frank (strona 14 z 42)

Zgodnie z naszymi oczekiwaniami eurodolar wybił się dołem z trwającego ponad miesiąc trendu bocznego. Kurs EUR/USD osiągnął minimum na 1,28. Wraz ze spadkami eurodolara osłabiła się polska waluta. Kurs EUR/PLN osiągnął maksimum na 4,19, a USD/PLN na 3,2580.

Rynki finansowe za chwilę uświadomią sobie, że oczekiwania związane z możliwym ograniczeniem programu QE3 już w czerwcu nie są podparte mocnymi argumentami, co może doprowadzić do wyraźniejszej korekty dolara w nowym tygodniu.

Rynki finansowe za chwilę uświadomią sobie, że oczekiwania związane z możliwym ograniczeniem programu QE3 już w czerwcu nie są podparte mocnymi argumentami, co może doprowadzić do wyraźniejszej korekty dolara w nowym tygodniu.

.za zwlekaniem z ograniczeniem programu skupu aktywów (QE3). Inflacja konsumencka CPI spadła w kwietniu o 0,4 proc. m/m, a w ujęciu rocznym wzrosła o 1,1 proc. r/r. To mniej niż szacowano – odpowiednio -0,2 proc. m/m i 1,3 proc. r/r. Jednocześnie wskaźnik bazowy CPI wzrósł jedynie o 0,1 proc. m/m i 1,7 proc. r/r.

W czwartek polska waluta stabilizuje się na poziomach wynikających ze wczorajszych szczytów. Tym samym trendy osłabiające złotego wyhamowały i jest szansa przynajmniej na chwilową stabilizację lub też korektę.

Dzisiejszy dzień pomimo iż obfituje w duża ilość publikacji makroekonomicznych, to biorąc pod uwagę ich wagę nie powinien przynieść żadnych większych zaskoczeń ani zwiększonej zmienności. O godz. 10 tzw. szybki szacunek PKB w Polsce z I kwartał przedstawi GUS.

Pozytywnym zaskoczenie dynamiką sprzedaży detalicznej lekko umocniło amerykańską walutę. W trakcie sesji azjatyckiej dolar jednak stracił na wartości, a kurs EUR/USD osiągnął maksimum na 1,3025 (obecnie powraca w okolice 1,30). Złoty od rana traci na wartości. Przed rozpoczęciem sesji europejskiej kurs EUR/PLN wzrasta powyżej 4,16, a USD/PLN powyżej 3,20.

Wtorkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi stabilizację kwotowań polskiej waluty w rejonie 8-sesyjnych minimów. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1603 PLN za euro, 3,1956 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3550 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wzrosły do poziomu 3,212% w przypadku obligacji 10-letnich.

W sobotnim artykule zamieszczonym w Wall Street Journal, Jon Hilsenrath zwraca uwagę, że FED już „zadecydował” o skróceniu programu QE3 – w grę wchodzi tylko właściwy timing oficjalnego przyjęcia tej decyzji i sposób wprowadzenia jej w życie.

Po umocnieniu amerykańskiej waluty z końcówki ubiegłego tygodnia, dziś od rana dolar lekko się osłabia. Obecnie kurs EUR/USD znajduje się na 1,2980. Od umocnienia tydzień rozpoczyna polska waluta. Obecnie kurs EUR/PLN zniżkuje poniżej 4,14, a USD/PLN poniżej 3,19. Dziś najważniejszym wydarzeniem będzie publikacja dynamiki sprzedaży detalicznej w USA za kwiecień (14:30). Ponadto w tym tygodniu czekają nas odczyty PKB ze strefy euro oraz PKB i inflacji z Polski.

Środa przynosi jednak nieznaczne osłabienie się dolara względem głównych walut. Przekłada się to na spadek koszyka BOSSA USD, który po nieudanej próbie naruszenia ważnego poziomu 69,10 pkt. wczoraj, dzisiaj spada w okolice 68,70 pkt.

Środa przynosi największe umocnienia złotego względem dolara. Z kolei w relacji do euro i franka oraz funta polska waluta pozostaje względnie stabilna, ale też z tendencją do umocnienia. Dziś kluczowym wydarzeniem dla rodzimej waluty była decyzja w sprawie stóp procentowych.

Na zakończonym dzisiaj posiedzeniu Europejski Bank Centralny zdecydował się jednak na obniżkę głównej stopy referencyjnej o 25 p.b. do 0,50 proc. Z kolei o 50 p.b. do poziomu 1 proc. obcięta została stopa lombardowa.

Od ponad miesiąca notowania EUR/AUD znajdują się w trendzie wzrostowym. Bieżący tydzień przyniósł dalsze osłabianie się australijskiego dolara względem europejskiej waluty. Słabość AUD wynika między innymi z rozczarowujących danych z Chin.

Publikacja słabszych danych nt. wzrostu gospodarczego w USA (2,5 proc. w I kwartale) w niewielkim stopniu wpłynęła na notowania EUR/USD – chociaż dzięki temu po raz drugi udało się obronić strefę wsparcia na 1,2990-1,3000, która dobrze sprawdziła się wczoraj po południu.

Najbliższy tydzień będzie pełen kluczowych publikacji, które mogą zaowocować podwyższoną zmiennością notowań. Zwłaszcza, że ich właściwa interpretacja może być dość trudna.

Miniony tydzień przyniósł wyraźne osłabienie złotego wobec głównych walut. Polskiej waluty nie wspierały czynniki fundamentalne. Sprzedaż detaliczna spada wyraźnie w relacji rocznej a GUS zrewidował wzrost PKB za 2012r. Dodatkowo niepokój budzą dane płynące z gospodarki naszego zachodniego sąsiada.

W środę polska waluta traci na wartości już o wiele mniej, niż we wtorek. Złotemu nie pomagają kolejne słabe dane z Niemiec, które pokazują wyraźne hamowanie gospodarki naszego zachodniego sąsiada.

Zbliża się długi weekend. Jednym z najbardziej nurtujących internautów pytań przed wyjazdem za granicę jest kurs obcej waluty. Czy wymieniać już teraz, czy czekać na ostatnią chwilę. My już wiemy.

Informacja, jaka pojawiła się przed południem o zaakceptowaniu przez Bundestag pomocy dla Cypru w ustalonej wcześniej wysokości tylko na krótko pomogła wspólnej walucie. Dane, jakie napłynęły po południu z USA były słabsze, ale nie na tyle, aby wykreować poważniejszy impuls.

W marcu produkcja przemysłowa w Polsce była o 2,9 proc. niższa niż przed rokiem, ekonomiści jej oczekiwali spadku o ok. 2 proc. r/r.

Dziś złoty słabnie w relacji do wszystkich głównych walut. Ruch deprecjacyjny na złotym nie jest jednak znaczący i nadal można go odbierać jako część realizacji zysków po wcześniejszym istotnym umocnieniu polskiej waluty.

Obniżki stóp procentowych w Polsce sprawiły, że nabywca mieszkania, który w połowie 2007 r. zaciągnął kredyt hipoteczny w złotych płaci już niższe raty niż ktoś, kto zadłużył się we franku szwajcarskim. Na dodatek na osobach z kredytem frankowym ciąży widmo utrudnionej sprzedaży zadłużonego mieszkania.

Dzisiejszy kalendarz ekonomiczny nie obfituje w istotne publikacje ekonomiczne, w związku z tym jesteśmy świadkami spokojnej sesji zarówno na światowych parkietach, jak i rodzimym rynku.

Lepsze dane z amerykańskiego rynku pracy nie zmieniły znacząco rynkowego układu sił.