Ruch boczny

Projekcje wspomnianego układu (mającego wymiar jedynie intradayowy) koncentrowały się w przedziale: 2398 – 2401 pkt. Środowe naruszenie strefy nie doprowadziło jednak do wzrostu aktywności podaży. Powrót ponad wskazany przedział nie sprowokował z kolei obozu byków do ataku.

W efekcie rynek wszedł w fazę ruchu bocznego, konsolidując się przez większą część wczorajszej sesji właśnie w rejonie: 2398 – 2401 pkt. Na pewno warto w tym kontekście wspomnieć o kolejnych oznakach naszej relatywnej słabości względem wiodących rynków akcyjnych. To, co było już widoczne w trakcie kilku ostatnich odsłon, wczoraj również znalazło swoje odzwierciedlenie i potwierdzenie w przebiegu sesji.

Obiektywnie trzeba jednak przyznać, że sesje w Eurolandzie także były mało dynamiczne. Co prawda popyt miał tam nieco większą przewagę, ale amplituda wahań cenowych plasowała się na raczej kiepskim poziomie. Święto Dziękczynienia w USA (i tak naprawdę przedłużony weekend) – w kontekście przebiegu europejskich sesji – było niewątpliwe czynnikiem odgrywającym kluczową rolę.

W końcówce sesji w dalszym ciągu dominował ruch boczny, a aktywność inwestorów pozostawiała wiele do życzenia. Ciekawy był tylko fixing, podczas którego niedźwiedziom udało się dość zauważalnie obniżyć wartość indeksu WIG20. Nagłe zwroty podczas tej właśnie fazy sesji są jednak czymś symptomatycznym dla naszego rynku. Jest to oczywiście głównie spowodowane jego niewielką płynnością.
Zamknięcie FW20Z12 wypadło ostatecznie na poziomie 2400 pkt. Stanowiło to niewielki wzrost wartości kontraktów w relacji do środowej ceny odniesienia wynoszący 0.29% (indeks WIG 20 stracił natomiast na wartości prawie 0.5%).

Układ techniczny wykresu po wczorajszej sesji nie uległ zmianie. Jak już informowałem wcześniej, naruszenie lokalnej strefy wsparcia: 2398 – 2401 pkt. nie doprowadziło do wzrostu presji podażowej. Co więcej, kontrakty powróciły ponad wskazany zakres. To z kolei powinno teoretycznie zachęcić kupujących do ponowienia ataku. Nic takiego jednak się nie wydarzyło. Rynek zakotwiczył się w wąskim korytarzu cenowym i w takim stylu upłynęła cała wczorajsza sesja.

Kluczowym wsparciem pozostaje niezmiennie zakres cenowy: 2380 – 2383 pkt. W moim odczuciu zanegowanie tej strefy oddaliłoby prawdopodobieństwo szybkiego sforsowania węzła podażowego: 2424 – 2427 pkt. Za decydujący sygnał w ujęciu krótkoterminowym uznałbym jednak przełamanie trzech, przecinających się na wykresie linii. Tak jak sugerowałem w swoich ostatnich opracowań, kontrakty prawdopodobnie powróciłyby wówczas w okolice bazowej zapory popytowej Fibonacciego: 2316 – 2322 pkt.

Na razie jednak przewagę techniczną zachowuje jeszcze obóz byków, choć niepokoić może z pewnością nasza postawa w relacji do kluczowych parkietów Eurolandu. Co prawda od pewnego czasu nie obserwujemy tutaj żadnych logicznych powiązań, niemniej jest to moim zdaniem powód do niepokoju (kluczowe indeksy akcyjne również nie sforsowały jeszcze istotnych barier podażowych, tak więc w każdej chwili może tam dojść do nagłego wzrostu presji podażowej).

Tak jak informowałem w czwartek moje pierwsze opracowanie online ukaże się dzisiaj około godziny 10.30. Przedstawię w nim lokalną strefę oporu, której sforsowanie uznałbym za wiarygodny sygnał kontynuacji ruchu wzrostowego.
Paweł Danielewicz
analityk techniczny
DM BZ WBK

| Dane prezentowane w niniejszym raporcie zostały uzyskane lub zaczerpnięte ze źródeł uznanych przez DM BZ WBK S.A. za wiarygodne, jednakże DM BZ WBK S.A. nie może zagwarantować ich dokładności i pełności. Niniejsze opracowanie i zawarte w nim komentarze są wyrazem wiedzy oraz poglądów autora i nie powinny być inaczej interpretowane. Dom Maklerski BZ WBK S.A. nie ponosi odpowiedzialności za szkody poniesione w wyniku decyzji podjętych na postawie informacji i opinii zawartych w niniejszym opracowaniu. Powielanie bądź publikowanie niniejszego opracowania lub jego części bez pisemnej zgody DM BZ WBK S.A. jest zabronione. |
| --- |