Poniżej ważnego oporu

Z wymienionego rejonu bykom udało się zainicjować silny ruch cenowy, który konsekwentnie przełamywał lokalne zapory podażowe (mam tu na myśli zakres: 2252 – 2254 pkt. i 2270 – 2274 pkt.). Można było zatem przypuszczać, że tak wyrazista postawa byków zachęci jeszcze większą rzeszę inwestorów do zaangażowania się w tę inicjatywę, a to z kolei znajdzie swoje odzwierciedlenie w postaci testu kluczowego przedziału oporu: 2299 – 2302 pkt.

Niestety przedpołudniowa faza piątkowego handlu przebiegła pod znakiem wzrostu presji podażowej. Kupującym zabrakło zatem konsekwencji, by zrealizować w/w cel. Zamiast kontynuacji ruchu wzrostowego, kontrakty powróciły zatem w okolice przełamanego w czwartek zakresu cenowego: 2270 – 2274 pkt. (strefa pełniła teraz rolę zapory popytowej), gdzie obóz byków rzeczywiście podjął działania obronne.

Nie były to jednak jakieś szczególnie żywiołowe próby wykreowania kolejnego impulsu popytowego. Na pewno przeszkadzał tutaj słaby Euroland. Wydaje się, że to ten czynnik hamował właśnie zapał w obozie kupujących. Transakcje na FW20M12 były jednak zawierane konsekwentnie ponad zakresem cenowym: 2270 – 2274 pkt.

Ta sytuacja zmieniła się jednak w końcówce notowań. W wyniku wzrostu presji podażowej (wpływ spadków za oceanem) strefa 2270 – 2274 pkt. ugięła się ostatecznie pod naporem sprzedających. Tym samym kontrakty z jeszcze większym impetem zaczęły oddalać się od kluczowej zapory podażowej Fibonacciego: 2299 – 2302 pkt.

Ostatecznie zamknięcie czerwcowej serii kontraktów uplasowało się na poziomie: 2263 pkt. Stanowiło to spadek wartości FW20M12 w relacji do czwartkowej ceny odniesienia wynoszący 1.27%.

Tak jak informowałem w swoich zeszłotygodniowych opracowaniach, pomimo pojawienia się kilku sygnałów technicznych potwierdzających wzrost presji popytowej, zabrakło tego najistotniejszego wskazania związanego z przełamaniem strefy: 2299 – 2302 pkt. Wymieniony zakres, oprócz koncentrującego się tutaj zniesienie 38.2%, posiada jak wiadomo istotne wzmocnienie w postaci median line. Z załączonego wykresu wynika, że obóz byków miał już wyraźny problem ze sforsowaniem przełamanej wcześniej linii kanału trendowego (kolor niebieski). Tym samym nie uzyskaliśmy potwierdzenia, że inicjatywa byków to coś więcej niż zwykły ruch korekcyjny wykreowany na mocno wyprzedanym rynku.

Jeśli chodzi o najbliższe zapory popytowy, to w pierwszej kolejności zwróciłbym obecnie uwagę na lokalny przedział cenowy: 2249 – 2251 pkt. Warto jednak pamiętać, że jest to zakres zbudowany na bazie poprzedniego (niewielkiego) impulsu popytowego. Z założenia odznacza się zatem mniejszą wiarygodnością. Zdecydowanie istotniejszą rolę odgrywa natomiast na wykresie FW20M12 znany nam już przedział cenowy: 2232 – 2235 pkt., gdzie głównym filerem konstrukcyjnym jest zniesienie wewnętrzne 61.8%.

Zapowiedzią powrotu kontraktów na ścieżkę ich macierzystego (w ujęciu krótkoterminowym) trendu rynkowego uznałbym w obecnej sytuacji przełamanie wsparcia Fibonacciego: 2206 – 2210 pkt. wraz z przebiegającą nieco wyżej median line. Z załączonego wykresu wynika, że dodatkowym elementem wzmacniającym w/w zakres jest także dolna (zielona) linia kanału trendowego.

Podsumowując, dopiero w przypadku pokonania sprzedających w rejonie: 2299 – 2302 pkt. uzyskalibyśmy wiarygodne wskazanie techniczne potwierdzające zmianę sentymentu rynkowego na FW20M12. Na razie nic takiego jednak nie nastąpiło, choć w następstwie zeszłotygodniowego zrywu popytu (sesja środowa i czwartkowa) zostały wygenerowane wstępne sygnały techniczne zapowiadające zmianę trendu rynkowego. W obecnej sytuacji negatywnie ustosunkowałbym się do przełamanie lokalnej zapory popytowej Fibonacciego: 2249 – 2251 pkt. Takie wyłamanie automatycznie zwiększałoby bowiem prawdopodobieństwo powrotu kontraktów w okolice wsparcia: 2232 – 2235 pkt., bądź nawet kluczowej zapory popytowej: 2206 – 2210 pkt.
Paweł Danielewicz
Analityk Techniczny