Ponad ważnym wsparciem

Strona popytowa dość szybko zwątpiła jednak w swoje możliwości (ważnym bodźcem okazało się tutaj nagłe pogorszenie się sentymentu w Eurolandzie), co znalazło swoje odzwierciedlenie w postaci stosunkowo silnego ruchu kontrującego.
Osobiście wydawało mi się, że kontrakty zdołają przetestować kluczową zaporę popytową Fibonacciego: 2255 – 2261 pkt., gdzie między innymi koncentrowały się projekcje intradayowej, prowzrostowej formacji ABCD spełniającej zależność: AB = CD. Tutaj spodziewałem się wzrostu presji popytowej.

W rzeczywistości jednak lokalny punkt zwrotny ukształtował się zdecydowanie wyżej, w rejonie dolnej median line (kolor niebieski). Z wymienionego pułapu cenowego bykom udało się zatem zainicjować ruch kontrujący, który stopniowo przekształcił się w dość wyrazistą i silną inicjatywę. Czynnikiem wspomagającym obóz byków okazały się z pewnością lepsze od oczekiwań dane makroekonomiczne z USA (sprzedaż detaliczna)
. Warto tutaj nadmienić, że dosłownie chwilę po odczycie transakcje na FW20Z11 były już zawierane w okolicy intradayowej zapory podażowej: 2322 – 2325 pkt. Licząc od porannego minimum cenowego bykom udało się zatem zdobyć ponad 60 punktów.

Ostatnia godzina handlu ułożyła się jednak pod znakiem dominacji obozu podażowego. Okazało się bowiem, że po stosunkowo optymistycznym otwarciu za oceanem indeksy amerykańskie zaczęły dość szybko tracić na wartości. To z kolei zadecydowało o przebiegu handlu na warszawskim rynku terminowym.
Należy jednak zaznaczyć, że niedźwiedziom udało się jedynie w niewielkiej części zanegować wcześniejszą inicjatywę byków. Ostatecznie zamknięcie kontraktów uplasowało się na poziomie 2313 pkt. (maksimum wypadło na 2335 pkt.), co stanowiło wzrost wartości FW20Z11 w stosunku do czwartkowej ceny odniesienia wynoszący 1.4%.

Układ techniczny wykresu nie uległ zatem zmianie. Obóz popytowy zachował przewagę techniczną, gdyż dopiero w przypadku trwałego przełamania 2255 – 2261 pkt. wraz z plasującą się tutaj median line można by mówić o pogorszeniu się krótkoterminowego wizerunku technicznego FW20Z11. W kontekście barier podażowych warto natomiast obserwować znany nam już zakres cenowy: 2366 – 2374 pkt. Jak pamiętamy wypadają tutaj projekcje prospadkowej formacji ABCD. Dodatkowo, co bardzo istotne, w wymienionym rejonie cenowym przecinają się aż trzy, różnie poprowadzone linie. Jest to z pewnością ważna okoliczność, podwyższające znaczenie strefy Fibonacciego. Biorąc pod uwagę przebieg piątkowej sesji za oceanem, a także dzisiejsze, w miarę optymistyczne nastroje panujące na rynkach światowych można założyć, że kupujący po raz kolejny podejmą stosowane działania rynkowe, których rezultatem może okazać się test 2366 – 2374 pkt. Tak jak zaznaczałem w swoich poprzednich opracowaniach, od wyniku tej konfrontacji powinien zależeć
przebieg najbliższych sesji na GPW.

Zanegowanie układu ABCD wskazywałoby na przykład, iż kupujący mają zamiar zagrać o jeszcze wyższą stawkę. Osobiście nie zdziwiłbym się, gdyby kontrakty zdołały w takim przypadku dotrzeć do zaznaczonego na wykresie pułapu cenowego 2447 pkt. (sierpniowy szczyt).
Narastające problemy z przełamaniem tej strefy (bądź jedynie jej krótkotrwałe naruszenie) również stanowiłoby dla nas ważną informację rynkową. Mogłoby to bowiem oznaczać silny wzrost presji podażowej w analizowanym rejonie cenowym uniemożliwiający tak naprawdę pokonanie tutaj obozu przeciwnika.
Na zakończenie warto również przypomnieć, że analogicznym przedziałem oporu na WIG-u 20 jest strefa: 2359 – 2364 pkt. Obserwację bariery podażowej 2366 – 2374 pkt na FW20Z11 należałoby zatem prowadzić równocześnie z wymienionym zakresem na indeksie WIG20.

Opracowanie:
Paweł Danielewicz
analityk techniczny

Najbliższa aktualizacja Analizy Futures na WIG20 już o godzinie 9:30. Zapraszamy do korzystania z naszych Analiz Futures na WIG20 Intraday