komentarz (strona 84 z 173)

Początek nowego tygodnia na rynku walutowym przynosi mieszany obraz notowań złotego. Polska waluta traci wobec euro będąc wycenianą na poziomie 4,115 PLN za euro oraz nieznacznie zyskuje względem dolara amerykańskiego będąc kwotowaną na poziomie 3,075 USD/PLN. W stosunku do franka szwajcarskiego brak jest znaczącej zmiany, a kurs pozostaje w rejonie 3,368 CHF/PLN. Rentowności polskiego długu ponownie wyraźnie ruszyły na północ przekraczając psychologiczną granicę 4,00% (aktualnie 4,022% w przypadku obligacji 10-letnich).

Zauważalna zmiana sentymentu w stosunku do średnich i małych spółek świadczy o zwiększonej aktywności inwestorów detalicznych i ich większej tolerancji na ryzyko.

Pierwszego dnia tygodnia w gronie G-10 na wartości wobec amerykańskiego dolara najwięcej zyskują ryzykowne waluty z dolarem nowozelandzkim i euro na czele. Kurs EUR/USD kontynuuje wzrosty. Obecnie testuje opór na 1,3380. Jedyną walutą, która od rana traci wobec dolara tradycyjnie jest japoński jen. Wśród walut rynków wschodzących najwięcej na wartości zyskują indyjska rupia oraz rumuński lej. Złoty dziś lekko się osłabia. Kurs EUR/PLN zbliża się od dołu do poziomu 4,12, a USD/PLN do 3,08.

Ubiegły tydzień na rynkach stał pod znakiem umacniającego się euro. Ruch ten wynikał z jasnej deklaracji prezesa EBC, iż obniżki stóp w przewidywalnej przyszłości nie będzie. Euro znalazło się na poziomach nieobserwowanych od wczesnej wiosny 2012 roku, pytanie tylko czy ta siła nie zaszkodzi koniunkturze w Europie. W tym tygodniu uwaga powinna przesunąć się na rynki akcji – notowania kontraktów na Wall Street testują maksima w momencie, gdy na dobre rozpoczyna się sezon wyników. Dziś na dokładkę wystąpienie szefa Fed.

W piątek S&P nie dał inwestorom satysfakcji. Wciąż stoi jak zaklęty 2 pkt poniżej szczytu hossy. Ale inwestorzy liczą na przełamanie i dlatego mogą rano kupować akcje.

Mimo nisko postawionych oczekiwań pierwsze raporty spółek w USA nie wywołały nowej fali optymizmu a pytania o przyszłe działania Fed są dziś równie ważne, jak prognozy dla gospodarki.

Piątkowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych przyniosły sesję, która skończyła się spadkami cen spółek o największej kapitalizacji i wzrostami spółek o średniej i małej kapitalizacji, ale o obrazie dnia przesądziło zachowanie blue chipów skupionych w WIG20.

Po nieco dezorientującym przebiegu wczorajszej sesji dzisiejszy dzień na GPW był sporą niewiadomą pomimo ustanowienia wczoraj pięcioletniego szczytu przez S&P500. Zaczęło się od symbolicznej zwyżki jednak bardzo niska wartość obrotów wskazywała na to, iż większość inwestorów zajęła pozycję wyczekującą i dopiero bardziej jednoznaczne impulsy z otoczenia rynku mogą wpłynąć na agresywniejsze działania w jedną lub drugą stronę.

Na rynku eurodolara utrzymały się pozytywne nastroje, co spowodowało dalszą dynamiczną aprecjację wspólnej waluty względem dolara. Na amerykańskim rynku akcji widać wyczekiwanie na wyniki spółek finansowych, a WIG20 testuje ważne wsparcie na zakończenie słabego tygodnia.

Przez większą część piątkowej sesji akcje spółek z WIG20 ulegały presji podaży. Zupełnie odmienne nastroje panowały w segmencie małych i średnich firm. To wyraźna zmiana dotychczasowej tendencji.

Drugi tydzień 2013 roku był zupełnie inny niż pierwszy. Złoty wyraźnie zyskiwał na wartości zwłaszcza wobec amerykańskiej waluty oraz względem franka, natomiast w relacji tydzień do tygodnia kurs pary EURPLN nie uległ większej zmianie. Głównym czynnikiem, który oddziaływał na notowania złotego w mijającym tygodniu była nie tyle decyzja w sprawie wysokości stóp procentowych w Polsce, ale konferencja po posiedzeniu RPP.

Do momentu ogłoszenia decyzji przez Europejski Bank Centralny kurs EUR/USD kształtował się pomiędzy 1,3020 a 1,3130. Po dynamicznym wzroście eurodolar ustabilizował się na poziomie maksimów z początku tego roku. Dzisiejsze dane o amerykańskim handlu zagranicznym przypieczętowały tydzień wzrostu eurodolara. Od poniedziałku najmocniej w stosunku do dolara umocniły się: euro (2,21 proc.) oraz korony duńska (2,18 proc.) i norweska (1,56 proc.), a najsłabszy był jen (-1,22 proc.).

Pękająca bańka na rynku długu może stać się pretekstem do wyraźnego osłabienia polskiej waluty.

Słabość japońskiej waluty nadal zaskakuje. Mimo, iż zaprezentowany dzisiaj program stymulacyjny nie odbiega od tego, czego wcześniej spodziewał się rynek (10,3 bln JPY nowych środków), to rynek zwrócił większą uwagę na słowa premiera Abe, którego zdaniem mandat Banku Japonii powinien zostać rozszerzony także o tzw. maksymalizację zatrudnienia.

Wydarzeniem wczorajszego dnia była konferencja prasowa szefa ECB, która zgodnie z oczekiwaniami przyczyniła się do większej zmienności na rynku walutowym. Decyzja o pozostawieniu głównej stopy procentowej na niezmienionym poziomie nie była zaskoczeniem. Silna aprecjacja euro nastąpiła po tym, jak Mario Draghi oznajmił, że wczorajsza decyzja w sprawie stóp procentowych była jednomyślna, w związku z czym nie było żadnych głosów za cieciem kosztu pieniądza.

Czwartkowy spadek indeksu WIG20 jest dowodem niezdecydowania i presji na inwestorach spowodowanej dwumiesięcznymi wzrostami. Inwestorzy obserwując zachowanie rynku w nowym roku trwają w niezdecydowaniu i braku przekonania co do jego kierunku. Wczorajsza sesja i obroty na szerokim rynku przekraczające 1 mld PLN dają do myślenia.

W reakcji na słowa prezesa ECB euro odnotowało największy jednodniowy wzrost wartości wobec dolara od kilku miesięcy. Kurs EUR/USD zbliżył się do szczytów z przełomu roku i obecnie stabilizuje się na poziomie 1,3265. Wobec dolara umocniły się również wszystkie oprócz japońskiego jena waluty z grona G-10.

Konferencja prezesa Draghiego po wczorajszym posiedzeniu EBC przyniosła silne umocnienie euro. Prezes dał bowiem jasno do zrozumienia, iż tak długo jak sytuacja rynkowa jest korzystna o obniżce stóp nie może być mowy. Ten ruch z kolei zachęcił inwestorów na Wall Street do ataku na jesienne szczyty i w konsekwencji kontrakt na S&P500 znalazł się najwyżej od 2007 roku. Dziś dane o amerykańskim handlu zagranicznym.

Głównym motorem porannej zwyżki powinno zostać gwałtowne osunięcie indeksów pod koniec dnia w czwartek. Okazało się bowiem, że Wall Street poradziła sobie lepiej.

Przed czwartkową sesją w Europie podane zostały zaskakująco dobre dane o chińskim eksporcie. Były wystarczającym impulsem do dodatniego startu notowań kontraktów terminowych na WIG20. Otwarcie wypadło na 2 594 pkt, co oznaczało wzrost o 0,3 proc., a gdy do ruszył rynek kasowy strona popytowa jeszcze się umocniła i przed południem wyznaczone zostało dzienne maksimum 2 612 pkt.

Poranna, ostatnia w tym tygodniu sesja na złotym przynosi stabilizację złotego po wczorajszej mieszanej reakcji na słowa Mario Draghiego. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,086 PLN za euro, 3,084 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,367 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego pozostały w rejonie 3,858 proc. nieznacznie oddalając się od kilkutygodniowych minimów.

Dzisiejsza sesja rozpoczęła się od niewielkich wzrostów dzięki dobremu zakończeniu wczorajszych notowań za oceanem. Przez pierwsze 30 minut rynek zachowywał się dość spokojnie, podobnie jak inne europejskie parkiety. Kolejne półtorej godziny to całkiem niezły rajd na północ, który pozwolił oddalić się indeksowi naszych największych spółek o blisko 20 punktów od poziomu wczorajszego zamknięcia.

W ostatnim czasie działalność EBC nie skupiała już tak dużej uwagi jak to miało miejsce wcześniej, gdy Mario Draghi ogłaszał program OMT, a rynki niezwykle ochoczo i entuzjastycznie na to reagowały. Podczas dzisiejszych notowań powrócił jednak okres z zeszłego roku i ponownie konferencja prasowa prezesa EBC była w centrum uwagi globalnych inwestorów.