Można zatem stwierdzić, że poniedziałkowa sesja nie ma żadnej wartości prognostycznej, gdyż trudno przypisywać taką wartość płytkim ruchom cenowym, którym dodatkowo towarzyszy niewielki wolumen obrotu.
Brak sesji za oceanem (dzień Martina Lutera Kinga), a także puste kalendarium stały się czynnikami determinującym również przebieg handlu na pozostałych rynkach europejskich. Wszędzie dominował zatem ruch boczny, choć warto odnotować, że nieco większą przewagę zachowywał tutaj obóz popytowy.
Biorąc pod uwagę przebieg wczorajszej sesji trudno naturalnie pisać o jakichkolwiek zmianach w zakresie układu technicznego wykresu kontraktów. Nadal zatem stosunkowo istotną zaporą popytową pozostaje przedział: 2437 - 2442 pkt. Jego ewentualne przełamanie pogorszyłoby krótkoterminowy wizerunek techniczny wykresu, uprawdopodobniając jednocześnie kontynuację ruchu korekcyjnego - włącznie z możliwością przetestowania kolejnej bariery popytowej: 2395 - 2402 pkt.
Tak jak podkreślałem w swoich wczorajszych opracowaniach, zanegowanie strefy: 2437 - 2442 pkt mogłoby już zatem stać się argumentem uzasadniającym zamknięcie przynajmniej części długich pozycji. Inwestorzy podejmujący nieco bardziej ryzykowne działania rynkowe mogliby także rozważyć w takiej sytuacji otwarcie niewielkiej ilości krótkich pozycji.
W tym kontekście warto jednak zwrócić uwagę, że niebieska linia Pitchforka przebiega obecnie kilka punktów poniżej poziomu: 2437 pkt. Gdyby zatem fala spadkowa wytraciła tutaj swój impet i następnie notowania FW20H10 powróciły ponad zakres: 2437 - 2442 pkt, układ techniczny wykresu uległby poprawie. To z kolei mogłoby w konsekwencji doprowadzić do wykrystalizowania się ruchu wzrostowego. Otwieranie krótkich pozycji na tak wczesnym etapie fali spadkowej może zatem wiązać się ze sporym ryzykiem. Dlatego w przypadku urzeczywistnienia się w/w scenariusza, dość szybko starałbym się wówczas reagować na te wydarzenia.
Dużo wiarygodniejszym sygnałem słabości rynku byłoby na pewno przełamanie kolejnej zapory popytowej: 2395 - 2402 pkt. W wymienionym rejonie cenowym przebiega także wielokrotnie testowana linia trendu wzrostowego. To w jakimś stopniu potwierdza znaczenie strefy Fibonacciego.
Póki co jednak przewagę psychologiczną ma strona popytowa. Jakby bowiem nie patrzeć, wszelkiego rodzaju konsolidacje w trakcie trwania trendu wzrostowego przemawiają na korzyść kupujących. Nie możemy o tym fakcie zapominać, zważywszy, że działania podejmowane przez obóz podażowy cechują się na razie niezwykle małą skutecznością. Technicznym potwierdzeniem siły rynku będzie jednak dopiero przełamanie strefy: 2509 - 2517 pkt. W takiej sytuacji rozważyłbym otwarcie kolejnych długich pozycji, gdyż wymieniony zakres oporu odznacza się według mnie sporą wiarygodnością (między innymi koncentrują się tutaj aż trzy zniesienia zewnętrzne zbudowane na bazie współczynnika 1.272).
Na zakończenie warto na pewno przypomnieć, że podstawowym czynnikiem mogącym znacząco wpłynąć dzisiaj na przebieg notowań będzie publikacja raportu kwartalnego Citigroup (po sesji natomiast swój raport publikuje IBM).
Pweł Danielewicz
Analityk Techniczny
DM BZ WBK
| Dane prezentowane w niniejszym raporcie zostały uzyskane lub zaczerpnięte ze źródeł uznanych przez DM BZ WBK S.A. za wiarygodne, jednakże DM BZ WBK S.A. nie może zagwarantować ich dokładności i pełności. Niniejsze opracowanie i zawarte w nim komentarze są wyrazem wiedzy oraz poglądów autora i nie powinny być inaczej interpretowane. Dom Maklerski BZ WBK S.A. nie ponosi odpowiedzialności za szkody poniesione w wyniku decyzji podjętych na postawie informacji i opinii zawartych w niniejszym opracowaniu. Powielanie bądź publikowanie niniejszego opracowania lub jego części bez pisemnej zgody DM BZ WBK S.A. jest zabronione. |
| --- |
