W 2013 r. notowania cukru na światowych giełdach wykazywały dużą zmienność, dominował jednak trend spadkowy, a cukier był tańszy niż rok wcześniej. Najwyższe ceny cukru białego obserwowano w połowie marca, kiedy kosztował on 539,4 USD za tonę, najtańszy był zaś w połowie listopada - 457,5 dolarów/t.
Według amerykańskiego departamentu rolnictwa (USDA), na który powołuje się w swoim raporcie Fundacja, za dalszym spadkiem cen przemawia nadwyżka światowej produkcji nad konsumpcją; w sezonie 2013/14 w zmniejszy się ona w stosunku do poprzedniego sezonu, ale i tak wyniesie 2,0-6,4 mln ton.
Przewidywany jest ponadto wyższy eksport cukru z Brazylii oraz mniejszy popyt ze strony głównych importerów, jak Chiny czy Pakistan. Ponadto możliwa jest też większa podaż ze strony Tajlandii (drugi na świecie eksporter cukru) i Meksyku.
Natomiast za utrzymaniem wysokich cen cukru przemawia większy popyt ze strony Rosji, większe zapotrzebowanie na bioetanol w Brazylii, co ograniczy produkcję cukru, oraz wysokie ceny ropy, co zwiększa opłacalność produkcji bioetanolu w Brazylii kosztem produkcji cukru.
Do niewiadomych można zaliczyć pogodę w regionach kluczowych dla sytuacji podażowo-popytowej (Brazylia, Rosja, Indie, Tajlandia, Meksyk). Mogą ponadto wystąpić okresowe i lokalne niedobory cukru (np. na skutek problemów transportowych w Brazylii), nieznana jest też wysokość produkcji i wywozu cukru z Indii. Ponadto o podaży cukru mogą decydować uwarunkowania polityczne (np. wysokość i szybkość wydania licencji eksportowych przez Indie, decyzje Komisji Europejskiej w sprawie cukru pozakwotowego i tymczasowych preferencji importowych, decyzje brazylijskich władz odnoście progu zużycia bioetanolu).
Kolejnymi czynnikami ryzyka są: sytuacja gospodarcza na świecie (słabsze wyniki pogorszą nastroje i pociągną za sobą spadki; lepsze mogą skutkować wzrostami) i aktywność funduszy inwestycyjnych (działania spekulacyjne).
Eksperci amerykańscy zaznaczają, że sezon 2013/14 będzie czwartym z rzędu, w którym produkcja będzie większa niż konsumpcja, znacząco wzrosną także zapasy. Na poziom notowań będą mieć wpływ także problemy finansowe strefy euro i USA.
Spożycie cukru na świecie systematycznie rośnie. W Indiach konsumpcja zwiększy się o 6 proc. do 26,2 mln t, tyle samo w Chinach (do 16 mln t). W tych dwóch krajach zjada się najwięcej tego surowca, a ich udział w światowej konsumpcji wynosi odpowiednio 16 i 10 proc.
Według USDA, światowa produkcja cukru w sezonie 2013/14 spadnie o 0,7 proc. do blisko 174 mln ton w przeliczeniu na cukier surowy. Największym ośrodkiem produkcji cukru (od dwóch sezonów) na świecie są obydwie Ameryki i Karaiby, gdzie wytwarza się prawie 40 proc. cukru na świecie (69 mln ton). Brazylia wytwarza 22 proc. globalnej produkcji, USA - 5 proc., a Meksyk 4 proc.
W Azji wytwarza się 39 proc. cukru, najwięcej w Indiach (15 proc.), w Chinach (9 proc.) i w Tajlandii (6 proc.). Produkcja na Bliskim Wchodzie stanowi około 2 proc. produkcji światowej. Europejska produkcja cukru - to 14 proc. światowej (w tym 9 proc. unijna).
Amerykańscy analitycy prognozują, że w tym sezonie spadnie produkcja w Indiach (o 6 proc.), Meksyku (7 proc.) i Rosji (12 proc.).
Największym ośrodkiem zużycia cukru na świecie są Azja i Ocenia, gdzie konsumpcja wynosi 69,3 mln ton, co stanowi 41 proc. światowego spożycia cukru. W UE konsumuje się około 18,3 mln ton cukru, co stanowi 11-proc. udział w globalnym ujęciu, w całej Europie zaś 28,7 mln t, czyli około 17 proc. światowego zużycia.
Produkcja cukru w UE-28 (wliczając Chorwację) w sezonie 2013/14 została oszacowana na 16 mln ton w przeliczeniu na cukier surowy i będzie o blisko 4 proc. niższa niż sezon wcześniej, kiedy wyniosła prawie 16,6 mln ton.
