euro (strona 79 z 241)

W łonie FED nie ma jednomyślności (a zatem program QE3 nie jest wcale tak pewny – zwłaszcza, jeżeli chodzi o jego skalę), rzecznik niemieckiego rządu twierdzi, że dyskusja nad zwiększeniem funduszy Europejskiego Funduszu Stabilności Finansowej nie jest obecnie potrzebna.

Od początku minionego tygodnia sytuacja na rynkach finansowych pozostaje bardzo nerwowa. Duża zmienność obserwowana na rynkach w ostatnim czasie sprawia, że sesję są bardzo ciekawe i emocjonujące. Tak było też i wczoraj.

Wczorajszy komunikat amerykańskiego banku centralnego nie do końca zadowolił inwestorów. Przekaz był głównie werbalny – zdecydowano się na usunięcie z komunikatu elastycznego zwrotu „przez dłuższy czas” i zastąpienie go sformułowaniem „co najmniej do połowy 2013 r.”, co oczywiście dotyczy niskiego poziomu stóp procentowych (0,00-0,25 proc.).

FED zgodnie z oczekiwaniami rynkowymi nie zmienił wczoraj stóp referencyjnych, pozostawiając główną na poziomie 0-0,25 proc. Jednocześnie zapowiedział utrzymanie stóp na niskich poziomach do połowy 2013 roku, co jest informacją bezprecedensową.

Środa przyniosła kontynuację spadków w całej Europie. Inwestorów zelektryzowała tym razem plotka o obniżeniu ratingu Francji - dementi niewiele pomogło. Bank Szwajcarii zapowiada interwencję. Ale frank nie chce odpuścić.

I teraz, i w przyszłości Chiny będą nieprzerwanie wspierać euro. Jako odpowiedzialny inwestor na rynkach finansowych ChRL zawsze wierzyła w strefę euro, a także samo euro - oświadczył w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej" szef chińskiego MSZ.

43 proc. Europejczyków - wynika z sondażu Eurobarometru przeprowadzonego wiosną 2011 r. - uważa, że negatywne skutki kryzysu na rynku pracy osiągnęły już punkt kulminacyjny. To o 1 punkt procentowy więcej niż rok temu i aż o 15 punktów procentowych więcej niż wiosną 2009 r.

Miniony dzień był jednym ze spokojniejszych jakie mogliśmy obserwować w poprzednich tygodniach. Sytuacja kryzysowa w Stanach Zjednoczonych została opanowana. Zarówno Izba Reprezentantów, jak i amerykański Senat zatwierdziły decyzję o podniesieniu ustawowego limitu zadłużenia oraz towarzyszący jej plan cięcia wydatków o 2,1 biliona dolarów w ciągu najbliższych 10 lat.

Dziś rano kurs EURCHF spadł poniżej poziomu 1,08 i nie można wykluczyć, że to było minimum w trendzie spadkowym. Bank Szwajcarii wydał bowiem bardzo zdecydowany komunikat i wprowadza szereg zmian w polityce, a wszystkie mają na celu osłabienie franka. Wielokrotnie wskazywaliśmy na to, iż obecny kurs franka oznacza niemal pewną deflację w Szwajcarii więc ta reakcja nie dziwi – dziwi to, że ma miejsce tak późno.

Spowolnienie globalnej gospodarki zaczyna być widoczne – tylko dzisiaj napłynęły słabe odczyty indeksów aktywności PMI dla przemysłu Chin, państw strefy euro, Wielkiej Brytanii, czy też wreszcie z USA. W tym ostatnim przypadku stał się on swoistym „emocjonalnym spustem”, który uruchomił lawinę. Oczekiwano indeksu ISM na poziomie 54,9 pkt., a otrzymano 50,9 pkt. – to już dość blisko recesyjnej bariery 50 pkt.

Po tym jak prezydent Obama zapowiedział, że jest postęp w uzgodnieniach dotyczących planu oszczędnościowego, nastąpił spadek awersji do ryzyka. Jednak poranne odreagowanie na rynkach walutowych okazało się mieć wyjątkowo krótkotrwały charakter.

Indeks aktywności w amerykańskim przemyśle nieoczekiwanie obniżył się w lipcu z 55,3 do 50,9 pkt. Dane są gorsze niż konsensus rynkowy (54,9 pkt.) oraz gorsze niż wskazywałyby wskaźniki regionalne w lipcu, jednak nie dobiegają od spowolnienia gospodarczego obserwowanego w innych częściach globu.

Poniedziałek jest dniem wolnym w Szwajcarii, jednak notowaniom franka nie przeszkodziło to w ustanowieniu nowych rekordów – rekordów zarówno względem dolara, jak i euro (1,1280 podczas gdy jeszcze kilka minut po 8.00 było to niemal 1,1450).

Miniony weekend przyniósł wypracowanie porozumieniami pomiędzy Republikanami i Demokratami, po przedłużających się negocjacjach. Prezydent Barack Obama ogłosił wczoraj wieczorem, że znaleziono konsensus w sprawie redukcji deficytu który uchroni USA przed niewypłacalnością.

Mocny frank dokucza nie tylko posiadaczom kredytów w tej walucie, ale także szwajcarskiej gospodarce. Trudno jednak liczyć, że niższe tempo jej wzrostu osłabi rekordowo mocną walutę.

Wspólna waluta może zostać uratowana tylko kosztem ograniczenia suwerenności państw.

Długie, weekendowe negocjacje jak widać przyniosły w końcu skutek – prezydent Barack Obama przedstawił zarysy porozumienia, które zostało wynegocjowane z liderami Kongresu. Otwiera ono drogę do podniesienia limitu o blisko 2,2 bln USD w dwóch turach – najpierw o 900 mld USD, a później o 1,2 bln USD, co powinno wystarczyć do końca 2012 r. (o to mocno zabiegali Demokraci, którzy nie chcieli, aby kolejne debaty odbywały się w okresie kampanii prezydenckiej).

Prezydent Obama ogłosił w niedzielę wieczorem, że liderzy Demokratów i Republikanów osiągnęli porozumienie w sprawie planu oszczędnościowego, który jest niezbędny do podniesienia amerykańskiego limitu długu.

Decyzja o kredycie walutowym zawsze wiąże się z ryzykiem kursowym - przypominają analitycy. Są jednak podzieleni w opiniach, czy na dom lub mieszkanie lepszy jest kredyt w złotych czy w walutach obcych. Dodają, że trzeba wziąć pod uwagę okres kredytowania.

O 15:00 poznaliśmy odczyt indeksu cen domów S&P/Case-Shiller. Jest to raport sporządzany przez Standard & Poor's pozwalający śledzić zmiany cen amerykańskich nieruchomości mieszkaniowych. Wynika z niego, że ceny mieszkań dla 20 metropolii w USA spadły w maju w ujęciu r/r do najniższego poziomu od blisko 18 miesięcy.

W zasadzie kluczowym teraz pytaniem jest „kiedy i co?”. Pierwsza odpowiedź może brzmieć – pod sam koniec, czyli przed 2 sierpnia, a druga – prowizorka na pół roku, bądź do końca 2012 r., czyli do czasu po wyborach prezydenckich.

Wtorek na rynku złotego mógł wydawać się nudny. Notowania złotego w relacji do euro w ostatnim czasie niemal nie odbiegają od okrągłego poziomu 4,00. To jednak pozorny spokój – rynek cały czas w napięciu czeka na doniesienia z Waszyngtonu.

Poniedziałkowa sesja przyniosła lekkie schłodzenie nastrojów na rynkach akcji. Większość zagranicznych indeksów akcji zniżkowała. Zauważalny był wzrost awersji do ryzyka, czego skutkiem były rekordowe poziomy cen złota. Spadkom na giełdzie towarzyszył wzrost cen aktywów uważanych za bezpieczne schronienie w czasach niepewności.

Dynamika sprzedaży detalicznej w czerwcu była nieco niższa od oczekiwań i naszej prognozy i wyniosła 10,9% R/R. To mniej niż w poprzednich miesiącach, choć po części różnica wynika z wyższej bazy odniesienia.

Wczorajsza informacja, że giełda CME podniosła wysokość wymaganego depozytu przy transakcjach futures na amerykańskie obligacje doprowadził do spadków cen tych papierów, a także odwrotu inwestorów od dolara.