komentarz walutowy (strona 67 z 93)

Teoretycznie inwestorzy powinni obawiać się jutrzejszych bardziej "gołębich" od reszty swoich kolegów słów szefa FED przed Kongresem, a także publikacji zapisków z ostatniego posiedzenia FED, które mogą wskazać, że pozycja "jastrzębi" nie jest silna i tym samym szanse na ograniczenie programu QE3 są niewielkie.

Dziś złoty najwięcej zyskał do funta i to nie za sprawą danych z polski, a dzięki danym z Wielkiej Brytanii. Na pozostałych parach obserwujemy względny spokój, podobnie jak i wczoraj, ponieważ w kalendarzu nie było zaplanowanych istotnych publikacji z USA, czy ze strefy euro.

GUS podał wczoraj dane o kondycji polskiego rynku pracy. Dzisiaj poznamy odczyt danych o produkcji przemysłowej i budowlano-montażowej. W Stanach Zjednoczonych ponownie pojawiły się spekulacje o możliwości szybszego zakończenia programu QE3. Wtorek na rynku walutowym rozpoczynamy na poziomach zbliżonych do wczorajszego zamknięcia.

Przy braku ważnych wydarzeń rynkowych wspólna waluta odrobiła część strat wobec amerykańskiego dolara. Kurs EUR/USD wzrasta do 1,29. Uważamy jednak, że w tym tygodniu eurodolar powróci do spadków do czego przyczynić się mogą wypowiedzi członków Fed o zakończeniu QE3. Złoty od początku tygodnia jest jedną z najstabilniejszych walut w gronie rynków wschodzących. Obecnie kurs EUR/PLN znajduje się na 4,1820, a USD/PLN na 3,2420.

Od kliku miesięcy wielu ekonomistów oraz obserwatorów gospodarczych z zainteresowaniem przygląda się rozwojowi sytuacji ekonomicznej w Japonii. Czy ultra łagodna polityka monetarna i ekspansywna fiskalna ma szansę powodzenia? Czym ryzykuje Kraj Kwitnącej Wiśni i dlaczego zdecydował się na tak niekonwencjonalne działanie?

Richard Fischer jeden z jastrzębi w składzie FOMC (lecz nie głosujący w tym roku) w wywiadzie dla CNBC ponownie opowiedział się za rozważaniem wycofywania się ze skupywania tak dużej ilości papierów przez FED. Zwrócił on jednak uwagę, że tempo dostosowywania w dół ilości skupowanych aktywów w ramach QE3 nie powinno być zbyt gwałtowne.

Kwiecień przyniósł moim zdaniem poprawę wyników polskiej gospodarki, co ograniczy pole do redukcji stóp procentowych. W średnim terminie będzie to czynnik sprzyjający polskiej walucie. W krótkim terminie, ożywienie aktywności oznacza jednak mniejszą presją na umocnienie polskich obligacji, co może negatywnie odbić się na notowaniach złotego. EUR/PLN pozostanie najpewniej w paśmie konsolidacji poniżej 4,20.

Wtorkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi kontynuację stabilizacji kwotowań polskiej waluty w rejonie miesięcznych minimów. Złoty wyceniany jest przez inwestorów następująco: 4,1833 PLN za euro, 3,2480 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3523 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wzrosły powyżej poziomu 3,3% w przypadku obligacji 10-letnich.

Jutro o godz. 18:30 zaplanowano wystąpienie szefa SNB (Narodowego Banku Szwajcarii) podczas spotkania z dziennikarzami we Frankfurcie. Czy Thomas Jordan wykorzysta to jako okazję do ustosunkowania się przewijających się ostatnio przez rynek spekulacji nt. możliwości wprowadzenia ujemnych stóp procentowych przez SNB podczas posiedzenia w połowie czerwca? Wątek ten był kluczowym czynnikiem, który wpływał na osłabienie franka.

Na rynku od kilku sesji widać swego rodzaju przeciąganie liny pomiędzy głównymi graczami. Z jednej strony mamy głosy na temat ograniczenia programu QE3 w USA z drugiej przygotowywania EBC do wprowadzenia ujemnej stopy procentowej. Inwestorzy na rynkach walutowych próbują wycenić, który z wariantów jest bardziej prawdopodobny.

W tym tygodniu jednym z najciekawszych wydarzeń dla inwestorów będzie z pewnością publikacja protokołu z ostatniego posiedzenia FOMC (środa, godz.20:00). W komunikacie, po zakończonym 1 maja posiedzeniu, zasugerowano że skala programu skupu aktywów może ulec zmianie.

Od rana na rynkach finansowych dominuje podwyższony apetyt na ryzyko. Wobec amerykańskiego dolara na wartości zyskuje większość walut z grona G-10 oraz rynków wschodzących. Kurs EUR/USD obecnie notowany jest na 1,2840. Kurs EUR/PLN oddalił się nieco od ubiegłotygodniowych maksimów i obecnie znajduje się na poziomie 4,17. Z kolei USD/PLN notowany jest na 3,2470.

Kolejne dane z USA wskazują, że czas ilościowego luzowania Fed w obecnej formie powoli dobiega końca. Wspiera to notowania dolara. Spadki EUR/USD przestały natomiast szkodzić złotemu, który wykazał się wewnętrzną siłą. Publikacje GUS, które napłyną na rynek w tym tygodniu będą wspierać złotego. Wybicie z konsolidacji powyżej 4,20 staje się coraz mniej prawdopodobne.

Początek nowego tygodnia na rynku złotego przynosi lekkie umocnienie polskiej waluty za sprawą nieznacznej poprawy nastrojów na rynku bazowym. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1695 PLN za euro, 3,2447 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3500 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,210% w przypadku obligacji 10-letnich.

Seria słabych danych zza oceanu tylko na chwilę wsparła złotego. Od rana eurodolar porusza się w trendzie spadkowym, a złoty nadal traci względem głównych walut. Dziś kolejne dane z amerykańskiej gospodarki.

Jeżeli z natury "gołębi" - jako jeden z pierwszych wzywał do wprowadzenia nielimitowanego programu QE3 - John Williams z oddziału FED w San Francisco stwierdził wczoraj wieczorem, że Rezerwa Federalna powinna ograniczyć program skupu aktywów jeszcze tego lata i zakończyć go w tym roku, to jest to już sygnał, że w łonie FED może dość do sporych "przegrupowań".

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż zwrot w polityce monetarnej USA może być wydarzeniem roku na rynkach finansowych. W komunikacie po ostatnim posiedzeniu znalazło się zdanie, iż Komitet dopuszcza zmiany w programie skupu aktywów w zależności od sytuacji gospodarczej. Od tego czasu wypowiedzi poszczególnych członków sugerują, iż należy traktować to, jako oswajanie rynku z zacieśnieniem.

Po wczorajszej nieco podwyższonej zmienności, eurodolar ostatecznie powrócił w okolice minimów z tego tygodnia i obecnie notowany jest na 1,2865. Złoty, który w tym tygodniu jest najsłabszą walutą naszego regionu nad ranem stabilizuje się przy poziomie 4,1850 w stosunku do euro oraz 3,2620 w stosunku do dolara. Dziś jedynym odczytem, który może przykuć uwagę będzie indeks nastrojów konsumentów Uniwersytetu Michigan (15:55).

Piątkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi lekkie osłabienie polskiej waluty w ramach wczorajszej zmienności. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1835 PLN za euro, 3,2545 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3633 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu w przypadku obligacji 10-letnich wzrosły do 3,311%, jednak zamkniecie wypadło na 3,257%.

Frank osłabia się względem głównych walut. Inflacja w Polsce spadła poniżej 1%. Słabe dane z Unii Europejskiej na temat wzrostu PKB. Nastroje na rynkach niespodziewanie ratuje Japonia, w której wzrost gospodarczy wyniósł imponujące 3,5%.

Publikacje rozczarowująco niskiego tempa wzrostu gospodarczego we Francji, Niemczech, a następnie całej strefie euro, wpłynęły na osłabienie wspólnej waluty wobec wszystkich walut z grona G-10. Kurs EUR/USD, po wybiciu z trwającego ponad miesiąc trendu bocznego, zniżkował do 1,2850. Obecnie znajduje się tuż powyżej tego poziomu. Dziś największa uwagę powinny przykuć publikacje danych z USA.

Polskie obligacje już nie tak atrakcyjne. Proces hamowania inflacji wkrótce się zakończy. Dzisiejsze dane o bazowym wskaźniku cen tylko to potwierdzą (odczyt r/r powyżej wartości z marca) . Możliwość wystąpienia silniejszej wyprzedaży na rynku długu stanowi największe zagrożenie dla złotego w krótkim i średnim terminie.

Poranny, czwartkowy handel na rynku złotego przynosi lekkie osłabienie polskiej waluty kontynuując trend z ostatnich 5-sesji. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1820 PLN za euro, 3,2476 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3625 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,233% w przypadku obligacji 10-letnich.

Wprawdzie różnice w przypadku inflacji producenckiej (PPI) nie były tak duże – odczyt w maju wyniósł -0,7 proc. m/m wobec spodziewanych -0,6 proc. m/m, ale w ujęciu rocznym (+0,6 proc. r/r), oraz bazowym (0,1 proc. m/m i 1,7 proc. r/r) był już zgodny z prognozami – to w przypadku indeksu aktywności sektora przetwórczego Nowego Jorku za maj (spadek do -1,43 pkt.), czy też dynamiki produkcji przemysłowej w kwietniu (-0,5 proc. m/m) i wykorzystaniu mocy produkcyjnych (77,8 proc.) rozczarowanie było już większe.

Środa przynosi kontynuację trendów, które osłabiają złotego w relacji do głównych walut zagranicznych. Na taką sytuację wpływają między innymi kolejne dane z rodzimej gospodarki. Złoty jest najbardziej stabilny tylko wobec franka.