notowania (strona 17 z 250)

Za nami kolejna nieciekawa sesja. Nasz główny indeks WIG20 ciągle kopiuje zachowania najsłabszych indeksów zachodnioeuropejskich.

Wczorajsza sesja zakończyła się niewielkim wzrostem indeksów, ale obraz techniczny nie uległ istotnej zmianie. Po wyższym otwarciu pojawiła się podaż, a w kolejnych godzinach inicjatywa należała do sprzedających. Zakres zmienności był jednak niewielki, co sprawia, iż w dalszym ciągu oczekujemy na bardziej jednoznaczne rozstrzygnięcia. WIG-20 wyznaczył dzienne maksimum na 2361, a w kolejnych godzinach kupujący oddawali zdobyty teren.

Sytuacja na głównych światowych parkietach coraz bardziej się różnicuje. DAX skasował całą tegoroczną zwyżkę i szuka wsparcia. Po krótkiej przerwie Dow Jones ustanawia kolejny rekord. Warszawa cięgle w szponach niedźwiedzi.

Niestety próba wykreowania kolejnej podafli wzrostowej w ramach rozwijanego od ubiegłego tygodnia impulsu popytowego zakończyła się w poniedziałek w rejonie zapory podażowej: 2353 – 2357 pkt. Strefa okazała się istotnym przedziałem cenowym, choć w porannej fazie handlu doszło do jej naruszenia. Obóz byków szybko zwątpił jednak w swoje możliwości, co w końcówce poniedziałkowego handlu zostało wykorzystane przez podaż.

Jedynym ważniejszym czynnikiem mającym wpływ na nastroje przed otwarciem dzisiejszej sesji były wczorajsze wyniki największego na świecie producenta aluminium koncernu Alcoa.

Końcówka wczorajszej sesji pozostawiła po sobie fatalne wrażenie i dzisiejszy dzień miał przynieść odpowiedź na pytanie, czy wczoraj mieliśmy do czynienia ze wstępem do nowej fali strachu na rynku, czy też po prostu była to konsekwencja dokonanej wczoraj nadzwyczajnej rewizji w składzie indeksu MSCI Poland, w wyniku której do indeksu weszły akcje BZWBK SA, a inne kluczowe walory zostały w większym lub mniejszym stopniu „odważone”.

Wczorajsze wyniki posesyjne światowego producenta aluminium firmy Alcoa (zysk na akcję: 0,11USD, przychód: 5,83 mld USD), nie przyniosły szczególnej zmiany w układzie sił na rynkach światowych. Jedynie rynek azjatycki mocno zareagował po wynikach spółki. Rynki w swojej sile dziś osłabły nieznacznie, mimo szeregu danych z europejskiego podwórka.

Zdaniem szefa Komisji Europejskiej, który rozmawiał dzisiaj ze słoweńskim premierem, kraj ma przed sobą poważne wyzwania w postaci reform, ale nie oznacza to, że Słowenia będzie potrzebować w najbliższym czasie zewnętrznego wsparcia finansowego.

Rozstrzygnięć na giełdach nie było. Po kilku nerwowych dniach, przyszedł czas na uspokojenie nastrojów i analizę sytuacji. Inwestorzy czekają na silniejsze bodźce. Mogą ich dostarczyć amerykańskie spółki, które rozpoczynają sezon publikacji wyników finansowych.

Pozytywne rozpoczęcie wczorajszej sesji przyniosło nadzieję na wykreowanie odreagowania na naszej giełdzie, jednak końcówka notowań była rozczarowująca. Popyt nadal pozostaje w rezerwie. Dziś rozpoczyna się posiedzenie RPP. Jego wynik poznamy jutro.

Wielkie japońskie luzowanie polityki pieniężnej spowodowało wzmożony ruch na naszych obligacjach i walucie. Giełdowe byki próbowały też coś na tym ugrać, ale w końcu ugięły się pod presją słabnącej Europy i kiepskiego początku handlu na Wall Street.

Po tym jak w piątek warszawski parkiet pokazał w końcu charakter i wykazywał wyraźne wzmocnienie względem czołowych rynków europejskich, również poniedziałkowy handel GPW rozpoczęła od mocniejszego akcentu. Ponad jednoprocentowy wzrost, osiągnięty przez WIG oraz WIG20 w pierwszej godzinie handlu, ponownie pokazał jeszcze relatywną siłę naszego rynku względem naturalnych liderów.

Po względnie udanym dla GPW zakończeniu minionego tygodnia pytanie na dzisiejszą sesję brzmiało czy malowany wcześniej pozytywny obraz uda się utrzymać na dłużej. Klarownej odpowiedzi na tak postawione pytanie nie uzyskaliśmy, co z kolei oznaczać może, że wciąż za wcześniej jest by kreślić scenariusz końca tegorocznej korekty.

Złoty od czwartku systematycznie zyskuje na wartości względem głównych walut. Notowania wspiera kilka nakładających się czynników z rynków globalnych. Natomiast od dziś inwestorzy będą wyczekiwać na decyzję RPP w sprawie stóp procentowych.

Główne indeksy europejskie przez większą część poniedziałkowej sesji szły w górę, odreagowując piątkową silną przecenę, jednak skala zwyżki nie pozwalała na większy optymizm. Przygasł on wyraźnie pod koniec dnia.

Mimo negatywnych danych z niemieckiej gospodarki rynki odrabiały straty odnotowane pod koniec poprzedniego tygodnia.

Mimo kiepskich zeszłotygodniowych nastrojów na rynkach akcji, umocnienie złotego oraz osiągniecie historycznie najniższych rentowności na rodzimych obligacjach 10-letnich ocaliło nasz rynek od większej zawieruchy.

Piątkowa sesja zakończyła się niewielkim spadkiem indeksów, a z szeregu wyłamał się jedynie WIG-20. Sesja upływała pod znakiem dużej niepewności i zarazem zmienności. Na tle indeksów zachodnioeuropejskich byliśmy ponownie wyraźnie silniejsi, co winno być pozytywnym prognostykiem. WIG-20 przebił linię przyspieszonego trendu spadkowego i wyznaczył dzienne maksimum na 2361.

DAX po spadkach w ostatnim tygodniu dotarł już do poziomów konsolidacji z lutego (trwała cały miesiąc). Wsparcie powinno uchronić go – i resztę Europy – przed dalszymi spadkami.

Wczorajsza sesja zakończyła się nieznacznym wzrostem indeksów, a z szeregu wyłamał się jedynie mWIG-40, który stracił 0,5%. Po otwarciu główne indeksy pogłębiły tendencję spadkową do nowych, krótkoterminowych minimów, lecz na niższych poziomach pojawił się popyt, który przeważał w kolejnych godzinach handlu.

Rynki europejskie rozczarowane retoryką ECB uczepią się dziś nadziei na lepsze dane z rynku pracy w USA. Niestety, szansa na cyfry lepsze od oczekiwań jest tym razem niewielka.

Na wstępnie warto odnieść się jeszcze do sesji środowej i przypomnieć, że wydarzeniem dnia był z pewnością kolejny atak podaży i co istotne obrona eksponowanej przeze mnie zapory popytowej Fibonacciego: 2305 – 2310 pkt. Z punktu widzenia techniki ten nagły wzrost aktywności podaży nie powinien tak bardzo dziwić.

Dzisiejsza sesja stała pod znakiem działań banków centralnych, gdyż decyzje odnośnie parametrów polityki monetarnej podejmowały główne instytucje z Europy oraz Azji. Co interesujące, największą uwagę skupiały działania Banku Japonii, gdzie doszło do jednego z historycznie najważniejszych posiedzeń władz monetarnych.

Czwartkowy handel na niemal wszystkich rynkach charakteryzował się sporą zmiennością nastrojów. Widać to było w przypadku giełdowych indeksów, jak i kursów walut. Z tym rozchwianiem nie korelowała jednak skala zmian notowań. Z decyzjami inwestycyjnymi lepiej wstrzymać się do wyjaśnienia sytuacji.

Ustanowienie nowych tegorocznych minimów na głównej parze walutowej EURUSD, spowodowało również umocnienie amerykańskiej waluty względem złotego do najwyższego poziomu od połowy listopada 2012 roku. Polska waluta, po wczorajszym osłabieniu, nieznacznie umacnia się do euro i franka.