Badanie - jak podaje GUS - zawiera zestaw podstawowych wskaźników umożliwiających ocenę ważnych obszarów jakości życia. W opracowaniu prezentowane są najbardziej aktualne dane odnoszące się przede wszystkim do lat 2014-2015.
W 2014 r. w ubóstwie skrajnym, czyli na poziomie minimum egzystencji (to ok. 6,5 tys. zł rocznie) żyło 7,4 proc. osób.
Minimum egzystencji obliczane jest przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych. Uwzględnia tylko te potrzeby, których zaspokojenie nie może być odłożone w czasie, a konsumpcja niższa od tego poziomu prowadzi do biologicznego wyniszczenia.
W 2014 r. dochód rozporządzalny - a więc bieżące dochody pomniejszone o zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne; w jego skład wchodzą pieniądze, ale i spożycie naturalne (np. jabłka w własnego sadu) oraz towary i usługi otrzymane nieodpłatnie - w polskim gospodarstwie domowym wynosił średnio 1712 zł.
Tylko 12,6 proc. gospodarstw oceniło, że pieniędzy wystarcza im na wiele, bez specjalnego oszczędzania lub mogą one sobie pozwolić na pewien luksus. Zdecydowana większość - 31,7 proc. to takie, które bardzo oszczędnie gospodarują budżetem, lub którym nie wystarcza pieniędzy na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
W 2015 r. w 5,4 proc. gospodarstw brakowało pieniędzy na żywność. Jak wyjaśnił GUS są to gospodarstwa, w których - z powodów finansowych - nie wszystkie osoby dorosłe mogły pozwolić sobie na jedzenie mięsa, drobiu, ryb lub wegetariańskich odpowiedników oraz świeżych owoców i warzyw co drugi dzień.
W wydatkach ogółem żywność i napoje bezalkoholowe stanowiły 24,4 proc., utrzymanie mieszkania 20,1 proc. (dane za 2014 r.)
W 2015 r. 17,7 proc. osób uznawało, że żyją w mieszkaniach zbyt małych na ich potrzeby, 6,2 uznawało, że ich lokum jest zbyt duże.
