komentarz(strona 83/173)

Złoty w środę traci na wartości. Obecnie za dolara trzeba zapłacić 3,0960 zł, a za euro 4,1225 zł. Polskiej walucie szkodzi obserwowany na rynkach globalnych wzrost awersji do ryzyka. Nie pomogło natomiast umocnienie euro w relacji do dolara, do jakiego doszło w godzinach przedpołudniowych.

Kolejne słowa japońskiego oficjela – tym razem sekretarza generalnego rządzącej partii LDP – iż nadmierne osłabienie jena, może być szkodliwe dla tamtejszego biznesu - doprowadziły do dalszego umocnienia się japońskiej waluty. Problem dostrzegła też Europa – szef Eurogrupy, Jean-Claude Juncker przyznał, iż kurs euro zaszedł „niebezpiecznie wysoko”, co natychmiast przeceniło wspólną walutę. Nastroje popsuły także prognozy Banku Światowego, który zrewidował swoje globalne oczekiwania, co do wzrostu PKB na ten i przyszły rok – odpowiednio do 2,4 proc. i 3,1 proc. Warto też pamiętać o wczorajszych ostrzeżeniach agencji Fitch względem USA, które przypomniały inwestorom, iż za chwilę czeka nas następna odsłona amerykańskiego „serialu zadłużeniowego”.

Wtorkowa sesja przyniosła wzrost niepewności na rynkach finansowych. Na rynku walutowym wyraźne zyskiwał na wartości dolar amerykański i jen japoński. Nastroje popsuły wypowiedzi przedstawicieli Fitch, którzy zagrozili cięciem ratingu USA w przypadku opóźnień związanych z podniesieniem limitu zadłużenia USA.

Ostatnie pogorszenie nastrojów na rynkach, obniżka prognoz PKB w Niemczech, a także dzisiejsze dane na temat inflacji bazowej w Polsce będą kluczowe w dyskusji o kolejnym kroku łagodzenia polityki monetarnej.

Wczorajsza sesja zakończyła się spadkiem indeksów, a jedynie sWIG-80 odnotował marginalny wzrost. Najsłabiej spisywały się akcje spółek o dużej kapitalizacji, w wyniku czego WIG-20 wyłamał się z konsolidacji w której przemieszczał się na ostatnich sesjach w dół.

Środowy poranek przynosi realizację zysków na parze EUR/CHF, po tym jak wczoraj notowania podskoczyły z 1,2336 do dziennego maksimum na 1,2412 dolara, co było najwyższym poziomem od grudnia 2011 roku. O godzinie 09:07 kurs testował poziom 1,2365 (dzienne minimum to 1,2349) wobec 1,2399 we wtorek na koniec dnia. Spadek ten koreluje z podobnym zachowaniem EUR/JPY, gdzie od wczoraj trwa realizacja zysków z długich pozycji.

Sezon wyników kwartalnych w USA rozpoczął się już ponad tydzień temu, ale tak naprawdę na dobre rozkręca się dziś. Przed sesją w USA raporty opublikują cztery duże banki, co będzie miało prawdopodobnie kluczowy wpływ na przebieg sesji, a być może także na rynek walutowy. Do tego w USA dane o inflacji i produkcji, zaś w Australii rynek pracy.

Choć główne światowe indeksy wciąż trzymają się wysoko, to widać, że nadchodzi korekta. Bardziej widać to w Europie, ale można zakładać, że i na Wall Street niedługo ją zobaczymy. Warszawa już się z tym założeniem pogodziła.

Środowy, poranny handel na złotym przynosi lekkie osłabienie polskiej waluty kontynuując trend z wczorajszej sesji amerykańskiej. Złoty wyceniany jest przez inwestorów następująco: 4,113 PLN za euro, 3,097 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,321 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ponownie powróciły ponad psychologiczną granicę 4,00% i wynoszą aktualnie 4,023% w przypadku obligacji 10-letnich.

Gorsze od oczekiwań dane z gospodarki Niemiec, gdzie tuż przed godziną 9:00 poznaliśmy szacunkowe dane rocznej dynamiki PKB za 2012 rok (prognoza: +0,8%; poprzednia: +3,0%; odczyt: +0,7%) oraz perspektywa zbliżającej się korekty spadkowej w Stanach Zjednoczonych, uwidoczniona w coraz bardziej wyraźnym problemie dotyczącym wygenerowania istotnego ruchu wzrostowego spowodowało, iż indeks spółek o największej kapitalizacji rozpoczął dzisiejszy dzień od 10 punktowej luki bessy z otwarciem na poziomie 2549,83 pkt (-0,4%).

Z dzisiejszych słów przedstawicieli agencji Fitch można wywnioskować, iż prawdopodobieństwo cięcia ratingu USA w najbliższych tygodniach rośnie – tak się może stać w sytuacji ewentualnych opóźnień związanych z podniesieniem limitu zadłużenia USA.

Wtorek przyniósł pogorszenie nastrojów na europejskich parkietach oraz spadek indeksu WIG20 poniżej 2550 pkt. W trakcie sesji słabło także euro w stosunku do dolara, a w krajowej gospodarce potwierdzone zostało słabnące tempo wzrostu cen.

Mieszane nastroje na europejskich parkietach i realizacja zysków na EUR/USD przekłada się we wtorek na osłabienie złotego w relacji do euro i dolara. Polska waluta pozostaje natomiast stabilna do szwajcarskiego franka, który w dniu dzisiejszy kontynuuje swoją przecenę do euro. W południe kurs EUR/PLN testował poziom 3,0826 zł, USD/PLN 4,1165 zł, natomiast CHF/PLN 3,3253 zł.

Nastroje na rynkach finansowych pozostają relatywnie dobre. Sprzyja temu skoncentrowanie się rynkowej uwagi na kilku równorzędnych czynnikach, przez co inwestorzy nie dostrzegają lub w niektórych przypadkach bagatelizują potencjalne ryzyka. Najbliższe dni powinny jednak to zmienić, a uwaga rynków skupi się przede wszystkim na wynikach spółek z Wall Street.

Końcówka ubiegłego tygodnia przebiegła tak naprawdę pod znakiem ruchu bocznego. Jak pamiętamy istotną rolę odgrywał zakres wsparcia: 2559 – 2563 pkt., ponad którym notowania kontraktów utrzymywały się stabilnie. Kupującym brakowało jednak determinacji, w efekcie czego wszelkie próby wykreowania ruchu negującego wcześniejszy impuls podażowy kończyły się niepowodzeniem. Warto tutaj jeszcze wspomnieć, że na tle kluczowych rynków Eurolandu wykazywaliśmy się zdecydowanie większym sceptycyzmem.

Obserwowana od kilku dni siła małych spółek to klasyczny efekt stycznia. Statystykom można wierzyć lub nie, ale nie sposób nie wierzyć własnym oczom. W tym roku rajd small cap widać bardzo wyraźnie.

Obserwowana od kilku dni siła małych spółek to klasyczny efekt stycznia. Statystykom można wierzyć lub nie, ale nie sposób nie wierzyć własnym oczom. W tym roku rajd small cap widać bardzo wyraźnie.

Szereg danych z amerykańskiej gospodarki w najbliższych dniach, oraz zaplanowane wystąpienia członków FED (dzisiaj wieczorem przemawiać ma też szef FED na Uniwersytecie w Michigan) mogą na powrót przywołać dyskusję nt. potencjalnego czasu trwania programu QE3 i tym samym przyczynić się do odrobienia ubiegłotygodniowych strat przez dolara. Pomału wyczerpuje się też presja na osłabienie jena, chociaż na otwarciu nowego tygodnia japońska waluta znów straciła. Przyczyniły się do tego komentarze premiera Abe, który stwierdził, iż rząd zawarł już porozumienie z Bankiem Japonii, co do zmiany celu inflacyjnego (chociaż bez określenia konkretnych ram czasowych). Szef japońskiego rządu zasugerował też, iż chciałby na fotelu prezesa BOJ widzieć osobę, która podzielałaby pogląd, iż bank centralny powinien działać w szerszych ramach (dbać też o wzrost zatrudnienia).

Od początku tego roku tematem numer jeden na rynkach pozostaje słabość japońskiej waluty. Jen pozostaje pod presją sprzedających w oczekiwaniu na bardziej agresywne luzowanie polityki monetarnej przez Bank Japonii. Rynek oczekuje, że na najbliższym posiedzeniu 21-22 stycznia BoJ podwyższy cel inflacyjny z obecnych 1% do 2%.

W poniedziałek inwestorzy kontynuują wyprzedaż szwajcarskiego franka w relacji do euro. Kurs EUR/CHF wzrósł do 1,2241 z 1,2181 w piątek na zamknięciu dnia. To najwyższy kurs od połowy grudnia 2011 roku. Sytuacja techniczna na wykresie EUR/CHF, po tym jak został przełamany lokalny szczyt na 1,2183 (maksimum z 17 października ub.r.), wskazują na możliwość kontynuacji wzrostów. Aczkolwiek wskazana jest duża ostrożność, gdyż krótkoterminowe wykupienie jest już duże, co może grozić gwałtowną realizacją zysków.