rynek walutowy (strona 48 z 60)

We wtorek po południu polska waluta traci ok. 0,5% wobec euro, pozostając jednocześnie neutralną wobec amerykańskiego dolara (0,03%). Złoty zniżkuje pomimo, iż nastroje na szerokim rynku pozostają umiarkowanie pozytywnie, a eurodolar zyskuje ponad 0,5%. Polska waluta traci głównie za sprawą czynników regionalnych i krajowych, które wystąpiły podczas dzisiejszej sesji.

Ponad tydzień temu niemiecki członek w Europejskim Banku Centralnym nieco zaskoczył rynki finansowe odcinając się od krytyki ostatnich pomysłów ECB, wygłaszanej przez szefa Bundesbanku, Jensa Weidmanna. Wczoraj mieliśmy podobną sytuację. Joerg Asmussen nie porównał bynajmniej pomysłu skupu obligacji do szkodliwego „finansowego narkotyku”, a stwierdził, iż plan opracowywany przez ECB ma rozwiać wszelkie wątpliwości związane z zarzutami bezpośredniego finansowania rządów. Czy będziemy świadkami swoistej inżynierii prawno-finansowej? Nowy plan ECB ma ponoć dotyczyć tylko obligacji o krótkich terminach zapadalności…

Poniedziałkowa sesja na rynku walutowym przebiegała dość stabilnie w oczekiwaniu na nowe impulsy, które mogłyby przyczynić się do większej zmienności. Żywe pozostawały nadzieje na działania ze strony banków centralnych- słabsze dane z Niemiec na temat indeksu nastrojów gospodarczych nie miały negatywnego przełożenia na sytuacje na rynkach finansowych. Popołudniu uwaga rynków skupiła się na wystąpieniach członków FOMC.

Poniedziałkowa sesja okazała się kolejną z małymi obrotami i niewielkimi zmianami w indeksie. WIG20 nie imponował dużymi zmianami i zakończył dzień na lekkim minusie (- 0,27 proc.). Podobnie było w USA, co pokazuje, jak duże oczekiwania są w związku z piątkowym wystąpieniem Bena Bernanke.

W oczekiwaniu na konferencje prasową szefa Fed w Jackson Hole eurodolar koryguje ubiegłotygodniowe wzrosty. Spadki kursu EUR/USD zatrzymały się na 23,6 proc. zniesieniu Fibonacciego ruchu wzrostowego rozpoczętego w ubiegłym miesiącu. Następne wsparcie znajduje się na poziomie 1,2240. Opór usytuowany jest na linii wyznaczającej korektę, która przebiega obecnie przy 1,25.

Ranga tegorocznego sympozjum FED w Kansas jest zbliżona do wydarzenia sprzed dwóch lat, kiedy to Ben Bernanke zapowiedział program QE2 inicjując kilkumiesięczną hossę na rynkach. Tyle, że teraz gwiazdą może stać się szef Europejskiego Banku Centralnego.

Wczorajsza sesja zakończyła się spadkiem indeksów, aczkolwiek skala ruchu była ograniczona. W pierwszych godzinach handlu główne indeksy nadbiły piątkowe maksima, aczkolwiek wyższe poziomy zostały wykorzystywane przez sprzedających.

Wczorajszy dzień pokazał, że rynki teraz czekają przede wszystkim na to, co w Jackson Hole powiedzą prezesi Rezerwy Federalnej i Europejskiego Banku Centralnego. Na to czy zasygnalizują oni jakie decyzje podejmą oba banki centralne na swoich wrześniowych posiedzeniach?

Poranny, wtorkowy handel na rynku przynosi nieznaczny spadek wartości złotego. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,085 PLN (0,06%) wobec euro, 3,268 PLN (0,12%) względem dolara amerykańskiego oraz 3,40 PLN (-0,04%) za franka szwajcarskiego. W przypadku notowań polskiego długu warto jedynie wskazać na wzrost rentowności papierów o krótszym terminie zapadalności (2 letnie – 4,209%) przy względnej stabilizacji benchmarkowych, 10-letnich obligacji (4,866%).

Zdaniem Jana Kees de Jagera, holenderskiego ministra finansów, dodatkowe ustępstwa dla Grecji nie są dobrym pomysłem – takie słowa pojawiły się na agencjach informacyjnych około godz. 11:30 i zmniejszyły dotychczasowy optymizm inwestorów wokół wspólnej waluty.

W środę popołudniu złoty nieznacznie traci wobec zagranicznych dewiz. Spadki te nie są jednak duże (ok. -0,03% wobec euro i -0,38% względem amerykańskiego dolara) oraz mieszczą się w ramach dwutygodniowej konsolidacji na wykresach związanych z PLN. Również na rynku polskiego długu nie zanotowano podwyższonej zmienności, gdzie rentowności 10-letnich obligacji w dalszym ciągu oscylują poniżej pełnego zakresu 5,00%. Polska waluta traci w ślad za wyhamowaniem wzrostów na rynku eurodolara oraz realizacją zysków na giełdach na świecie (S&P wzrósł do najwyższego poziomu od 4 lat). Ostatnie wzrosty ryzykownych aktywów spowodowane były spekulacjami dotyczącymi ewentualnej interwencji EBC na rynku europejskiego długu, a nie rzeczywistymi działaniami euro-decydentów.

Dzisiaj o godz. 18:00 rozpocznie się spotkanie greckiego premiera z szefem Eurogrupy – pierwsze z serii kluczowych dla Greków spotkań z najważniejszymi politykami w strefie euro. Antonis Samaras liczy na to, iż Jean Claude Juncker wesprze jego starania o wydłużenie okresu potrzebnego na implementację reform. Nie zapominajmy jednak, że kluczowe będzie dopiero stanowisko Berlina, które poznamy po piątkowym spotkaniu Merkel-Samaras. Mamy jednak coraz więcej przesłanek, iż Niemcy byliby w stanie nieco złagodzić swoje stanowisko. Z kolei wieczorem o godz. 20:00 poznamy zapiski z ostatniego posiedzenia FED, które raczej mogą rozczarować tych, którzy liczą na to, iż bank centralny zdecyduje się na dodatkową rundę luzowania pieniężnego już we wrześniu

Podczas wtorkowej sesji działo się dużo, pomimo braku istotnych danych makroekonomicznych w kalendarzu. Przede wszystkim można było zaobserwować silną wyprzedaż waluty amerykańskiej i silny ruch na eurodolarze. Rynki nadal żyją nadziejami na działania stymulacyjne ze strony banków centralnych, a wczorajszy odwrót od dolara pokazuje, że część inwestorów wierzy w możliwość wprowadzenia QE3 już na wrześniowym posiedzeniu Federalnego Komitetu Otwartego Rynku. Jak będzie przekonamy się wkrótce. Dzisiaj zostaną opublikowane notatki z sierpniowego posiedzenia FOMC, które powinny dać wskazówko co do szans na zainicjowanie programu ilościowego luzowania polityki pieniężnej w przyszłym miesiącu. Być może inwestorzy będą bogatsi o jakieś nowe informacje- w przeciwnym wypadku będzie trzeba uzbroić się w cierpliwość i poczekać na coroczne sympozjum Bernanke w Jackson Hole.

Wczoraj kolejne prasowe doniesienia sugerujące, że Europejski Bank Centralny zdecyduje się na wielkoskalowy skup obligacji, a także udana aukcja hiszpańskich bonów skarbowych rozbudziły apetyt inwestorów na ryzyko. W konsekwencji kurs EUR/USD przełamał ważne strefy oporu 1,2370 oraz 1,2440 i wzrósł do 1,2490 w pełni realizując zasięg wzrostów, który wyznaczał poziom 68,2 proc. zniesienia Fibonacciego spadków odnotowanych w czerwcu i lipcu. Rynek osiągnął stan wykupienia i rozpoczęła się płaska korekta. Wsparciem są okolice 1,2440, a wyznacza je poziom 23,6 proc. zniesienia Fibonacciego wzrostów z pierwszych dni tygodnia oraz górne ograniczenie przedziału wahań, w którym przez kilkanaście dni poruszał się kurs. Na wykresie rysuje się formacja flagi będąca zapowiedzią kontynuacji zwyżki, opór to 1,2580. W średnim terminie obowiązuje trend spadkowy, górne ograniczenie kanału zniżkującego znajduje się w pobliżu 1,2650.

Pomimo w zasadzie pustego kalendarza wczoraj na rynku działo się naprawdę sporo. Wreszcie pokonany został istotny opór na wykresie EURUSD (szczegóły w części technicznej), na co wskazywaliśmy we wczorajszym komentarzu porannym. To uruchomiło większe ruchy na innych rynkach, m.in. złota czy funta. W drugiej części tygodnia te ruchy przejdą test wiarygodności, gdyż tak naprawdę kalendarzowo tydzień dopiero się zaczyna. Dziś odbędą się pierwsze spotkania z premierem Grecji, zaś Fed opublikuje minutes z ostatniego posiedzenia.

Poranny, środowy handel przynosi nieznaczne osłabienie wartości złotego na rynku walutowym. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,077 PLN za euro, 3,27 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,394 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu powoli oddalają się od 5,00% w przypadku obligacji 10-letnich, korzystając na lepszych nastrojach na szerokim rynku.

Poniedziałkową sesję eurodolar rozpoczął od przebicia od dołu 50-okresowej średniej ruchomej i pokonał opór 1,2330. We wtorek dotarł do 1,2385 i ustanowił na tym poziomie tygodniowe maksimum. W następnych dniach obserwowaliśmy umiarkowany, trwający dwa dni spadek zakończony lokalnym dołkiem na poziomie 1,2250. Spadek kursu EUR/USD przerwał w czwartek gwałtowny skok o około 100 pipsów.

Ostatni tydzień, podobnie jak ten poprzedni, upłynął pod znakiem stabilizacji kursu złotego w relacji do głównych walut. Jednak ryzyko korekcyjnego odreagowania zapoczątkowanej w czerwcu aprecjacji polskiej waluty systematycznie rośnie. W przyszłym tygodniu od korekty może już nie być ucieczki.

Trudności z wyraźnym złamaniem strefy 1,2380-90 uniemożliwiły dzisiaj EUR/USD atak na szczyty z ubiegłego tygodnia w rejonie 1,2440. Dodatkowo im więcej godzin mieli inwestorzy na analizę ostatnich faktów, tym bardziej rosło przekonanie, iż wczorajsze słowa Angeli Merkel tak naprawdę nie wnoszą wiele do europejskiej układanki, a trudne decyzje są dopiero przed nami – to kwestia grecka, która stanie się kluczowym wątkiem w najbliższych dniach ze względu na zaplanowany szereg spotkań z udziałem tamtejszego premiera – a także wątek hiszpański.

Kolejna próba pokonania 1,2375 USD okazała się nieudana i kurs EUR/USD zniżkuje poniżej 1,23 USD. Indeks S&P 500 wybił się z konsolidacji, lecz inwestorzy w Warszawie nie wykorzystują szansy i indeks WIG20 cofa się poniżej kluczowego oporu.

Słabość australijskiego dolara jest już widoczna od kilku dni. Widać wyraźnie, że zapalnikiem do tego ruchu stały się słabe dane z Chin, jakie napłynęły w końcu ubiegłego tygodnia. Zwiększyły one obawy przed tzw. twardym lądowaniem chińskiej gospodarki, co miałoby fatalne konsekwencje dla coraz bardziej powiązanej handlowo z Chinami, Australii.

W ostatnich dniach na rynkach panują bardzo dobre nastroje wśród inwestorów, co przekłada się na wzrost apetytu w inwestycje o podwyższonym ryzyku. Przykładem tego jest wczorajsza sesja na której polski złoty dynamicznie zyskiwał względem ważniejszych walut na świecie.

Pierwsza godzina sesji w USA przynosi próbę przełamania trwającego ostatnio impasu. Indeks S&P 500 zwyżkuje do 1410 pkt, lecz jak zwykle kluczowe będzie zamknięcie dnia. Kurs EUR/PLN kolejny dzień konsoliduje się pod poziomem 4,10 PLN udanie go broniąc.

Na rynkach finansowych utrzymują się optymistyczne nastroje. Lekka poprawa sytuacji na rynku włoskiego i hiszpańskiego długu, a także wciąż żywe nadzieje inwestorów na działania banków centralnych wspierające gospodarkę pomagają w podtrzymaniu apetytu na bardziej ryzykowne aktywa. Opublikowane w dniu wczorajszym dane z amerykańskiego rynku nieruchomości były mieszane. Liczba pozwoleń na budowy domów wzrosła w lipcu o 6,8% do 812tys., podczas gdy liczba nowych inwestycji budowlanych spadła o 1,1% wobec oczekiwanego wzrostu. Indeks Filadelfia Fed po raz kolejny w sierpniu pozostawał poniżej poziomu zera, co w dalszym ciągu świadczy o słabości koniunktury w USA. Co prawda indeks wzrósł do poziomu -7,1pkt. z -12,9pkt., jednak był to wzrost niższy niż zakładał konsensus rynkowy.

Mocne słowa Angeli Merkel, która wezwała wczoraj do przyspieszenia reform i procesu integracji strefy euro, a także poparła dotychczasowe działania prowadzone przez szefa Europejskiego Banku Centralnego, ociepliły wieczorem nastroje na rynkach. Inwestorzy za dobrą monetę odebrali też prognozy jednego z prestiżowych analitycznych think tanków, Medley Global Advisors, jakoby Hiszpanie mieli złożyć oficjalną prośbę o zewnętrzne wsparcie przed zaplanowanymi na początek września posiedzeniami Eurogrupy i Europejskiego Banku Centralnego. Tyle, że to wszystko to tylko jedna strona medalu. Druga jest całkiem odmienna, a w najbliższych dniach potencjalnych problemów może być nieco więcej.