złoty (strona 8 z 197)

Poranne doniesienia z Charkowa szerokim echem odbiły się na rynku walutowym. Już od wczoraj mocno zyskuje japoński jen i szwajcarski frank, rosną także ceny złota, czyli obserwujemy typowe reakcje rynkowe w chwilach niepokoju.

Dzień rozpoczął się decyzją banku Japonii o podtrzymaniu programu luzowania ilościowego. Inwestorzy coraz bardziej doceniają stabilność polskiej gospodarki, inwestując w obligacje. Na Wschodzie ostatni dzień należał z pewnością do Ukrainy, która bez rozlewu krwi znacznie uporządkowała sytuację w Doniecku.

Od początku sesji azjatyckiej kurs EUR/USD stabilizuje się w bardzo wąskim przedziale wahań, miedzy 1,3740 a 1,3750. Od rana lekko osłabia się polska waluta. Kurs EUR/PLN wzrasta pod 4,17, a USD/PLN do 3,0350. Na minusie sesję rozpoczynają natomiast europejskie parkiety. Na dziś również nie ma zaplanowanych wielu ważnych wydarzeń.

Poranny, wtorkowy handel na rynku złotego przynosi próbę stabilizacji po wczorajszej spadkowej sesji. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1681 PLN za euro, 3,0325 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4176 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu znalazły się na najniższym poziomie od 5-miesięcy notując 4,077% w przypadku papierów 10-letnich.

Pomimo niewielkiego osłabienia polskiej waluty w poniedziałek, najbardziej prawdopodobnym scenariuszem w kolejnych dniach jest powolne umocnienie złotego, w kierunku 4,15 za euro - uważają analitycy.

Czy rynek zaczyna już ustawiać się pod publikowane w środę zapiski z marcowego posiedzenia FED? Niewykluczone. Dane Departamentu Pracy jakie poznaliśmy w piątek były dobre, ale nie aż tak, jak się tego spodziewała spora część uczestników rynku. Jednocześnie na początku ubiegłego tygodnia szefowa FED próbowała tonować wcześniejsze słowa, gdzie sugerowała możliwość podwyższenia stóp procentowych w okresie pół roku po wygaszeniu programu QE3.

Po dość emocjonującej końcówce zeszłego tygodnia początek tego tygodnia zapowiada się bardzo spokojnie. Dzisiaj rano poznaliśmy dane odnośnie sprzedaży detalicznej z Niemiec. Sprzedaż wzrosła w lutym powyżej oczekiwań rynkowych odpowiednio o 0,4% w ujęciu miesięcznym oraz o 4,8% w skali roku.

Notowania głównej pary walutowej EURUSD oscylują w okolicach okrągłego poziomy 1,3700, choć pretekstów dla zniżki było wiele. Tymczasem złoty traci na wartości w relacji do głównych par walutowych.

Początek nowego tygodnia na rynku złotego nie przynosi istotnych zmian w układzie notowań. Polska waluta w dalszym ciągu znajduje się w ramach paro-sesyjnej konsolidacji. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1630 PLN za euro, 3,0388 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4039 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 4,2% w przypadku papierów 10-letnich.

Od długiego już czasu izraelska waluta zyskuje wobec dolara oraz pozostałych głównych walut. W ciągu minionego roku szekel izraelski umocnił się o ponad 7% w stosunku do dolara amerykańskiego, odnotowując najwyższą wartość od ponad dwóch i pół lat.

Komunikat po posiedzeniu Europejskiego Banku Centralnego zostanie opublikowany o godz. 13:45. Mediana oczekiwań rynku nie zakłada zmian w poziomie stóp procentowych (w tym depozytowej, która obecnie jest równa zero), chociaż nie brak opinii wskazujących, że ECB mógłby zaskoczyć rynki finansowe symbolicznym cięciem o 10-15 p.b.

Wydarzeniem dzisiejszego dnia jest decyzja Europejskiego Banku Centralnego w sprawie stóp procentowych i konferencja prasowa Mario Draghi. Wydawało się, że słaby odczyt inflacji HICP w strefie euro w marcu stanie się impulsem do działań ze strony banku centralnego, jednak wypowiedź Constancio z EBC ostudziła te oczekiwania.

Niższa inflacja ani też komentarze poszczególnych członków Rady EBC nie przekonały rynków. Euro nadal jest mocne, mimo iż z USA napływają niezłe dane. Wydaje się, że zmienić to może w tej chwili EBC. Wszystko czego potrzeba, to niewielka obniżka stóp procentowych. Czy jednak Draghi, który jeszcze miesiąc temu był optymistą, tak szybko zmieni zdanie?

Czwartkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi kontynuację konsolidacji na parach. Euro wyceniane jest na 4,1660 PLN, dolar amerykański kwotowany jest na poziomie 3,0267 PLN natomiast kurs franka szwajcarskiego wynosi 3,4125 PLN. Rentowności polskiego długu zanotowały wzrostową sesję i aktualnie wynoszą 4,28% w przypadku papierów 10-letnich.

Dzisiejszy dzień przyniósł sporą zmienność na rynku walutowym. Dobre nastroje na rynkach giełdowych (szczególnie na Wall Street) sprzyjają wzrostom na parze USDJPY, która dobiła do najwyższych poziomów od początku marca i znajduje się w okolicach 103,50 jenów za dolara. Wzrosty dominują równie na najpopularniejszej parze walutowej, czyli EURUSD.

W porannym komentarzu pisaliśmy o istotności dzisiejszych danych z Niemiec. Inflacja za naszą zachodnią granicą wyniosła w marcu 1,0% rok do roku. Jest to odczyt niższy od oczekiwanego. Sam odczyt finalny nie był już niespodzianką dla rynku, ponieważ wcześniej poznaliśmy odczyty z niemieckich landów, które również były niższe od oczekiwań.

Od początku tygodnia waluty, które w gronie G-10 cieszą się renomą najbardziej ryzykownych, czyli dolary nowozelandzki, australijski i kanadyjski umocniły się do dolara amerykańskiego o około 2 proc. W tym samym czasie euro osłabiło się o ponad 0,5 proc., a kurs EUR/USD zniżkował do 1,37 (najniżej w tym miesiącu. Na wartości zyskała polska waluta. Kurs EUR/PLN zniżkował o trzy grosze do 4,1620. Natomiast w stosunkowo wąskim przedziale bo między 3,02 a 3,05, cały tydzień pozostał kurs USD/PLN.

Dzisiejszy dzień nie przyniósł dużej zmienności na najpopularniejszych parach walutowych na rynkach finansowych. Z walut krajów rozwiniętych wyróżniał się przede wszystkim dolar australijski, który mocno zyskuje na wartości na fali spekulacji odnośnie potencjalnego programu stymulacyjnego w Chinach.

Wpływowy komentator działań FED, Jon Hilsenrath zwraca w Wall Street Journal uwagę, że Rezerwa Federalna zmienia swoją retorykę w kwestii kształtowania się poziomu stóp procentowych, chociaż daje do zrozumienia, że osiągnięcie poziomu sprzed kryzysu, może potrwać dość długo.

Francja od wielu miesięcy pozostaje problemem niedostrzeganym przez rynek. Kraj ten zmaga się z podobnymi problemami co Włochy, a mimo tego francuska giełda i obligacje cały czas pozostawały w łasce inwestorów. Dziś po raz pierwszy od początku 2012 roku przemysłowy PMI dla Francji wychodzi ponad granicę 50 pkt.

Na przestrzeni tygodnia euro straciło do dolara blisko 1 proc., a rozwój wypadków utwierdza nas w przekonaniu, że trwałe wyjście ponad 1,40 jest mało prawdopodobne. Spodziewamy się, że przed posiedzeniem ECB euro znów może naleźć się pod presją i w kolejnych dniach zniżkować w kierunku dołków z końca lutego (1,3650).

Rynki finansowe już przyzwyczaiły się do tego, że czasami wiele zależy od tak zwanej „gry słów”. Po tym, jak w czerwcu ub.r. Ben Bernanke zaskoczył inwestorów informacją, że program QE3 zostanie zakończony w połowie 2014 r. (oczywiście przy spełnieniu danych warunków gospodarczych), byliśmy świadkami wyraźnego umocnienia się dolara, które trwało przez kilka tygodni. Teraz podobna próba nakreślenia terminów padła ze strony Janet Yellen.

Złoty odrabia straty wywołane ucieczką inwestorów z rynków wschodzących po redukcji programu luzowania ilościowego w USA. Na Wschodzie rozpoczęło się nakładanie sankcji na osoby odpowiedzialne za aneksję Krymu. W obecnej formie sankcje takie jako narzędzie nacisku budzą co najwyżej uśmiech politowania. UE podpiszę umowę stowarzyszeniową z Ukrainą.

Piątkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi kontynuację lekkiego wzrostu wyceny polskiej waluty. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1974 PLN za euro, 3,0481 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4475 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu zanotowały sesję podwyższonej zmienności, ostatecznie jednak zamykając się na poziomie 4,232% w przypadku 10 YT.

Po tym, jak FED dał do zrozumienia, że będzie pomału zmieniał retorykę (wczoraj podczas konferencji prasowej Janet Yellen zasygnalizowała, że pierwsza podwyżka stóp procentowych mogłaby mieć miejsce już na wiosnę), dzisiaj napłynęły dobre dane makroekonomiczne, które potwierdzałyby koncepcję, że gospodarka z czasem będzie potrzebowała coraz mniej stymulantów.