Znowu głośno o PIIGS

Inwestorzy już od dłuższego czasu nie słyszeli słowa PIIGS. Część z nich zapewne zapomniała co ten termin oznacza. Rzeczywiście, w ostatnich miesiącach sytuacja w krajach należących do grupy PIIGS znacznie się uspokoiła.

Nie słychać o strajkach generalnych, reformy dotyczące cięć w wydatkach budżetowych społeczeństwa przyjmują z dużą pokorą, a Grecja i inne najbardziej zadłużone kraje twierdzą (przynajmniej w tym momencie), że uda im się zredukować deficyty zgodnie z zaleceniami Unii Europejskiej i Międzynarodowego Funduszu Walutowego. W rzeczywistości jednak sytuacja zapewne nie jest tak kolorowa. Dług, na który poszczególne kraje "pracowały" przez wiele lat, nie został przecież spłacony w ciągu kilku miesięcy.

W ostatnich dniach mieliśmy pewne symptomy tego, że wiele problemów pozostało nierozwiązanych i będą one powracały jak bumerang. W Portugalii rząd będzie miał duże problemy z uchwaleniem reform dotyczących cięć w wydatkach budżetowych, gdyż nie zgadza się na to opozycja. Nawet jeśli jest to tylko kwestia różnic politycznych, a nie ekonomicznych (a na to wygląda) to takie problemy też niestety trzeba brać pod uwagę. Rentowność 10-letnich obligacji portugalskich znacznie wzrosła na skutek tych informacji, a spread w porównaniu do niemieckich dziesięciolatek wzrósł do 3.5%.

Jeszcze wyższym kosztem długu niż Portugalia, może "pochwalić się" Irlandia. Wczoraj rentowność 10-letnich obligacji tego kraju skoczyła do 6.82% (spread z bundami wyniósł 4.26%), co było najwyższym poziomem w historii. Cała zasługa w tym Anglo Irish Banku, który będzie musiał zrestrukturyzować swoje zadłużenie w najbliższym czasie. Zaproponowana zmiana zamiany obligacji wypuszczonych przez bank spotkała się jednak wczoraj ze sprzeciwem inwestorów.

Kurs głównej pary walutowej zupełnie nie przejął się wczorajszymi negatywnymi dla euro informacjami z Irlandii i Portugalii. Przez całą sesję europejską, a potem amerykańską, euro umacniało się do dolara i w efekcie zyskało ponad dwie figury. Niewątpliwie istotną rolę dla takiego kierunku kursu odegrały opublikowane wczoraj indeksy koniunktury gospodarczej. Szeroki indeks nastrojów w gospodarce wzrósł do 104.1 punktu ze 103.2 punktu miesiąc wcześniej, wobec prognozy wzrostu do 103.5 punktu. Wzrosły też poszczególne węższe wskaźniki nastrojów: w przemyśle, usługach i biznesie.

EURPLN
Wczoraj pisaliśmy, że możliwe jest osłabienie złotego w stosunku do euro do poziomu 3.99. Deprecjacja złotego rzeczywiście nastąpiła i dzisiaj nad ranem kurs osiągnął 3.9875. Chociaż nie było ku temu powodów fundamentalnych, instytucje zagraniczne prawdopodobnie znalazły dobry pretekst w postaci braku podwyżek stóp procentowych na ostatnim posiedzeniu RPP, do zawierania długich pozycji na głównej parze złotowej. Jeśli teraz nastąpi odbicie w kierunku południowym, a tego oczekujemy, ruch z ostatnich dwóch dni będziemy mogli uznać za typowo techniczny i celem w najbliższym tygodniu stanie się poziom 3.92.

GBPUSD
Wczoraj obserwowaliśmy silne umocnienie funta w stosunku do dolara. Kurs GBPUSD wzrósł w czasie sesji europejskiej o ponad dwie figury i znalazł swój szczyt dopiero na poziomie 1.5978. Istotny w krótkim okresie opór na wysokości 1.5878, został przełamany bardzo przekonującym ruchem i teraz będzie stanowił on silne wsparcie przed ewentualnymi spadkami. Decydujące dla notowań kabla w dniu dzisiejszym, tak jak dla EURUSD, będą wstępne szacunki PKB w III kwartale w USA, które zostaną opublikowane o 14:30. Warto też zwrócić uwagę na indeks zaufania konsumentów Uniwersytetu Michigan o 15.55.

Tak jak się tego spodziewaliśmy, po wzroście na początku tygodnia, kurs USDJPY spadł wczoraj w pobliże 15-letnich minimów. Co ciekawe stało się to pomimo bardzo słabych danych o produkcji przemysłowej i również niezbyt rewelacyjnych o inflacji konsumenckiej w Japonii. Za danymi podążyła giełda, osiągając 6-tygodniowe minima i przełamując kluczowe wsparcia, a waluta nie zwracając na to uwagi jeszcze się umocniła. Rynek bowiem, w obliczu braku decyzji o interwencji na ostatnim posiedzeniu BoJ, postanowi prawdopodobnie sprawdzić jak wiele są jeszcze w stanie wytrzymać decydenci polityki monetarnej w Japonii.

Kamil Rozszczypała