giełda (strona 30 z 380)

Piątkowa sesja zakończyła się wzrostem indeksów, a popyt inwestorów kumulował się na akcjach największych spółek. Sesja rozstrzygnięta została już na otwarciu, a kolejne godziny upłynęły pod znakiem oscylacji w ograniczonym zakresie.

Cały tydzień na GPW przebiegał pod znakiem niezbyt intensywnego handlu i stosunkowo małej zmienności, a więc trudno było oczekiwać na piątkowej sesji jakiejś istotnej zmiany w tej kwestii. Niemniej otoczenie globalne sprawiło, iż warszawscy inwestorzy ożywili się od rana.

Piątkowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie odbywały się po dobrej sesji na Wall Street i mocnym rozdaniu w Azji. W każdym z przypadków rynki bazowe zdominowały reakcje na decyzje banków centralnych.

Tydzień kończy się szczęśliwie. Obligacje stałokuponowe notują rekordy cenowe, e-Kancelaria wróciła do cen nominalnych, nawet papiery Uboat-Line podrożały.

Rynek surowców wciąż znajduje się pod presją wielu negatywnych czynników na czele z niską inflacją, silnym dolarem i nadpodażą po części wynikającą z niskiego wzrostu gospodarczego na świecie. Surowcowa bessa nie wszystkie towary traktuje jednak jednakowo i potrafią one prezentować odmienne postawy w reakcji na te same impulsy. Weźmy za przykład złoto i miedź po zaskakującej decyzji Banku Japonii o powiększeniu skali prowadzonej polityki skupu aktywów.

Dzisiejszy poranek przynosi silne wzrosty europejskich indeksów, które wynikają z dalszego luzowania polityki przez Bank Japonii. DAX zyskuje +1,61%, pozostałe europejskiej giełdy także na solidnych plusach. Kontrakty terminowe w Stanach Zjednoczonych w godzinach porannych znalazły się blisko historycznych maksimów, co sugeruje, że niedługo zobaczymy kolejne rekordy.

Na wstępie warto przypomnieć, że po przełamaniu strefy oporu: 2452 - 2456 pkt. obóz byków zachowywał się dość pasywnie. Jak pamiętamy udało się jedynie wykreować niewielki impuls cenowy, który wytracił swój impet już w rejonie intradayowej zapory podażowej: 2471 - 2474 pkt. W tym przypadku analiza lokalnych stref cenowych Fibonacciego okazała się bardzo przydatna, gdyż teoretycznie popyt powinien z łatwością sforsować tę przeszkodę i realizować wariant bazowy, czyli doprowadzić do konfrontacji w kolejnym, wiarygodnym węźle: 2487 - 2492 pkt. (wspominałem o nim w komentarzach porannych).

Wczorajsza sesja zakończyła się mieszanym zamknięciem indeksów, główne odnotowały niewielki spadek, natomiast indeksy małych i średnich spółek zamknęły się w pozytywnym terytorium.

Dzisiejsza sesja składała się z dwóch klarownych faz. Pierwsza przebiegała pod dyktando jastrzębiego zaskoczenia ze strony amerykańskiej Rezerwy Federalnej, co przed południem sprowadzało ceny akcji na południe. Później jednak doszło do odbudowy wycen, a powodem ku temu okazały się lepsze od oczekiwań dane odnośnie dynamiki wzrostu PKB w USA.

Wczoraj doszło do długo zapowiadanego zakończenia programu QE i mimo wcześniejszych spekulacji ze strony niektórych członków FOMC dotyczących przedłużenie skupu obligacji, pewien okres w historii rynków finansowych został zakończony.

Szansy można upatrywać głównie we wczorajszym zachowaniu europejskich indeksów, które nurkowały pod koniec sesji w obawie o reakcję Wall Street na decyzję Fed.

W trakcie końcowej fazy wtorkowej sesji (to tak w ramach przypomnienia) doszło jak wiadomo do naruszenia respektowanej ostatnio zapory podażowej: 2452 – 2456 pkt. Głównym mankamentem tego wybicia był relatywnie niski wolumen obrotu na rynku kasowym. Przez cały wtorkowy handel na warszawskim rynku obowiązywał również trend boczny, co nie bardzo korespondowało z pro-wzrostowymi nastrojami dominującymi w Eurolandzie.

Pozytywne zakończenie sesji za oceanem i zieleń na giełdach azjatyckich pozwoliły na wyższe otwarcie notowań na warszawskiej giełdzie. Jednak skala wzrostu nie była imponująca.

Środowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych odbywały się po kolejnej udanej sesji na Wall Street i w kontekście oczekiwania na wieczorny komunikat Federalnego Komitetu Otwartego Rynku, który jawi się inwestorom jako najważniejsze wydarzenia końcówki października.

Ostatnimi dniami obserwujemy lekkie osłabienie się dolara. Sytuacja ta utrzymuje się do dnia dzisiejszego i wskazuje, że rynek ustawia się pod gołębi komunikat FOMC. Dzisiaj poznamy również decyzję RBNZ. Natomiast do dolara silnie traciła dzisiaj korona norweska, co związane było ze słabym odczytem stopy bezrobocia w Norwegii.

Dzisiaj wieczorem dojdzie do zakończenia skupu obligacji, co jakiś czas temu zapowiedział ówczesny prezes FED Ben Bernake. Rynek oczekuje na dalsze komunikaty ze strony Komitetu Otwartego Rynku, które mogą sugerować termin pierwszej podwyżki stóp.

Prawie cała wczorajsza sesja przebiegła w niezwykle wąskim zakresie cenowym, w pobliżu respektowanego od kilku dni oporu technicznego Fibonacciego: 2452 - 2456 pkt. Jak wiadomo obóz byków miał problem z zanegowaniem tej przeszkody, choć zachowywał niewielką przewagę techniczną w ujęciu krótkoterminowym. Co więcej, ruch boczny kreowany w pobliżu oporu przy zanikających chwilami obrotach na rynku kasowym świadczył o niewielkiej presji podażowej.

Wtorkowa sesja na warszawskim parkiecie rozpoczęła się od nieśmiałych wzrostów. Z upływem czasu indeksy oscylowały w okolicach poniedziałkowych poziomów, wszystko to działo się przy niskich obrotach. Zmienność na wtorkowej sesji była bardzo niska.

Początek dzisiejszej sesji wypadł minimalnie po zielonej stronie. Stało się tak głównie dzięki obecnej już od rana chęci odreagowaniu wczorajszych spadków na parkietach Europy. Po kilku godzinach notowań na biegu jałowym WIG20 ruszył w górę po 16-tej. Zyskał kilkanaście punktów i ostatecznie zamknął się na poziomie 2456 pkt. ze wzrostem o 0,78 proc

Pierwsze minuty wczorajszej sesji przebiegły pod znakiem wzrostu presji popytowej. Gdy jednak kontrakty znalazły się ponownie w rejonie węzła podażowego: 2452 – 2456 pkt., nastroje na rynku zaczęły się wyraźnie pogarszać. Ostatecznie właśnie we wskazanym przedziale cenowym ukształtował się po raz kolejny lokalny punkt zwrotny, choć warto w tym kontekście zwrócić uwagę na trzy kwestie:

Wczorajsza sesja zakończyła się wzrostem indeksów, ale obraz techniczny nie uległ istotnej zmianie. Na otwarciu wyznaczone zostały dzienne maksima, a na wyższych poziomach pojawiła się podaż. W dalszej części sesji indeksy oscylowały w wąskim zakresie zmienności.

Indeksy w Europie mogą zyskiwać dzięki zachowaniu Wall Street, gdzie S&P zdołał uniknąć istotnego osunięcia. Ale poważniejszych ruchów możemy oczekiwać po południu lub jutro.

Najbliższe posiedzenie amerykańskiej rezerwy federalnej powinno przynieść odpowiedź na najbardziej nurtujące inwestorów pytanie, czy helikopter sypiący dolarami, wprawiony w ruch przez Bena Bernanke, zakończy swoją misję i QE3 przejdzie do historii. Najnowsze sygnały wskazują, że nie jest to wcale przesądzone. Jeśli tak się jednak stanie, na pierwszy plan wysuną się kolejne: czy w niedługim czasie nie pojawi się kolejne QE i kiedy Fed ostatecznie zabierze wazę z ponczem.

Już od ponad tygodnia obóz byków wykazuje się nieco większą aktywnością, a jego głównym celem jest negacja bazowego impulsu podażowego, zainicjowanego 9. września. Uogólniając można stwierdzić, że mniej więcej połowa powyższego planu została już wykonana, gdyż ruch odreagowujący wytracił swój impet w przedziale oporu Fibonacciego: 2452 – 2456 pkt., wytyczonym na bazie zniesienia 50.0%.

Po niedzielnej publikacji wyników stres testów wszystkie indeksy w Europie rozpoczęły tydzień silnymi wzrostami. Inwestorzy spodziewali się, że kondycja europejskiego sektora bankowego jest dużo gorsza i stąd też widoczny optymizm.