Komentarz poranny

W dniu dzisiejszym inwestorzy skupią swoją uwagę na przedpołudniowym odczycie styczniowego indeksu zaufania niemieckich inwestorów publikowanego przez instytut ZEW. Pierwszy od trzech lat wzrost bezrobocia w połączeniu z olbrzymi problemami niemieckich firm motoryzacyjnych związanych z najniższą od 1990 dynamiką sprzedaży samochodów w 2008 roku oraz dalsza przecena akcji na giełdzie we Frankfurcie wpłynie zapewne bardzo negatywnie na figurą dotyczącą oceny obecnej sytuacji. Indeks dotyczący sześciomiesięcznych perspektyw rozwoju może się jednak poprawić na fali spekulacji, że dwa pakiety stymulantów fiskalnych o łącznej wartości 80,3 mld EUR, których realizacja rozplanowana jest na najbliższe dwa lata, pomogą niemieckiemu PKB wzrosnąć o 0,7% w 2010 roku po spadku o 1,9% w roku bieżącym. Wiele prognoz wskazuje, że rok 2010 będzie okresem poprawy sytuacji gospodarczej pod największym od niemal 100 lat kryzysie lat 30-tych XX wieku.

To właśnie między te kiepskie krótkoterminowe perspektywy nie pozwalają wspólnej walucie odzyskać „straconego pola” wobec amerykańskiej waluty na parze EUR/USD. Dodatkowym wsparciem dla dolara w dniu dzisiejszym są nadzieje związane z zaprzysiężeniem i objęciem stanowiska prezydenta USA przez Barracka Obame. Na razie inwestorzy przestali zwracać uwagę na bardzo negatywny długoterminowy wpływ planowanych przez nową administrację stymulantów fiskalnych na stan amerykańskich finansów publicznych.

Po wczorajszym raporcie z polskiego rynku pracy dotyczącym dynamiki zatrudnienia i wynagrodzeń w grudniu dzisiejszy kalendarz figur makroekonomicznych z naszej gospodarki jest pusty. Wczoraj potwierdzony został spadek płacowej presji inflacyjnej, której jeszcze w listopadzie 2008 roku przedstawiciele RPP obawiali się najbardziej.

Obecnie oczekiwanie inwestorów na czwartkowy protokół z grudniowego posiedzenia RPP oraz przyszłotygodniową decyzję tej instytucji w sprawie kosztów pieniądza wraz ze spadającym kursem eurodolara wpływa bardzo negatywnie na polską walutę i może to się utrzymywać do środy 28 stycznia.

Para EUR/USD w dniu wczorajszym przebiła wsparcie 1,3050 wynikające z 38,2% rozwinięcia fali wzrostowej trwającej od 2000 roku. Dało to jednoznaczny sygnał do spadków. W swojej wędrówce na południe para będzie miała do czynienia z ważnym wsparciem na poziomie 1,2680 wynikającym z 23,6% rozwinięcia ostatniej fali wzrostowej ( trwającej od 2005 roku) oraz średnioterminowej linii trendu opartej na 3 punktach. Ten poziom może okazać się więc punktem kulminacyjnym i impulsem do zakończenia krótkoterminowych spadków.

Para USD/PLN w dniu wczorajszym pokonała ważny opór na poziomie 3,3011, który stanowi szczyt z 2006 roku. Oznacza to, że tym samym otworzyła sobie drogę do dalszych wzrostów. Jeżeli taka tendencja do osłabienia złotówki utrzyma się, to możemy być świadkami poziomów, jakich nie widzieliśmy od dawna. Kolejnym oporem są okolice 3,4522, które wynikają ze szczytu fali spadkowej trwającej od 2005 roku.

Para EUR/PLN w dniu wczorajszym zaatakował poziom 4,30, który był ważnym oporem, gdyż wynikał ze szczytu fali spadkowej trwającej od 2005 roku. Jeżeli trend spadkowy na eurodolarze utrzyma się, a złotówka dalej będzie się osłabiać to niedługo będzie można zobaczyć kursy w granicach 4,50, gdzie znajduje się silny opór, który wynika ze szczytu fali spadkowej trwającej od 2005 roku.

Na parze GBP/PLN zauważyć można było wyjście kursu z kanału zniżkującego, który w ostatnim czasie wyznaczał zakres ruchów tej pary. Pomimo tego powinniśmy mieć do czynienia ze spadkiem kursu do poziomów ( powrót do kanału zniżkującego) ok 4,18 w ciągu najbliższych tygodni (wynika to ze słabości funta).

Tomasz Szecówka - analityk rynku walutowego
Michał Wojciechowski - analityk rynków finansowych
AMB Consulting