatnich dniach szef Europejskiego Mechanizmu Stabilizacyjnego, Klaus Regling przyznał, że ESM posiada już zdolność operacyjną (chociaż tylko na 200 mld EUR), to nie oznacza, to, że ESM i ECB natychmiast przystąpią do stabilizowania hiszpańskiego rynku długu, kiedy napłynie oficjalna prośba od Hiszpanów. Warunki są jasne – kraj musi wypełnić określone kryteria, które dają gwarancję, że proces reform będzie skuteczny (w tym względzie rząd Rajoya musi nadrobić wiele rzeczy, a zatem proces negocjacji może się ciągnąć kilka(naście) tygodni i mogą nie
być one łatwe). Po drugie nie jest do końca jasne, czy ESM rzeczywiście będzie miał możliwość udzielenia bezpośredniego wsparcia hiszpańskiemu sektorowi bankowemu – przeciwko takiemu pomysłowi oponowały ostatnio Niemcy, Holandia i Finlandia – a to na pewno odciążyłoby w dużym stopniu hiszpański budżet. Wreszcie po trzecie – pytanie, czy Hiszpania nie będzie zwyczajnie potrzebować (i w jakiej kwocie) pieniędzy na bieżącą obsługę długu, czyli klasycznej pożyczki, którą otrzymały do tej pory Grecja, Irlandia i Portugalia. A przy tej ostatniej kwestii kluczowa będzie zgoda niemieckiego Bundestagu, o którą może nie być łatwo – dlatego też rynek od jakiegoś czasu spekuluje, że Angela Merkel wolałaby przeprowadzić jedno głosowanie dotyczące wsparcia Hiszpanii, Grecji, Cypru, oraz być może także Słowenii. A to może cały proces odsunąć w czasie. Sytuacja może też skomplikować się przez Grecję – dzisiejsza prasa sporo pisze o wczorajszych cierpkich słowach niemieckiego ministra finansów wobec szefowej Międzynarodowego
Funduszu Walutowego, która w ostatnich dniach wielokrotnie powtarzała, iż Grekom należy dać więcej czasu na reformy, co wiązałoby się z kolejną restrukturyzacją długu. MFW proponuje, zatem wydawać się było logiczne rozwiązanie (bo dodatkowe 13-20 mld EUR na Grecję – w zależności od szacunków – skądś trzeba będzie wyasygnować), jednak w obecnej sytuacji prowadzi tylko do kolejnych spięć wśród europejskich polityków. Zwłaszcza, że MFW zdaje się uzależniać wspomniany „haircut” od wypłaty kolejnej transzy pomocy finansowej, co powinno mieć miejsce najpóźniej w połowie listopada.
