kurs złotego (strona 11 z 17)

Złoty pomimo niesprzyjających nastrojów na rynkach akcyjnych zyskuje dziś na wartości. Polska waluta rośnie w siłę m.in. w stosunku do euro, dolara, franka i funta. Umocnienie złotego ma najwięcej wspólnego z sytuacją w USA, gdzie stan zawieszenia administracji sprzyja nadziejom na utrzymanie dłużej QE3.

Widać, że rynek zbytnio nie kupuje plotek Forbesa o możliwości nominacji Donalda Kohna zamiast Janet Yellen, jako następcy po odchodzącym w końcu stycznia 2014 r. Benie Bernanke.

Po weekendowych przepychankach polityków USA nadal brak rozwiązania obecnego kryzysu budżetowego USA. Do porozumienia nadal daleko a czasu coraz mniej. Nerwowo reagują zwłaszcza rynki akcyjne, choć im dłużej trwa sesja tym straty są coraz mniejsze.

Pomimo całego politycznego zamieszania w USA i cofnięcia na amerykańskiej giełdzie, polska waluta pozostała stabilna, a nawet skorygowała ostatnie lekkie osłabienie.

W ubiegłym tygodniu wspólna waluta zyskała do zdecydowanej większości walu z grona G-10. Kurs EUR/USD wybił się górą ponad tygodniowej konsolidacji i ustanowił maksimum na 1,3645. Na wartości zyskała również polska waluta. Kurs EUR/PLN zniżkował do 4,1950, a USD/PLN do 3,08 - złoty nie był tak silny od dwóch tygodni. Uważamy jednak, że te tendencje w najbliższych dniach ulegną odwróceniu.

Uwaga inwestorów z całego świata jest dziś skupiona na Stanach Zjednoczonych i Włochach. Czy rząd USA stanie się niewypłacalny a Włosi ponownie pójdą do urn wyborczych – tego powinniśmy się dowiedzieć w najbliższych godzinach czy dniach. Na rynku atmosfera jest nerwowa, mocno tracą głównie posiadacze akcji.

Informacja podana przez agencję Reuters, jakoby co najmniej 20 parlamentarzystów z Partii Wolności Silvio Berlusconiego planowało opuścić swoje macierzyste ugrupowanie stała się akceleratorem do wyraźnego odbicia euro po południu. Rynek liczy, że tym samym premier Enrico Letta mógłby wygrać zaplanowane na środę wotum nieufności dla jego gabinetu.

Sytuacja na rynku polskiego złotego była generalnie spokojna w tym tygodniu. Pomimo iż wielu inwestorów oczekiwało, że wiele może się zmienić pod wpływem wzrastającego napięcia wokół limitu zadłużenia USA i potencjalnego upadku rządu Włoch, to złoty wykazał się dość sporą odpornością na te czynniki. Z pewnością wspierać naszą walutę mogły spadki rentowności amerykańskich obligacji w tym tygodniu.

Jednym z argumentów przemawiających za obserwowaną dzisiaj zwyżką wspólnej waluty okazały się lepsze prognozy wzrostu gospodarczego opublikowane przez rząd Hiszpanii. W 2014 r. zakłada się dynamikę rzędu 0,7 proc. wobec 0,5 proc. szacowaną wcześniej. To teoretycznie niewiele, ale dla rynku ważne, że sytuacja się nie pogarsza. Dodatkowo w połączeniu ze spekulacjami odnośnie możliwego wprowadzenia trzeciej rundy tanich pożyczek LTRO przez ECB, może dać to (przynajmniej teoretycznie) argumenty za zakupami hiszpańskich obligacji, a tym samym... i euro.

Notowania głównej pary walutowej pozostały w konsolidacji, w którą weszły po ostatnim posiedzeniu Fed. W ubiegłym tygodniu kurs EUR/USD poruszał się w przedziale 1,3460 - 1,3565. Niska zmienność dominowała również na parach złotowych. Kurs EUR/PLN wahał się między 4,2060 a 4,2350, natomiast USD/PLN między 3,11 a 3,14. Uważamy, że w nadchodzącym tygodniu sytuacja ta może się zmienić dopiero po piątkowym raporcie z amerykańskiego rynku pracy.

Dzisiejsza sesja do tej pory przebiega bardzo spokojnie. Przedział wahań dla EURUSD to zaledwie 30 pipsów. Spokojne sesje notują inne pary walutowe i giełdy. Nieco inaczej wygląda sytuacja złotego, który dziś traci.

Ten tydzień może być wyjątkowy i prawdopodobnie będzie, a wydarzenia z szerokiego rynku powinny mieć znaczący wpływ również na złotego, który dziś traci na wartości.

O ile podczas sesji europejskiej widać było próby odreagowania silnej przeceny dolara, jaka miała miejsce w nocy po rezygnacji Larry’ego Summersa z wyścigu o fotel szefa FED, to już pierwsze kilkadziesiąt minut sesji amerykańskiej przyniosło ponowne osłabienie amerykańskiej waluty. Dołożyły się do tego dane makroekonomiczne, jakie po południu napłynęły z USA. Regionalny indeks FED z Nowego Jorku spadł we wrześniu do 6,29 pkt. z 8,24 pkt. , a wzrost produkcji przemysłowej w sierpniu był zgodny z oczekiwaniami (0,4 proc. m/m). Niemniej warto zwrócić uwagę na wyraźną poprawę w sektorze samochodowym (+5,2 proc. m/m) – tylko, że ta wartość jest podatna na spore wahania.

Zarówno sprzedaż detaliczna za sierpień, która wzrosła jedynie 0,2 proc. m/m zamiast spodziewanych 0,4 proc. m/m, jak i nastroje konsumenckie Uniwersytetu Michigan na połowę września, które też nie były najlepsze (wskaźnik nieoczekiwanie spadł do 76,8 pkt.), trudno uznać za czynniki pro-dolarowe.

Złoty umocnił się w tym tygodniu wobec większości walut. Siła złotego wynikała przede wszystkim z rosnących szans na pokojowe rozwiązanie konfliktu na linii USA – Syria oraz ze spadku konsensusu co do cięcia QE3 przez FED we wrześniu. Korzystnie na PLN-a wpływał również duży popytu na rządowe papiery dłużne oraz fakt wybicia się pary EURPLN z kanału wzrostowego. Rentowności 10-latek spadły w tym tygodniu z poziomu 4,8% w poniedziałek do 4,5% w piątek po południu, co pokazuje, że reakcja na reformę systemu emerytalnego była tylko krótkoterminowa. Co więcej w tym tygodniu zaobserwować mogliśmy również silne odbicie na polskiej giełdzie. Technicznie zaś notowania EURPLN spadły poniżej linii trendu wzrostowego i zbliżyły się do ważny wsparć w okolicach 4,20.

Zapoczątkowane wyraźnie gorszym od oczekiwań raportem z rynku pracy osłabienie amerykańskiej waluty, w ubiegłym tygodniu było kontynuowane. Kurs EUR/USD dotarł do 1,3320, czyli najwyższego poziomu w tym miesiącu.

To będzie główne wydarzenie nadchodzącego tygodnia. Tymczasem inwestorzy nie wierzą w to, że Bernanke byłby skłonny na bardziej zdecydowane działania w kwestii QE3 i stawiają na Summersa...

Wprawdzie nadal istnieje ryzyko, że zobaczymy relatywnie "gołębi" na tle ostatnich oczekiwań, komunikat FED w przyszłym tygodniu, co w połączeniu z dużym optymizmem wokół amerykańskiej waluty w ostatnich miesiącach, da pretekst do kolejnej fali wyprzedaży amerykańskiej waluty, to w krótkim terminie słabość dolara może zostać powstrzymana.

Środa była czwartym z rzędu dniem umacniania się naszej waluty. Złoty mocno zyskiwał do EUR, USD czy CHF. Uspokojenie sytuacji w Syrii, dobre dane ze strefy euro oraz Wielkiej Brytanii przyczyniły się do powrotu zagranicznego kapitału. Aktywność zagranicznych inwestorów na polskim rynku widać było również w popycie na nasze obligacje.

To już czwarty z rzędu dzień umacniania się złotego. W tym czasie zyskał on już niemal po 10 gr do wszystkich głównych walut. Niestety po tak silnych ruchach często przychodzi czas na korektę. Nie ma podstaw by sądzić, że tym razem będzie inaczej, pozostaje tylko pytanie kiedy.

Lekki kalendarz w pierwszej połowie tygodnia sprzyjał wyprzedaży dolara amerykańskiego. Zyskiwał przede wszystkim polski złoty, odrabiając starty z poprzednich tygodni. Wydaje się jednak, iż te ruchy były nieco przesadzone. Dziś i jutro inwestorzy dostaną trochę konkretniejszych informacji. Zaczęło się od słabych danych z australijskiego rynku pracy. Dlaczego dolar tak mocno traci?

Eurodolar kontynuuje wzrosty. Wczoraj kurs EUR/USD osiągnął najwyższy poziom w tym miesiącu (1,3325). Silnie umocniła się polska waluta. Od początku sesji azjatyckiej kurs EUR/PLN stabilizuje się przy 4,21, a USD/PLN przy 3,16. Dziś największą uwagę powinny skupić dane o produkcji przemysłowej w strefie euro (11:00) oraz wnioski o zasiłek dla bezrobotnych w USA (14:30).

Poranny, czwartkowy handel przynosi stabilizację kwotowań polskiej waluty po wczorajszym wyraźnym umocnieniu. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,2128 PLN za euro, 3,1611 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,3982 PLN wobec franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu spadły do okolic 4,512% w przypadku obligacji 10-letnich.

Wczorajszy dzień upłynął w miarę spokojnie. Na eurodolarze obserwowaliśmy kontynuację poniedziałkowych silnych wzrostów. Nie były one duże co może świadczyć, o wyczerpaniu się siły popytowej na EURUSD. Wciąż nie ustają informacje o sytuacji w Syrii. Przypomnijmy, iż USA przystały na propozycję Rosji mówiącą o skontrolowaniu syryjskiego arsenału broni chemicznej. Możliwość ograniczonej interwencji militarnej w tym państwie nie została jednak całkowicie zażegnana, lecz oddalona w czasie, gdyż impas między syryjskimi opozycjonistami a prezydentem Assadem nadal się nie zmienia.

Nie tego spodziewali się zapewne doradcy prezydenta. Ba, zapewne jeszcze tydzień temu zupełnie czego innego oczekiwał Obama. Widząc brak poparcia dla swojej inicjatywy amerykański prezydent wycofuje się w kierunku... propozycji Rosji. Rynki przestały wierzyć w interwencję, czego dobrą stroną jest tańsza ropa. Dziś ciekawe dane z Wielkiej Brytanii. Syria ma 15 dni, interwencji nie będzie?