frank (strona 22 z 42)

Na koniec tygodnia na rynkach utrzymały się bardzo dobre nastroje. Indeks S&P 500 zbliża się do kluczowego poziomu 1375 pkt, a na rynku EUR/USD doszło do wybicia przez poziom 1,2323 USD, które stwarza sygnał do dalszej aprecjacji wspólnej waluty.

Widać, że inwestorzy nie zastanawiają się zbytnio na ile realna jest bezpośrednia, lub pośrednia interwencja Europejskiego Banku Centralnego w krótkiej perspektywie. Liczy się tylko gra na plotki, a w zasadzie wyimaginowane oczekiwania. Dzisiaj spekulacje francuskiego dziennika „Le Monde”, który powołując się na własne źródła stały się ważniejsze od informacji, jakie napłynęły chociażby z Niemiec.

Po bankach przyszedł czas na samorządy. W mijającym tygodniu hiszpański rząd przeżywał ciężkie chwile – rentowność długu zbliżała się do bariery 8%. Ostatecznie przedstawiciele EBC ugasili pożar, ale problem pozostał. Paradoksalnie, hiszpańskie problemy pomogły złotemu zyskać wobec głównych walut.

W reakcji na słowa przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego eurodolar odnotował największą tygodniową zwyżkę od lutego bieżącego roku. Po ustanowieniu nowego dwuletniego minimum (1,2040), kurs EUR/USD zdołał wspiąć się powyżej 1,23. O trwałości umocnienia wspólnej waluty zdecydują decyzje podjęte na nadchodzących posiedzeniach FOMC i ECB.

Podczas czwartkowej sesji mogliśmy zauważyć zbawienną siłę, jaka drzemie w szefie Europejskiego Banku Centralnego. Mario Draghi za sprawą swojej wypowiedzi odczarował wręcz rynkowe nastroje wśród inwestorów.

Czwartkowa sesja pokazała, jaka siła leży w słowach szefa banku centralnego. Mario Dragi powiedział wczoraj, że ECB jest gotowy zrobić w ramach swojego mandatu wszystko co tylko jest możliwe, by uratować strefę euro.

Podczas piątkowego, porannego handlu złoty nieznacznie umacnia się kontynuując wyraźną tendencje z dnia wczorajszego. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,13 PLN za euro, 3,36 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,44 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ponownie spadły i wynoszą aktualnie 4,90% w przypadku obligacji 10-letnich.

Na fali wypowiedzi prezesa ECB wspólna waluta umocniła się w stosunku do dolara o 200 pipsów. Kurs EUR/USD osiągnął maksimum na 1,2330 – najwyższym poziomie od ponad miesiąca. Na wartości zyskiwały również aktywa uważane za bardziej ryzykowne – dynamicznie spadały rentowności obligacji peryferyjnych krajów strefy euro; na wartości zyskiwały waluty rynków wschodzących (tradycyjnie z węgierskim forintem i polskim złotym na czele).

Środowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych przyniosły sesję, która skończyła się skromnymi zmianami najważniejszych indeksów. Grupujący największe spółki WIG20 zyskał 0,2 procent a szeroki WIG 0,1 procent. Drobne zmiany stosunkowo dobrze oddają przebieg notowań, które zaczęły się spadkami a skończyły nie do końca udana próbą skorygowania ostatnich przecen.

Środa stała pod znakiem odbicia na rynku EUR/USD oraz nieznacznych wzrostów na europejskich parkietach, które jednak odbyły się w atmosferze marazmu. Nadal brak silnego impulsu do odwrócenia negatywnej tendencji, a otwarcie w USA również nie napawa optymizmem.

Mimo, iż w rannym komentarzu zwróciłem uwagę, że do słów Ewalda Nowotnego z Europejskiego Banku Centralnego nt. możliwości przyznania licencji bankowej dla stałego Europejskiego Mechanizmu Stabilizacyjnego należy podchodzić ostrożnie – ta opinia nie musi podzielać tego, co myślą inni członkowie Rady Prezesów ECB.

O greckich i hiszpańskich problemach „teoretycznie” już wiadomo od dawna, chociaż inwestorzy każdego dnia starają się doszukiwać w nich wytłumaczeń dla tez o konieczności dalszego spadku wspólnej waluty. To dosyć utrudnia próby postawienia przeciwnej tezy.

Nie trzeba było długo czekać na istotne pogorszenie się nastrojów na rynkach światowych. Wystarczyły informacje o problemach kolejnych hiszpańskich regionów, a także pogłoski o możliwym wycofaniu się MFW z finansowania Grecji, aby rynki na dobre przypomniały sobie o kryzysowej sytuacji w Europie.

Eurodolar stabilizuje się w okolicach 1,21. Cały czas zakładamy jednak spadkowy scenariusz i powrót do umocnienia dolara w stosunku do euro. Prawdopodobnie gracze rynku walutowego czekają na rozwój wydarzeń w Hiszpanii (problemy Katalonii i Walencji) oraz na wynik rozmów pomiędzy greckim rządem a przedstawicielami Troiki.

Podczas porannego, wtorkowego handlu notowania złotego stabilizują się po wcześniejszej dynamicznej deprecjacji. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,198 PLN za euro, 3,467 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,497 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu (10-letnie obligacje) wyraźnie wzrosły, a w trakcie wczorajszej sesji zbliżyły się do okolic 5,00% (maksimum 4,987%).

Poniedziałkowy kalendarz makroekonomiczny świeci pustkami w związku z czym, wydarzeniem dnia bez wątpienia będą informacje napływające z Madrytu. W centrum uwagi będą wiadomości dotyczące kosztu obsługi hiszpańskiego długu.

W mijającym tygodniu kurs EURPLN znalazł się najniższej od pierwszych dni maja. W mediach pojawiły się różne, czasem kontrowersyjne opinie odnośnie takiego stanu rzeczy. Teorie sugerujące, iż złoty stał się bezpieczną przystanią są naszym zdaniem mylące. Charakterystyka rynku złotego nie zmieniła się, poprawa nastrojów odnotowana została na wszystkich ważniejszych rynkach wschodzących. Czynniki krajowe odegrały drugorzędną rolę, a w przyszłości mogą wręcz działać na niekorzyść polskiej waluty.

Eurodolar kontynuuje trend spadkowy. Jednak z powodu małej liczby ważnych wydarzeń polityczno – gospodarczych oraz publikacji danych makroekonomicznych, w ubiegłym tygodniu zmienność nie była wysoka. Kurs EUR/USD zniżkował poniżej bariery na 1,22 i osiągnął nowe dwuletnie minimum przy 1,2160.

W piątek agencja ratingowa Moody’s Investors Service poinformowała o redukcji wiarygodności kredytowej Włoch z poziomu A3 do Baa2, a więc miejsce miała redukcja o dwa poziomy.

Potwierdziły się przypuszczenia, że kwestia kolejnego programu ilościowego łagodzenia polityki monetarnej w wydaniu Fed jest tylko życzeniowym myśleniem inwestorów. W protokole z ostatniego posiedzenia FOMC nie było ani słowa o QE3, co miało oczywiście swoje przełożenie na pogorszenie się klimatu inwestycyjnego na zagranicznych rynkach, a także widoczne było w postaci powrotu inwestorów do walut uważanych za ‘bezpieczne przystanie’ w czasach niepewności.

W piątkowy poranek oczy inwestorów są zwrócone na Azję. W Japonii pojawiły się finalne dane dotyczące produkcji przemysłowej za maj – jednak jeszcze wcześniej opublikowany został szereg ważnych danych makro z Chin. Ich odczyty wyraźnie wpłynęły na pary AUD/USD i NZD/USD.

Choć dane z Chin zostały przyjęte przez rynki relatywnie łagodnie, powodów do euforii również nie ma. Chińskie władze mogą oczywiście zdecydować się na ekspansję, ale wiedzą, iż będzie to prawdopodobnie kosztem załamania w przyszłości. Agencja Moody’s dodatkowo przypomniała, jak bardzo od globalnej koniunktury uzależniona jest obecnie Europa.

Poranny, piątkowy handel przynosi lekki spadek notowań polskiej waluty na rynku. Złoty wyceniany jest następująco: 4,20 PLN za euro, 3,44 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,50 PLN wobec franka szwajcarskiego. Warto ponadto zaznaczyć, iż rentowności polskiego długu znacząco spadły i wynoszą aktualnie 5,018% w przypadku obligacji 10-letnich.

W nocy z poniedziałku na wtorek ministrowie finansów strefy euro doszli do porozumienia i po zaakceptowaniu warunków jakie musi spełnić Hiszpania, przeznaczy na pomoc dla sektora bankowego w tym kraju pierwsze 30 mld. Pomoc ta ma zostać wypłacona do końca miesiąca.

Zgodnie z przewidywaniami Hiszpania otrzyma 100 mld EUR w ramach pomocy finansowej. Pierwsza transza to 30 mld EUR. Sama informacja o awaryjnej pożyczce nie poprawiła jednak nastrojów inwestycyjnych.