rynek walutowy (strona 23 z 60)

Po przedweekendowych zawirowaniach wywołanych danymi z rynku pracy USA, poniedziałek przynosi spokojny start tygodnia. Trudno jest teraz wskazać czynniki, które mogłyby przeciwdziałać umocnieniu dolar amerykańskiego, choć brak w najbliższych dniach świeżych pozytywnych impulsów może być równie szkodliwy.

Początek nowego tygodnia na rynku złotego przynosi względną stabilizację kwotowań. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,1884 PLN za euro, 3,3420 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4589 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,044% w przypadku papierów 10-letnich.

Czwartek minął na rynkach w atmosferze oczekiwania. Niemal cały dzień zmienność na rynkach była znikoma. O 14.30 głos zabrał prezes EBC, co miało stanowić punkt kulminacyjny bieżącego tygodnia. Niestety wystąpienie Mario Draghiego rozczarowało inwestorów. Sytuacja patowa na EUR/USD dalej trwa.

Czwartek to niewątpliwie najważniejszy dzień bieżącego tygodnia dla inwestorów. Ich oczy zwrócone będą na szefa Europejskiego Banku Centralnego, który niejednokrotnie udowodnił, że potrafi zamieszać na rynkach finansowych. Czy tak będzie również dzisiaj? Dowiemy się o godzinie 14.

Amerykańska waluta ma za sobą jeden z najlepszych kwartałów od 6 lat - inwestorzy dostrzegli w końcu potencjał, jaki może być zasługą oczekiwanego odejścia od polityki niskich stóp procentowych przez FED w 2015 r.

Najważniejszym wydarzeniem dzisiejszej sesji na rynku walutowym były opublikowane o godzinie 11 odczyty dotyczące inflacji w strefie euro. Inflacja bazowa okazała się być niższa od konsensusu, co doprowadziło do wyprzedaży europejskiej waluty. Istotnym wydarzeniem było także ogłoszenie programu sprzedaży walut obcych przez Norweski Bank Centralny, co wsparło tamtejszą koronę. W trakcie sesji amerykańskiej opublikowany został indeks PMI w Chicago, a także indeks zaufania konsumentów na rynku amerykańskim, które zgodnie rozczarowały rynek.

Waluta amerykańska wyhamowała nieco wzrosty w dniu wczorajszym. Impulsem do odreagowania dolara mogły stać się słowa Charlesa Evansa z Fed, który zasugerował, że do pierwszej podwyżki stóp procentowych mogłoby dojść dopiero w pierwszym kwartale 2016 roku.

Amerykańska waluta ma za sobą jeden z najlepszych kwartałów od 6 lat - inwestorzy dostrzegli w końcu potencjał, jaki może być zasługą oczekiwanego odejścia od polityki niskich stóp procentowych przez FED w 2015 r.

Wczorajszy dzień miał być sprawdzianem dla Wall Street, gdyż inwestorzy zastanawiali się jaki wpływ na tamtejsze notowania będzie miała sytuacja w Chinach, a konkretnie w Hong Kongu. Bardzo negatywnie zareagowała Europa, która kolejny dzień z rzędu straciła. Mimo to spadki na Wall Street nie były tak duże jak większość mogła się tego spodziewać.

Dzisiejszy poranek na rynku walutowym upływa przede wszystkim pod znakiem umocnienia dolara nowozelandzkiego, który odreagowuje ostatnie, potężne spadki. W trakcie dnia poznamy kilka odczytów z gospodarek europejskich (m.in. stopę inflacji w strefie euro), jak i gospodarki amerykańskiej, niemniej jednak inwestorzy skupiają swoją uwagę na wydarzeniach, które będą miały miejsce w dalszej części bieżącego tygodnia.

Eurodolar jest na najniższym poziomie od 23 miesięcy. Temat ewentualnych obniżek stóp procentowych w Polsce pozostaje otwarty, kolejne wypowiedzi członków RPP nie dają jednak jasnej odpowiedzi, jaka będzie decyzja na październikowym posiedzeniu.

Cofnięcie dolara na crossach z walutami Antypodów i rynków wschodzących wygląda na drugie podejście do korekt wrześniowego umocnienia, ale należy ostrożnie podchodzić do takich sądów, gdyż od początku miesiąca indeks dolarowy pozostaje w obszarze technicznego wykupienia, a i tak w tym czasie zdołał zyskać prawie 3 proc.

Zdaniem Charlesa Evansa z FED (z prawem głosu w FOMC dopiero od 2015 r.) nie ma pośpiechu z podwyżkami stóp procentowych - jego zdaniem do pierwszego ruchu nie dojdzie raczej wcześniej, niż w połowie 2015 r., a może mieć on miejsce i później. Zwrócił on uwagę na wciąż niezadowalającą sytuację na rynku pracy. Słowa Evansa to dowód na to, że "bitwa na głosy" w FOMC w 2015 r. może być ciekawa i nic nie jest przesądzone (mowa tu o podwyżkach od czerwca-lipca).

Dziś bezapelacyjnie na rynku walutowym oczy wszystkich zwrócone były na dolara nowozelandzkiego, który traci obecnie ponad 1% wobec innych walut krajów rozwiniętych. Wynika to ze słów przedstawicieli RBNZ, którzy potwierdzili, że w sierpniu przeprowadzono interwencje na rynku walutowym i sprzedano łącznie ponad 521 mln NZD. Była to największa interwencja RBNZ od lipca 2007 roku i dużo większa niż ta, która miała miejsce w lipcu tego roku kiedy to sprzedano tylko 2 mln NZD.

Kalendarz makroekonomiczny obfituje w szereg istotnych publikacji w tym tygodniu. Przede wszystkim w centrum zainteresowania inwestorów pozostaje czwartkowe posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego, na którym mają zostać przedstawione szczegóły dotyczące programu ABS oraz piątkowe dane z amerykańskiego rynku pracy.

W ubiegłym tygodniu szef banku centralnego Nowej Zelandii dość krytycznie wypowiedział się na temat bieżącego kursu NZD, sugerując jednoznacznie, że jest on mocno przewartościowany. Do tej pory tamtejsze władze ograniczały się jednak tylko do werbalnych interwencji. Informacje, które napłynęły w weekend sugerują, że RBNZ przeszedł do konkretnych działań - w sierpniu w ramach interwencji sprzedał NZD za 521 mln USD.

Dolar rośnie w siłę po kolejnych dobrych danych. Czekamy na decyzję EBC co do dalszych działań mających wesprzeć europejska gospodarkę. W Polsce rosną spekulacje związane z ewentualną obniżką stóp procentowych.

Dolar amerykański pozostaje silny, gdyż inwestorzy oczekują w najbliższej przyszłości samych dobrych danych z USA. Na początek tygodnia największym przegranym pozostaje dolar nowozelandzki po tym, jak rząd i bank centralny dały znak, że chcą jeszcze tańszej waluty.

Wczorajsze referendum wraz z dzisiejszymi, oficjalnymi wynikami przeszło już do historii. Szkoci zadecydowali o pozostaniu w strukturze Zjednoczonego Królestwa, co uspokoiło zarówno mieszkańców Wielkiej Brytanii, jak i rynki finansowe. W ciągu dzisiejszej sesji poznaliśmy także zaskakujące dane dotyczące inflacji na rynku kanadyjskim, jak również nowy skład polskiego rządu pod przewodnictwem premier Ewy Kopacz.

Korekty dolara, jak nie było, tak nie ma. Opublikowane o godz. 14:30 dane nt. dynamiki PKB za II kwartał były zgodne z oczekiwaniami. Ostateczny odczyt wskazał na zwyżkę o 4,6 proc. co samo w sobie jest świetnym wynikiem. Niemniej już dane inflacyjne, czyli wskaźnik PCE core były na poziomie 2,0 proc., a więc takim samym, jak przy poprzedniej rewizji.

Mijający tydzień był kolejnym bardzo dobrym okresem dla dolara. Amerykańska waluta umocniła się względem wszystkich pozostałych walut z grona G-10. Trwający miesiąc jest bardzo dobrym czasem dla USD. Wszystkie waluty jak do tej pory we wrześniu straciły do dolara ponad 2 proc. Szczególnie ucierpiały waluty Antypodów, które zostały względem niego przecenione o aż 6 proc.

Eurodolar pogłębił spadki w dniu wczorajszym. Para zeszła na chwilę poniżej poziomu 1,2700. Siła dolara jest imponująca. Bez większych korekt kolejny raz z rzędu waluta amerykańska zakończy tydzień na nowych tegorocznych maksimach względem euro.

Wczoraj uznawany za przedstawiciela obozu „gołębi” Dennis Lockhart z FED stwierdził, że nie należy się spieszyć z usuwaniem z komunikatu sformułowania o „dłuższym czasie” niskich stóp procentowych, a do pierwszej podwyżki powinno raczej dojść później, niż w połowie 2015 r. W efekcie dolar wyhamował wcześniejsze wzrosty, a koniec tygodnia może sprzyjać realizacji zysków.

Dzisiejszy poranek na rynku walutowym, w przeciwieństwie do ostatnich dni, upływa w spokojnej atmosferze. Najsłabszą walutą z grona G10 jest japoński jen, który traci w reakcji na gorsze od oczekiwanych odczyty dotyczące inflacji z gospodarki Japonii. O poranku poznaliśmy indeks zaufania konsumentów w Niemczech, a w dalszej części dnia poznamy finalne dane o amerykańskim PKB za drugi kwartał.

Mowa tutaj o wczorajszych spadkach na Wall Street. Teoretycznie korelacja pomiędzy rynkiem akcji, a walut nie jest aż tak duża, niemniej teraz pogorszenie się nastrojów w USA jest dodatkowym elementem układanki wskazującej na ponowny wzrost globalnego ryzyka.