Coraz więcej małych firm w rękach cudzoziemców. Oto dokładne liczby

W 2025 r. do CEIDG wpłynęło 288,8 tys. wniosków o rejestrację jednoosobowej działalności. Zdecydowaną większość, 245,3 tys., złożyli obywatele Polski. Pozostałe 43,5 tys. wniosków przypadło cudzoziemcom i osobom z dwoma obywatelstwami, co odpowiada 15,1 proc. wszystkich zgłoszeń. Rok wcześniej odsetek ten wynosił 14,3 proc.

Na czele zestawienia znaleźli się obywatele Ukrainy. W 2025 r. złożyli 33,8 tys. wniosków, wobec 31,3 tys. rok wcześniej. Eksperci wskazują, że ułatwienia regulacyjne sprzyjają samozatrudnieniu cudzoziemców.

- Wzrost ten należy interpretować w kontekście instytucjonalnych i rynkowych uwarunkowań prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Relatywnie niskie bariery wejścia do samozatrudnienia, uproszczone procedury rejestracyjne oraz elastyczność form sprzyjają podejmowaniu aktywności gospodarczej przez cudzoziemców. Jednocześnie JDG pełni funkcję adaptacyjną wobec niedoborów podaży pracy oraz napięć strukturalnych na rynku pracy - wyjaśnia prof. Tomasz Bernat z Instytutu Ekonomii i Finansów Uniwersytetu Szczecińskiego.

Dr Robert Król z Uniwersytetu WSB Merito wiąże zainteresowanie rejestracją firm m.in. z obowiązującą specustawą ułatwiającą legalne prowadzenie działalności. Zwraca uwagę na usługowy profil wielu biznesów adresowanych do społeczności ukraińskiej w Polsce. Tę ocenę uzupełnia praktyczne spojrzenie prawnika.

- Wybór jednoosobowej działalności gospodarczej przez obcokrajowców jest często życiową konsekwencją potrzeby niezależnego wykonywania usług. Taka forma daje im możliwość szybkiego reagowania na zmiany rynkowe oraz prowadzenia aktywności zawodowej bez konieczności tworzenia rozbudowanych struktur organizacyjnych ani pozostawania w relacji pracodawca-pracownik. I jest przede wszystkim - w razie potrzeby - łatwa do likwidacji - wyjaśnia radca prawny i doradca restrukturyzacyjny Łukasz Goszczyński z Kancelarii GKPG.

Mecenas Adrian Parol ocenia skalę zjawiska jako umiarkowaną na tle liczby obywateli Ukrainy przebywających w Polsce, ale istotną z punktu widzenia rynku.

- To raczej umiarkowana skala. Ale jej znaczenie jest większe, niż sugerują same liczby. Prowadzenie firmy w obcym kraju wymaga nie tylko pieniędzy, ale też zrozumienia przepisów, języka i realiów rynku. Nie każdy migrant jest gotów na taki krok. Z mojej praktyki wynika, że te działalności koncentrują się głównie w branżach usługowych. Budownictwo, wykończeniówka, transport, gastronomia, usługi osobiste i coraz częściej sektor IT to obszary, w których samozatrudnieni z Ukrainy radzą sobie najlepiej - opisuje mec. Adrian Parol.

W rankingu narodowości po Ukraińcach znaleźli się Białorusini - 2,7 tys. wniosków wobec 3,2 tys. rok wcześniej - oraz osoby z obywatelstwem polskim i ukraińskim - 491 (447). Dalej są osoby z obywatelstwem polskim i białoruskim - 430 (390), Rumuni - 383 (371), Niemcy – 377 (386) oraz osoby z obywatelstwem polskim i niemieckim - 374 (373). Kolejne miejsca zajmują Rosjanie -  361 (326), Bułgarzy - 247 (298) i Włosi - 246 (208).

Prof. Tomasz Bernat podkreśla, że migracja i bliskość geograficzna to tylko część układanki.

- Równie ważne znaczenie mają uwarunkowania prawne związane z dostępem do rynku Unii Europejskiej, mobilność zawodowa, sieci społeczne oraz możliwość prowadzenia działalności transgranicznej. Obecność obywateli państw Europy Zachodniej i Południowej sugeruje, że Polska bywa postrzegana jako konkurencyjna lokalizacja kosztowa i organizacyjna dla działalności usługowej, konsultingowej czy projektowej -uzupełnia prof. Bernat.

Adrian Parol zauważa też, że spadek liczby JDG zakładanych przez Białorusinów może świadczyć o stabilizacji pierwszej fali migracyjnej, zmianie formy prowadzenia biznesu lub kraju działalności. Jego zdaniem przypadki podwójnego obywatelstwa pokazują zakorzenienie przedsiębiorców w Polsce.

- Analiza tych danych w szerszym ujęciu nie pozwala uznać obecnych danych za efekt przypadku. Mamy raczej do czynienia z systematycznym i stopniowym procesem, w ramach którego Polska umacnia swoją pozycję jako państwo faktycznej przedsiębiorczości migracyjnej, widocznej nie w deklaracjach, lecz w codziennej, często bardzo pragmatycznej praktyce - podsumowuje ekspert z Kancelarii GKPG.

Źródło: MondayNews