W przypadku WIG-20 sprzedający pogłębili spadek do 2258 pkt., a popyt pojawił się centralnie na wsparciu wynikającym z równości fal spadkowych (spadek 2575-2334=ruchowi 2495-2258). Z tego poziomu zostało zainicjowane dynamiczne odbicie. Z punktu widzenia wzoru spadku mam wrażenie, iż ruch spadkowy nie jest całkowicie wykończony w związku z czym przyjmuję założenie, iż zwyżka ma charakter korekty. Myślę, że już na dzisiejszej sesji winna nastąpić weryfikacja tych oczekiwań. Jeśli spadek ma być kontynuowany indeks nie powinien zwyżkować powyżej poziomu 2334 lub też 2352 pkt. Ewentualne przebicie tych poziomów będzie wymuszało poszukiwanie alternatyw, gdyż spadek od ostatniego maksimum na 2495 byłby jedynie wzorem trzyfalowym, co z kolei wskazywałoby na większą nieregularną strukturę korekcyjną. Jeśli natomiast założenia okazałyby się trafne, indeks winien zniżkować poniżej piątkowego minimum, a potencjalnym celem winien być 2242 lub też 2165 pkt. wynikający z minimum z 8 lutego. Prawdopodobnie sesja jednak
rozpocznie się od wzrostu, a taką opinię opieram na pozytywnej sytuacji na rynkach akcji, jak również na wzrostach cen surowców i umocnieniu złotego. Najbliższy opór znajduje się na 2319, a w razie jego przebicia będę oczekiwał na test 2343 lub też wspomnianego wcześniej poziomu 2352 pkt,. W przypadku silniejszej zwyżki podaż winna ujawnić się na 2378 lub też na 2421 pkt., gdzie znajduje się obecnie linia trendu wzrostowego. W dłuższym horyzoncie czasowym, przyjmuję założenie, iż indeksy korygują cały wzrost od lutego 2009 i naturalnym poziomem docelowym dla WIG-20 jest 2165 lub też alternatywnie 1940 pkt. Jak na razie ruch nie spadkowy nie wpisuje się w bardziej negatywny scenariusz, gdyż w takim układzie winien być on znacznie bardziej dynamiczny i destrukcyjny.
Tomasz Jerzyk
