euro (strona 37 z 241)

Rynki pozostają w fazie wyczekiwania na czwartkową konferencję ECB, na której powinny zostać ujawnione szczegóły dotyczące tzw. planu Draghiego. Ze wstępnie ujawnionych informacji wiemy, że nowy program skupu aktywów będzie koncentrował się na długu do 3 lat, jednak nie jest znana skala programu ani warunki, jakie będą musiały spełnić kraje ubiegające się pomoc.

Obniżka stóp procentowych na dzisiejszym posiedzeniu RPP byłaby odebrana jako przyznanie się do błędu ostatniej podwyżki, dlatego większość analityków spodziewa się ewentualnych decyzji dopiero w październiku.

W ostatnim czasie z globalnej gospodarki nie napływają najlepsze dane. Wczoraj okazało się, iż amerykański indeks ISM po raz trzeci pozostawał poniżej bariery 50 pkt., słabe były też dane z Australii. Pozytywnie zaskoczyły figury z Wielkiej Brytanii, choć można mieć obawy czy to nie aby jednorazowy fenomen. Jednak to nie ma chwilę obecną dla inwestorów znaczenia. Liczy się to, co w czwartek ogłosi EBC. A to ciągle pozostaje wielką niewiadomą.

Podczas porannego handlu polska waluta pozostaje stabilna względem euro (0,06%) oraz nieznacznie traci wobec amerykańskiego dolara (-0,23%). Rentowności polskiego długu po osiągnieciu historycznych minimów rentowności na krótkiej krzywej nieznacznie wzrosły. W przypadku obligacji 2-letnich sesja zakończyła się powyżej 4,0% (minimum intra-sesyjne 3,978%).

Sesja w Europie miała dość neutralny przebieg do czasu publikacji gorszego od oczekiwań indeksu ISM w przemyśle. Euro osłabiło się do dolara amerykańskiego, a indeks S&P 500 znalazł się na wsparciu 1397 pkt.

Dolar był dzisiaj nieco mocniejszy względem większości głównych walut. Tym samym na EURUSD nie udało się pobić szczytu z piątku na 1,2636, a po południu notowania tej pary walutowej cofnęły się w okolice 1,2575. Nie zmienia to jednak znacząco technicznego układu rynku, który nadal faworyzuje tych, którzy liczą na dalsze umocnienie wspólnej waluty.

We wtorek popołudniu polska waluta nieznacznie traci wobec zagranicznych dewiz (-0,07% wobec euro oraz -0,28% względem dolara amerykańskiego) przy jednoczesnym stabilnym rynku pozostałych walut wchodzących w skład koszyka Europy Środkowo – Wschodniej (CZK, HUF).

Początek tego tygodnia charakteryzował się stabilną sytuacją na rynku walutowym. Ze względu na Święto Pracy w USA pary walutowe pozostawały w bardzo wąskich zakresach wahań. Słabsze niż oczekiwano dane z Chin i Europy na temat indeksów aktywności w sektorze przemysłowym nie przełożyły się na pogorszenie nastrojów rynkowych.

Wtorkowe przedpołudnie przynosi lekkie osłabienie złotego w relacji do wspólnej waluty i niewielkie zmiany do dolara, po tym jak wczoraj stracił on na wartości do obu tych walut. O godzinie 11:01 kurs EUR/PLN testował poziom 4,1910 zł, a USD/PLN 3,3245 zł.

Podczas wczorajszego wystąpienia przed Komisją ds. gospodarczych i polityki monetarnej Parlamentu Europejskiego, szef ECB miał powiedzieć, iż zakupy obligacji o zapadalności do trzech lat, nie byłyby naruszeniem mandatu banku centralnego (spotkanie odbyło się za zamkniętymi drzwiami).

Dolar osłabił się wczoraj w stosunku do wszystkich walut krajów G10 z wyjątkiem jena japońskiego. Najmocniej w stosunku do dolara amerykańskiego zyskały: dolar australijski (0,28 proc.), korona norweska (0,21 proc.) i dolar nowozelandzki (0,16 proc.). Brak handlu w USA powoduje, że wczorajsze notowania nie do końca mogą oddawać globalne nastroje. Obecnie kurs EUR/USD znajduje się w pobliżu lokalnego maksimum na 1,2680.

Amerykańscy inwestorzy po długim weekendzie, spowodowanym wczorajszym dniem wolnym (Święto Pracy w USA), wracają do gry. Nie powinno być niespodzianki i piątkowa pozytywna reakcja Wall Street na wystąpienie Bena Bernanke w Jackson Hole (pomimo że nie powiedział nic nowego) będzie podtrzymana. Atmosfera wyczekiwania i nadziei, jaka od tygodni króluje w USA, zostanie więc przedłużona do najbliższego posiedzenia FOMC zaplanowanego na 12-13 września. Nie będzie to jednak tylko proste czekanie. Już w czwartek rynki poznają jakie kroki w walce z kryzysem długu przedsięwziął Europejski Bank Centralny (ECB), natomiast w środę i piątek zostaną opublikowane ważne raporty z rynku pracy w USA.

Podczas porannego handlu polska waluta nieznacznie zyskuje korzystając z umiarkowanych wzrostów na rynku eurodolara. Złoty wyceniany jest następująco: 4,184 PLN wobec euro, 3,320 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,486 PLN za franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają stabilne, a w przypadku instrumentów o krótszym terminie zapadalności (2-letnie obligacje skarbowe) wynoszą one 4,062% oscylując blisko historycznego minimum (3,96%).

W listopadzie odbędzie się dodatkowy, specjalny szczyt UE poświęcony wyłącznie przyszłemu budżetowi UE na lata 2014-2020 - ogłosiła cypryjska prezydencja na zakończenie nieformalnego spotkania ministrów spraw europejskich krajów UE w Nikozji.

Mamy jednakową wizję przyszłości Europy - zapewnił w czwartek w Madrycie francuski prezydent Francois Hollande po spotkaniu z premierem Mariano Rajoyem, poświęconym zadłużeniu Hiszpanii i kryzysowi euro. Obaj wezwali do solidarności w obronie wspólnej waluty.

Opublikowane dzisiaj dane makroekonomiczne z USA nie dają mocnych podstaw, aby sądzić, iż piątkowe wystąpienie Bena Bernanke wniesie coś nowego ponad i tak dość gołębie zapiski z ostatniego posiedzenia FED z 1 sierpnia.

Inwestorzy na rynkach akcji wyraźnie czekają z decyzjami do piątku, podczas gdy od wtorku obserwujemy silną deprecjację złotego. Może to zwiastować odwrót od ryzykownych aktywów, co zapewne w negatywny sposób odbiłoby się na rynku akcji.

Obserwowana dzisiaj wyprzedaż złotego ma nie tylko związek z sytuacją w regionie. To pochodna wzrostu globalnej awersji do ryzyka, która sprawia, że inwestorzy wycofują sie z takich walut, jak chociażby meksykańskie peso, brazylijski real czy też turecka lira.

W środę złoty dynamicznie traci na wartości do głównych walut. Kurs EUR/PLN wspiął się do 4,1419 zł z 4,1056 zł we wtorek na koniec dnia i jest najwyżej od końca lipca br. Kurs USD/PLN wzrósł natomiast do 3,2962 zł z 3,2667 zł.

Kurs EUR/USD po obronieniu lokalnie istotnego wsparcia (1,2470) i osiągnięcia przez rynek stanu wyprzedania ponownie ruszył na północ. Eurodolar nie zdołał jednak wyjść ponad maksima z ubiegłego tygodnia. W notowaniach uwidoczniła się dywergencja, która wskazywana jest przez oscylator PKS obliczany dla interwału godzinowego.

Poranny handel w środę przynosi nieznaczny spadek notowań polskiej waluty na rynku. Złoty wyceniany jest następująco: 4,10 PLN (0,09%) za euro, 3,27 PLN (0,14%) względem amerykańskiego dolara oraz 3,42 PLN (0,23%). za franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają względnie stabilne i wynoszą aktualnie 4,867% w przypadku instrumentów 10-letnich.

To, że szef Europejskiego Banku Centralnego nie będzie jednak gościem na corocznym sympozjum FED w Jackson Hole i tym samym najprawdopodobniej nie wygłosi zaplanowanego na sobotę przemówienia, z którym część inwestorów już wiązała nadzieje, że będzie ono wstępem do rewelacji, jakie mamy poznać 6 września, nie zniechęciło jednak zbytnio inwestorów.

We wtorek po południu polska waluta traci ok. 0,5% wobec euro, pozostając jednocześnie neutralną wobec amerykańskiego dolara (0,03%). Złoty zniżkuje pomimo, iż nastroje na szerokim rynku pozostają umiarkowanie pozytywnie, a eurodolar zyskuje ponad 0,5%. Polska waluta traci głównie za sprawą czynników regionalnych i krajowych, które wystąpiły podczas dzisiejszej sesji.

Ponad tydzień temu niemiecki członek w Europejskim Banku Centralnym nieco zaskoczył rynki finansowe odcinając się od krytyki ostatnich pomysłów ECB, wygłaszanej przez szefa Bundesbanku, Jensa Weidmanna. Wczoraj mieliśmy podobną sytuację. Joerg Asmussen nie porównał bynajmniej pomysłu skupu obligacji do szkodliwego „finansowego narkotyku”, a stwierdził, iż plan opracowywany przez ECB ma rozwiać wszelkie wątpliwości związane z zarzutami bezpośredniego finansowania rządów. Czy będziemy świadkami swoistej inżynierii prawno-finansowej? Nowy plan ECB ma ponoć dotyczyć tylko obligacji o krótkich terminach zapadalności…

Poniedziałkowa sesja na rynku walutowym przebiegała dość stabilnie w oczekiwaniu na nowe impulsy, które mogłyby przyczynić się do większej zmienności. Żywe pozostawały nadzieje na działania ze strony banków centralnych- słabsze dane z Niemiec na temat indeksu nastrojów gospodarczych nie miały negatywnego przełożenia na sytuacje na rynkach finansowych. Popołudniu uwaga rynków skupiła się na wystąpieniach członków FOMC.