biznes (strona 18 z 29)

Dziś kurs pary USDPLN próbuje pokonać poziom 3,20. Tym samym notowania mogą już niedługo znaleźć się na poziomach, które były ostatnio obserwowane w listopadzie 2012 roku. Natomiast polska waluta jest dość stabilna względem pozostałych walut, nieznacznie tracąc do euro, franka i funta.

Wtorek przynosi osłabienie złotego względem euro oraz franka. Natomiast złoty umacnia się do funta, a pozostaje stabilny względem dolara. Taka rozbieżność spowodowana jest sytuacją na globalnym rynku, gdzie obserwujemy odbicie na parze EURUSD oraz nowe minima na parze GBPUSD.

Zwolnienia dotykały głównie pojedynczych pracowników lub małych ich grup

W Polsce w lutym 2013 r. upadło 76 firm zatrudniających ok. 4,5 tys. osób

Początek nowego tygodnia na rynku złotego przynosi stabilizację kwotowań polskiej waluty w zakresie piątkowych zamknięć. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1605 PLN za euro, 3,1546 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3872 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu powróciły powyżej zakresu 4,00% i wynoszą aktualnie 4,035% w przypadku obligacji 10-letnich.

Z uwagi na swój system podatkowy W. Brytania jest wśród wielkiego biznesu międzynarodowego bardziej popularna niż Irlandia, Luksemburg i Szwajcaria, mimo że stawki podatkowe są w tych krajach bardzo niskie - wynika z sondażu firmy doradztwa podatkowego KPMG.

Poranny, piątkowy handel na złotym przynosi stabilizacje notowań złotego po wczorajszej ok 4-groszowej przecenie. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1760 PLN za euro, 3,1265 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3913 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają powyżej 4,00%, aktualnie wynosząc 4,078% w przypadku obligacji.

Środowy, poranny handel na złotym przebiega w spokojnych nastrojach, gdzie wycena polskiej waluty stabilizuje się po wczorajszej sesji podwyższonej zmienności. Złoty wyceniany jest przez inwestorów następująco: 4,186 PLN za euro, 3,104 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,364 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostały stabilne poniżej poziomu 4,00% (aktualnie 3,924% - 10YT).

Wtorkowy, poranny handel na złotym przebiega pod znakiem stabilizacji notowań po wczorajszej dość znacznej przecenie polskiej waluty. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,195 PLN za euro, 3,120 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,368 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają poniżej 4,00% (aktualnie 3,924%), chociaż w trakcie wczorajszego handlu podjęta została próba wybicia tego poziomu.

Czy polskie studia efektów specjalnych mają szanse na zaistnienie na świecie ? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć "Puls Biznesu".

Głosowanie nad inicjatywą Republikanów, która już zyskała akceptację Białego Domu (a więc wsparcie Demokratów), która zakłada zwiększenie limitu zadłużenia USA do 19 maja, tak aby do 15 kwietnia móc przyjąć stosowne ustawy zakładające długofalowe oszczędności, odbędzie się dzisiaj o godz. 18:30. Fakty te są już jednak zdyskontowane przez rynek, więc raczej przełożą się na umocnienie, a nie osłabienie dolara (pomimo, że głosowanie teoretycznie oddala na jakiś czas spore ryzyko, jakie wisiałoby dalej nad rynkiem.

Poniedziałek upływa relatywnie spokojnie – zmienność jest niższa za sprawą absencji inwestorów z USA. Jednocześnie w ostatnich godzinach na rynek nie napłynęły istotne informacje. W efekcie inwestorzy mają czas na przemyślenie potencjalnych strategii na ten tydzień, a także ocenę wpływu ostatnich wydarzeń na rynki.

Nowy tydzień rodzima waluta zaczyna od bardzo silnej wyprzedaży, którą zapoczątkowały piątkowe wyniki makroekonomiczne dla polskiej gospodarki.

Opublikowane dziś w nocy dane z Chin nastrajają pozytywnie i potwierdzają ożywienie w tamtejszej gospodarce. Odczyty były nieco wyższe niż wartości prognozowane przez analityków, co było dodatkowym impulsem do wzrostu apetytu na bardziej ryzykowne aktywa.

… w zbyt silnej walucie. Tak można odebrać wczorajsze słowa jednego z członków Europejskiego Banku Centralnego (Ewalda Nowotnego), czy też niemieckiego ministra gospodarki (Phillipa Roeslera), którzy zbagatelizowali wtorkowe „ostrzeżenia” szefa Eurogrupy. Jeżeli jednak rynek zakłada, iż to przesądza sprawę, to może być w błędzie. Poczekajmy na ewentualne słowa przedstawicieli europejskich lobby biznesowych reprezentujących interesy eksporterów, czy też innych polityków (historia pokazywała, że Francja była na tym polu dość aktywna).

Notowania głównej pary walutowej pozostają bez zmian. Kurs EUR/USD stabilizuje się przy 1,33. Silniejszego ruchu możemy oczekiwać po ogłoszeniu wyników dzisiejszej aukcji hiszpańskiego długu (10:30). Większą zmiennością od rana wykazują się waluty antypodów. Po słabszych od prognoz danych z australijskiego rynku pracy, wobec amerykańskiej waluty na wartości najsilniej tracą dolary: australijski i nowozelandzki.

Dobre wyniki amerykańskich banków nie pozwoliły wczoraj na realizację zysków na amerykańskich parkietach i przyczyniły się do poprawy nastrojów w Europie. Mimo to dolar australijski stracił na wartości, czego przyczyną były słabe dane z rynku pracy. Dziś kolejne wyniki spółek oraz dane z USA.

Poranny, czwartkowy handel na złotym przynosi lekką korektę ostatnich spadków na wycenie złotego. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,116 PLN za euro, 3,095 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,327 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają stabilne powyżej 4,0% (aktualnie 4,036% w przypadku obligacji 10-letnich).

Słowa szefa gabinetu premiera Abe (Suga), iż japoński rząd nie pracuje i tym samym nie planuje w najbliższym czasie wydać oficjalnego komunikatu w kwestii wyraźnego osłabienia się jena na przestrzeni ostatnich tygodni, a także wypowiedzi niemieckiego ministra gospodarki (Roeslera), w których dał od do zrozumienia, iż nie podziela zbytnio obaw szefa Eurogrupy dotyczących kursu euro (zobaczymy, czy inni rzeczywiście myślą podobnie), sprawiły, iż „werbalny” impuls na rynku jena (umocnienie), oraz euro (osłabienie), stracił na znaczeniu w kolejnych godzinach handlu w środę.

Złoty w środę traci na wartości. Obecnie za dolara trzeba zapłacić 3,0960 zł, a za euro 4,1225 zł. Polskiej walucie szkodzi obserwowany na rynkach globalnych wzrost awersji do ryzyka. Nie pomogło natomiast umocnienie euro w relacji do dolara, do jakiego doszło w godzinach przedpołudniowych.

Kolejne słowa japońskiego oficjela – tym razem sekretarza generalnego rządzącej partii LDP – iż nadmierne osłabienie jena, może być szkodliwe dla tamtejszego biznesu - doprowadziły do dalszego umocnienia się japońskiej waluty. Problem dostrzegła też Europa – szef Eurogrupy, Jean-Claude Juncker przyznał, iż kurs euro zaszedł „niebezpiecznie wysoko”, co natychmiast przeceniło wspólną walutę. Nastroje popsuły także prognozy Banku Światowego, który zrewidował swoje globalne oczekiwania, co do wzrostu PKB na ten i przyszły rok – odpowiednio do 2,4 proc. i 3,1 proc. Warto też pamiętać o wczorajszych ostrzeżeniach agencji Fitch względem USA, które przypomniały inwestorom, iż za chwilę czeka nas następna odsłona amerykańskiego „serialu zadłużeniowego”.

Z dzisiejszych słów przedstawicieli agencji Fitch można wywnioskować, iż prawdopodobieństwo cięcia ratingu USA w najbliższych tygodniach rośnie – tak się może stać w sytuacji ewentualnych opóźnień związanych z podniesieniem limitu zadłużenia USA.

Złoty rozpoczął nowy tydzień od osłabienia do głównych walut. O godzinie 13:04 kurs USD/PLN testował poziom 3,0815 zł wobec 3,0748 zł w piątek na koniec dnia. Kurs EUR/PLN wzrósł natomiast do 4,1188 zł z 4,1022 zł. Deprecjacja polskiej waluty ma miejsce pomimo utrzymujących się relatywnie dobrych nastrojów na rynkach globalnych (większość parkietów w Europie rośnie), wzrostów EUR/USD do najwyższych poziomów od 11 miesięcy, czy też ponownego wzrostu cen polskich obligacji (spadku rentowności) po wyprzedaży przed weekendem.

Szereg danych z amerykańskiej gospodarki w najbliższych dniach, oraz zaplanowane wystąpienia członków FED (dzisiaj wieczorem przemawiać ma też szef FED na Uniwersytecie w Michigan) mogą na powrót przywołać dyskusję nt. potencjalnego czasu trwania programu QE3 i tym samym przyczynić się do odrobienia ubiegłotygodniowych strat przez dolara. Pomału wyczerpuje się też presja na osłabienie jena, chociaż na otwarciu nowego tygodnia japońska waluta znów straciła. Przyczyniły się do tego komentarze premiera Abe, który stwierdził, iż rząd zawarł już porozumienie z Bankiem Japonii, co do zmiany celu inflacyjnego (chociaż bez określenia konkretnych ram czasowych). Szef japońskiego rządu zasugerował też, iż chciałby na fotelu prezesa BOJ widzieć osobę, która podzielałaby pogląd, iż bank centralny powinien działać w szerszych ramach (dbać też o wzrost zatrudnienia).

Od początku tego roku tematem numer jeden na rynkach pozostaje słabość japońskiej waluty. Jen pozostaje pod presją sprzedających w oczekiwaniu na bardziej agresywne luzowanie polityki monetarnej przez Bank Japonii. Rynek oczekuje, że na najbliższym posiedzeniu 21-22 stycznia BoJ podwyższy cel inflacyjny z obecnych 1% do 2%.