bartosz sawicki

Ostatni tydzień dobitnie pokazał jak odmienny jest modus operandi rynków finansowych od obowiązującego jeszcze przed kilkunastoma miesiącami.

Kwestią, która zogniskowała na sobie uwagę inwestorów jest klif fiskalny. Na dalszy plan zepchnięto grudniowe posiedzenie FOMC, które w innych okolicznościach urosłoby do wydarzenia najwyższej rangi.

Pretekstem do rozpoczęcia korekty w notowaniach EUR/USD i spadku kursu poniżej 1,31 stał się niski odczyt dynamiki sprzedaży detalicznej w strefie euro oraz niezbyt udana aukcja obligacji Hiszpanii. Jednak wyciąganie pochopnych wniosków po jednej mniej korzystnej emisji byłoby błędem.

Jeśli mamy poniedziałek, to w Brukseli rozpoczyna się posiedzenie Eurogrupy. Tym razem ministrowie finansów debatować będą przede wszystkim nad sytuacją Cypru, a jedynie w dalszej kolejności poruszą kwestie związane z Grecją, czy Hiszpanią. W rezultacie obok negocjacji w sprawie klifu fiskalnego w USA, w centrum uwagi znajdą się bankierzy centralni.

Sprzeczne informacje dotyczące negocjacji w sprawie klifu fiskalnego jednego dnia pogrążają giełdowe indeksy i przyczyniają się do umocnienia dolara, kolejnego rozbudzają apetyt na ryzyko. Ostatnia fala doniesień zwiększa prawdopodobieństwo, że zrealizuje się optymistyczny wariant zakładający, że porozumienie zostanie osiągnięte do połowy grudnia. Kurs EUR/USD powinien dziś pozostać w przedziale wahań 1,2880 – 1,3010.

Indeks PMI dla chińskiego przemysłu wzrósł trzeci kolejny miesiąc z rzędu, powrócił ponad graniczny poziom 50 punktów oraz przybrał wartość najwyższą od ponad roku. Najsilniej powiązaną z koniunkturą w przemyśle Chin walutą jest dolar australijski.

Rozpoczęte pod koniec piątkowej sesji odreagowanie w notowaniach ryzykownych walut i aktywów wyhamowało. Od początku tygodnia dolar stracił na wartości do pozostałych walut G-10. Kurs EUR/USD wzrastał przejściowo powyżej 1,2820, ale zgodnie z naszymi oczekiwaniami nie sforsował trwale długoterminowej średniej.

Nastroje pod koniec piątkowej sesji zmieniały się jak w kalejdoskopie. Spotkaniu prezydenta Obamy z liderami Kongresu towarzyszyło gwałtowne umocnienie dolara amerykańskiego poprzedzające dynamiczne odrabianie strat przez ryzykowne waluty.

Kilkudniowe osłabienie jena wywołane ogłoszeniem przedwczesnych wyborów i deklaracjami ze strony lidera opozycji, Shinzo Abe, że w przypadku wygranej reprezentowanej przez niego partii wdrożony zostanie program mający na celu deprecjację jena i walkę z tendencjami deflacyjnymi, wytraciło impet.

Mimo kontynuacji przeceny na Wall Street, którym towarzyszyła deprecjacja ryzykownych walut, kurs EUR/USD utrzymuje się w wąskim przedziale zmian i rano kwotowany jest na poziomie 1,2740.

Pretekstem do chwilowego odbicia w notowaniach EUR/USD i powrotu ponad 1,27 stały się doniesienia dziennika Bild. Gazeta sugeruje, że trzy transze międzynarodowej pomocy finansowej miałyby zostać połączone w jedną o wartości 44 mld euro, co odpowiada kosztom wykupu i obsługi długu do końca 2014 roku.

Sesja azjatycka stała pod znakiem umiarkowanej aprecjacji dolara nowozelandzkiego i australijskiego, czyli walut zaliczanych do najryzykowniejszych w gonie G-10. Najsilniej zyskuje jednak dziś na wartości japoński jen – waluta typowo defensywna, odgrywająca rolę bezpiecznej przystani na rynku walutowym.

Eurodolar wciąż porusza się w wąskim przedziale wahań. Na początku sesji europejskiej zbliża się do środowych minimów na poziomie 1,2920. Indeks VIX przekroczył długoterminową średnią, co zwiastuje kontynuację wzrostu zmienności. Jest to czynnik, który tradycyjnie należy postrzegać jako niekorzystny dla siły złotego, jak również pozostałych walut regionu.

Kurs EUR/USD znajduje się w okolicach 1,30 i znajduje w przedziale wahań pomiędzy 1,2885 a 1,3140. Warto odnotować, że indeks obliczany o różnicę rentowności długu Stanów Zjednoczonych i Niemiec sugeruje, ze kurs eurodolara powinien znajdować się w okolicach 1,2800. Kurs EUR/PLN spada pod przebity wczoraj, ważny poziom 4,15.