złoty (strona 42 z 197)

Od wczorajszego popołudnia eurodolar konsoliduje się między poziomami 1,24- 1,25. Obecnie kurs EUR/USD znajduje się przy poziomie 1,2480. W oczekiwaniu na decyzję Europejskiego Banku Centralnego w sprawie stóp procentowych (poznamy ją przed godziną 14:00) eurodolar powinien konsolidować się przy obecnych poziomach. Najbliższy opór znajduje się na poziomie 1,2540, natomiast wsparcie na poziomie 1,2410.

Nadzieje na wsparcie ze strony banków centralnych, te związane dotyczące ewentualnej pomocy dla banków i trochę lepszych danych wystarczyło, aby poprawić rynkowe nastroje. Wszystkie te czynniki będą mieć raczej charakter przejściowy i nie wybawią Europy z kłopotów, ale przy bardzo wyprzedanych rynkach to wystarczający powód do odreagowania.

Podczas porannego handlu złoty oscyluje blisko poziomów wyznaczonych podczas końcówki sesji amerykańskiej. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,371 PLN wobec euro, 3,50 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,64 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ponownie nieznacznie spadły i wynoszą obecnie 5,369% w przypadku instrumentów 10-letnich.

Po gwałtownym osłabieniu w ostatnich tygodniach, polska waluta powinna się podnieść w końcu czerwca - przewiduje dwunastu analityków ankietowanych przez "Puls Biznesu".

"Dane z gospodarki będą kluczowe. Obserwujemy także sytuację w Grecji, której rozwiązanie powinno nastąpić w lipcu. Wydaje się, że rynki zaakceptowały, a przywódcy polityczni również, wyjście Grecji ze strefy euro. Jest też do tego przygotowanie logistyczne, ale nikt nie jest w stanie na razie przewidzieć konsekwencji tego".

Nadzieje na to, że banki centralne wkroczą do akcji i zaczną reanimować słabnący wzrost gospodarczy na świecie, tonują obawy inwestorów po piątkowych bardzo słabych danych z amerykańskiego rynku pracy.

Po słabych danych z amerykańskiego rynku pracy na rynku walutowym i akcji pojawiła się wzrostowa korekta, jednak cena baryłki ropy spadła poniżej 100 USD. Złoty nieznacznie umacnia się do euro.

W weekend George Soros zwrócił uwagę, iż Angela Merkel ma trzy miesiące na to, aby zmienić swoje nastawienie w kwestii większego zaangażowania się w walkę z europejskim kryzysem. Zdaniem sławnego inwestora, później niemiecka gospodarka zacznie wpadać w coraz większe problemy i trudno będzie o akceptację tamtejszego społeczeństwa dla takich działań. Tymczasem jest rzeczą oczywistą, iż bez zgody Berlina żadnych zmian nie będzie.

Przełom maja i czerwca przyniósł kontynuację wyprzedaży polskiej waluty. Proces ten kumulował w piątek. Wówczas euro podrożało do 4,4280 zł i było najdroższe od 13 stycznia br. Za dolara trzeba było natomiast zapłacić 3,6011 zł. Ostatni raz tak dużo za amerykańską walutę płacono w marcu 2009 roku.

Przytoczmy na chwilę fragment rannego raportu: „Paradoksalnie, dobrze – ale na dłuższą metę – byłoby, gdyby dane (z rynku pracy) okazały się być fatalne. Wtedy być może wróciłaby dyskusja nt. możliwego QE3 podczas posiedzenia FED 19-20 czerwca. Bo niestety, ale coraz częściej można postawić tezę, iż tylko Amerykanie są w stanie powstrzymać obecny, niekorzystny trend na rynkach.

Pierwszy piątek miesiąca oznacza publikację raportu z amerykańskiego rynku pracy i wywołuje on zazwyczaj wysoką zmienność notowań. Nie inaczej było tym razem.

Wczorajsze dementi ze strony MFW w odpowiedzi na plotki, jakoby fundusz rozważał możliwość kapitałowego wsparcia hiszpańskich banków, nie oznacza, iż taki scenariusz nie jest rozważany. Tyle, że MFW dobrze wie, iż nie może działać w pojedynkę.

Eurodolar po wczorajszym słabym korekcyjnym wzroście do 1,2430 ponownie spadał i dziś rano osiągnął kolejne minima, a obecnie testuje strefę wsparcia 1,2330 - 1,2350. Uważamy, że w kolejnych tygodniach kurs będzie kontynuował zniżki w kierunku dolnego ograniczenia kanału spadkowego, które obecnie przebiega w okolicach 1,20.

Na rynkach finansowych obserwujemy pogłębienie spadków. Klimat inwestycyjny pozostaje fatalny. Obawy o Hiszpanię i wciąż niejednoznaczne sondaże w Grecji potęgują niepewność o losy strefy euro. Rynki nie mają pretekstu do korekty na bardzo wyprzedanym rynku.

Podczas porannego, piątkowego handlu złoty oscyluje blisko wczorajszych minimów, oscylując tuż poniżej kluczowego zakresu 4,40 EUR/PLN. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,3945 PLN za euro, 3,55 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,659 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu nieznacznie spadły, jednak w dalszym ciągu oscylują blisko 5,48% w przypadku obligacji 10 – letnich.

Na fali złych informacji napływających z rynku nasza waluta znów osłabiła się znacząco do euro,dolara i franka. O 16. zmiany kursu znów były bardzo gwałtowne.

W środę rano poznaliśmy odczyty indeksów koniunktury publikowane przez Komisję Europejską (KE). Mimo że znaczenie tych danych jest relatywnie niewielkie, to warto wspomnieć, że wszystkie okazały się gorsze od oczekiwań.

Kurs pary euro-dolar kieruje się na południe. Kiepskie nastroje na rynkach spowodowały obniżkę ceny baryłki ropy naftowej do najniższego poziomu od jesieni 2011r. Złoty w środę traci na wartości do wszystkich głównych walut.

W środę kurs dolara wystrzelił do 3,5232 zł z 3,4848 zł i był najwyższy od stycznia br. Złoty traci też do euro, za które trzeba dziś zapłacić ponad 4,38 zł. Wyprzedaż polskiej waluty, podobnie jak innych walut krajów zaliczanych do rynków wschodzących, podyktowana jest wzrostem awersji do ryzyka na rynkach globalnych.

Wczorajsza decyzja małej agencji Egan-Jones, która obniżyła ocenę Hiszpanii do B z BB-, a także informacje Financial Times, jakoby przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego odrzucili hiszpańskie propozycje „dokapitalizowania” Bankii, sugerują, iż scenariusz bailoutu (konieczności zewnętrznego finansowania) dla Hiszpanii, to kwestia kilku tygodni, a nie miesięcy.

Wieści z Hiszpanii wpływają na dalsze pogorszenie nastrojów na rynku walutowym. Już wcześniej Ewald Nowotny z Europejskiego Banku Centralnego mówił, że wspomaganie krajowych banków leży w gestii rządów, co zaniepokoiło inwestorów. Dodał on również, że Bank nie rozważa wznowienia programu skupu aktywów ani obcięcia stóp procentowych. ECB z kolei nie zgadza się na dokapitalizowanie banku Bankia obligacjami przez rząd w Madrycie.

Kurs EUR/USD przebił wczoraj barierę wyznaczaną przez okrągły poziom 1,25 i zniżkował nad ranem do 1,2460. Poziom ten był około 9:00 naruszany i należy spodziewać się kontynuacji trendu spadkowego. Oporami na drodze ewentualnych korekcyjnych wzrostów będą okolice 1,2480 i 1,2510, a poważną barierę wyznacza poziom 1,2560, na którym usytuowane są wczorajsze maksima i dołek z poniedziałkowego poranka.

Amerykańscy inwestorzy wrócili po długim weekendzie i zaczęli kupować akcje, kontynuując wzrostowe odbicie na Wall Street. Indeks DJIA wzrósł o 1% do 12580,7 pkt. S&P500 zyskał 1,1% i zamknął dzień na poziomie 1332,4 pkt. Technologiczny Nasdaq Composite wzrósł natomiast o 1,2% i na koniec wtorkowych notowań miał wartość 2871 pkt.

Około 17.50 w wtorek euro gwałtownie osłabiło się do dolara, osiągając poziom 1,24697, po chwili spadło do 1,24672. To była najniższa cena od 22 miesięcy. Jeśli ktoś myślał, że to koniec, był w błędzie. W nocy euro zeszło stopień niżej do 1,24566.

Obserwowane w miniony czwartek ruchy na franku, były wynikiem pojawienia się spekulacji, jakoby rozważano nałożenie podatków na depozyty w CHF, tak aby zniechęcić inwestorów do lokowania w tej walucie.