Opłata za posiadanie psa jak kot Schrödingera. Tu jest, obok jej nie ma
Opieka nad psem to nie tylko obowiązki opiekuńcze, ale i podatkowe. Dla wielu osób zaskoczeniem jest fakt, że w wielu miastach i gminach posiadanie szczekającego czworonoga wymaga opłacania specjalnej daniny. Ale w zasadach owego podatku panuje przedziwny miszmasz, powodujący spore zamieszanie.
Faktem jest, że o tym, czy dana gmina pobiera opłatę od posiadania psa decyduje jej rada. Jeżeli zostanie wprowadzona właściciele czworonogów będą obowiązani ją uiścić. Gminy mają ku temu silną podstawę prawną w postaci ustawy (z dn. 12 stycznia 1991 r., która uległa zmianie w dn. 1 stycznia 2008 r. o podatkach i opłatach lokalnych).
Co ważne – formalnie jest to opłata, choć wiele osób nazywa ją popularnie podatkiem. Niby różnica jest niewielka, ale podatki są de facto obowiązkowe, zaś opłaty gmina może ustalać niemal dowolnie. Niemal – bo ustalona jest górna stawka tejże opłaty oraz część zwolnień z jej płacenia.
Kwota za ten rok wynosi 125,40 zł i jest o dwa złote wyższa niż w roku 2019. Przypomnijmy jednocześnie, że danina wyniesie połowę rocznej stawki, jeśli pies urodził się w drugiej połowie roku.
W wielu gminach i miastach opłaty są obniżane w przypadku szczeniaków. W niektórych miejscowościach podatki nie są pobierane od zwierzaków poniżej określonego wieku. Rozstrzał jest spory, ale w praktyce chodzi na ogół o kilkumiesięczne psiaki. Za dorosłe psy płaci się już pełną stawkę.
Większość nie chce pieniędzy za psa
Pewnym standardem w Polsce stało się powolne odchodzenie od opłat za posiadanie psa. Tego podatku nie ma w największych polskich miastach. Przeanalizowaliśmy wysokość tej opłaty w trzydziestce polskich miast uszeregowanych pod kątem liczby mieszkańców. Okazuje się, że podatek od psa nie obowiązuje w Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Poznaniu, Gdańsku…
Jedynymi dużymi miastami, gdzie za opiekę nad psem trzeba płacić, są Kraków, Szczecin i Ruda Śląska. Co ciekawe – akurat w przypadku tych miast, liczba ludności jest odwrotnie proporcjonalna do wysokości opłaty. W Krakowie trzeba wydać 36 złotych, w Szczecinie 50 a w Rudzie – aż 68 złotych rocznie.
Opłaty za psa ostały się za to w nieco mniejszych miejscowościach. Pewnym paradoksem może być na przykład fakt, że w Gdańsku posiadanie psa jest darmowe, ale za miedzą – w Sopocie – kosztuje 66 złotych.
Takich przypadków jest więcej. Na przykład we Włocławku (w mieście) na czworonoga trzeba wydać 40 złotych. Ale w gminie Włocławek ta przyjemność kosztuje tylko 20 złotych i to dopiero w przypadku trzeciego psa w jednej rodzinie. Dwa są darmowe.
Z kolei w Inowrocławiu – czyli mieście, które w XII wieku tłumnie zasilili ludzie uciekający z zalanego przez Wisłę Włocławka (stąd wzięła się jego nazwa, oznaczająca Nowy Włocławek) – opłata za psa jest jedną z najwyższych w Polsce. Sięga 66 złotych, tyle samo, ile w Sopocie, 2 złote mniej, niż w Rudzie Śląskiej.
Adopciaki i kastraci nie płacą
Sprawdzenie wysokości opłat za psa w całej Polsce jest zadaniem bardzo karkołomnym – dlatego prosimy o pomoc. Wysyłajcie nam wysokość podatku za psa w waszych miejscowościach; wystarczy skorzystać z dziejesie.wp.pl.
Na razie najwyższą stawkę udało nam się znaleźć w Policach. To miasto w Zachodniopomorskiem żąda aż 70 złotych rocznie za psa.
W większości gmin pobierających opłaty za psa obowiązują zniżki dla ludzi starszych. Godne pochwały jest to, że w wielu z nich opłaty nie są pobierane za tzw. adopciaki. Właściciele psiaków wziętych ze schroniska w danej gminie nie muszą płacić w uznaniu swojej pochwały godnej decyzji i o daniu zwierzęciu nowego domu.
Są i miasta, które nie pobierają opłat od psów zaczipowanych a także wykastrowanych. Tak jest na przykład w Krakowie.
Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl
