Wybicie w górę

Po wyższym otwarciu indeksy oscylowały w ograniczonym zakresie zmienności, z której nastąpiło wybicie w końcówce sesji. WIG-20 na otwarciu przebił piątkowe maksimum na 2445, a podaż pojawiała się w rejonie oporu wynikającego z równości fal wzrostowych na 2453. W końcówce sesji poziom ten został pokonany, a zamknięcie nastąpiło na dziennym maksimum, co zapewnia pozytywną wymowę sesji.

Najbliższy opór znajduje się na 2467, a w przypadku jego przebicia będę oczekiwał na test 2487 lub też 2499, gdzie znajduje się linia łącząca maksima. W przypadku silniejszego ruchu podaż winna ujawnić się na 2518 lub też na 2526. Najbliższe wsparcie znajduje się na 2453, a w razie jego przełamania popyt winien pojawić się na 2416 lub też 2403. Ten ostatni pułap ma kluczowe znaczenie, a jego przebicie będzie wskazywało na wyczerpanie potencjału wzrostowego. Pozytywna wymowa wczorajszej sesji sugeruje kontynuację wzrostu na dzisiejszej sesji, a ewentualne sforsowanie poziomu 2467 będzie eliminowało część skrajnie negatywnych scenariuszy.

W dalszym ciągu jednak wzrost od dna na 2299 jest ruchem korekcyjnym. O dalszych perspektywach będzie decydował ruch spadkowy, który wcześniej lub później powinien się zmaterializować. W tym kontekście niezwykle istotnym poziomem wsparcia będzie 2403. Przełamanie tego poziomu będzie wskazywało na korekcyjny charakter zwyżki. Natomiast w momencie, gdy ruch spadkowy zostanie powstrzymany powyżej tego poziomu, a kolejna zwyżka poprawi maksimum będzie to czytelny sygnał aspiracji wzrostowych. Cały czas zastrzeżenia można mieć do tego, iż popyt koncentruje się jedynie na wybranych spółkach, co sprawia, iż szerokość rynku jest bardziej typowa dla ruchów korekcyjnych niż dla fal wzrostowych z aspiracjami.

Tomasz Jerzyk

[ Zobacz pełną analizę

]( http://i.wp.pl/a/f/pdf/33019/140401_bp.pdf )