Kontynuacja odreagowania

Wydarzeniem ostatnich sesji był z pewnością istotny zwrot rynkowy do jakiego doszło w rejonie zapory popytowej Fibonacciego: 2029 – 2035 pkt (jak pamiętamy wypadają tutaj projekcje prowzrostowej, symetrycznej formacji XABCD).

Strefa została co prawda w niewielkim stopniu naruszona, ale ostatecznie bykom udało się z tego właśnie obszaru cenowego wykreować silny ruch odreagowujący.

Warto w tym kontekście przypomnieć, że z jeszcze większą precyzją zadziałała analogiczna zapora cenowa na indeksie WIG20 plasująca się w rejonie: 2018 – 2025 pkt. Wymieniony zakres cenowy (wraz ze strefą wsparcia 2029 – 2035 pkt. na FW20Z11) w dalszym ciągu należy traktować jako kluczową (nawet w ujęciu średnioterminowym) zaporę popytową.

W przypadku kontraktów w pierwszej kolejności zwróciłbym jednak uwagę na krótkoterminową strefę wsparcia: 2132 – 2136 pkt. Nie jest to co prawda tej rangi obszar cenowy jak wspomniany przed momentem zakres: 2029 – 2035 pkt., niemniej jego przełamanie mogłoby wskazywać na wyczerpywanie się potencjału wzrostowego bieżącego impulsu popytowego.

Warto bowiem zaznaczyć, że kontrakty zatrzymały się wczoraj w dość nieprzypadkowym rejonie cenowym (na przecięciu dwóch median lines). Nieco wyżej plasuje się natomiast eksponowana już w moich wcześniejszych opracowaniach zapora podażowa Fibonacciego: 2231 – 2236 pkt.

Z załączonego wykresu wynika, że istotnym elementem wzmacniającym strefę: 2231 – 2236 pkt. jest przebiegająca również tutaj wiarygodna linia trendu spadkowego. O kupnie kontraktów pomyślałbym zatem dopiero w przypadku sforsowania tej właśnie bariery cenowej.

Biorąc jednak pod uwagę przebieg wczorajszej sesji za oceanem, a także dzisiejsze, nie najlepsze nastroje panujące na giełdach, zadanie związane z trwałym zanegowaniem: 2231 – 2236 pkt. może obecnie okazać się zbyt ambitnym celem dla byków.

Wydaje się, że w pierwszej kolejności należałoby właśnie zwrócić uwagę na zakres wsparcia: 2132 – 2136 pkt. i sprawdzić, jaka będzie tutaj reakcja popytu. Nieco więcej o tych kwestiach napiszę w swoich opracowaniach online.

W ramach krótkiego podsumowania można natomiast w dość jednoznaczny sposób stwierdzić, że dopiero w przypadku zanegowania zapory podażowej: 2231 – 2236 pkt. zmieniłby się tak naprawdę wizerunek techniczny wykresu. Wydaje się, że w takiej sytuacji mogłoby dojść do jeszcze wyrazistszego uaktywnienia się potencjału wzrostowego drzemiącego w widocznym na wykresie układzie XABCD. Prawdopodobieństwo wejścia rynku w kolejną, silną podfalę wzrostową zacznie się jednak zmniejszać, jeśli w najbliższym czasie dojdzie na wykresie kontraktów do trwałego przełamania znanej nam już zapory cenowej: 2132 – 2136 pkt.

Paweł Danielewicz
Analityk Techniczny

| Dane prezentowane w niniejszym raporcie zostały uzyskane lub zaczerpnięte ze źródeł uznanych przez DM BZ WBK S.A. za wiarygodne, jednakże DM BZ WBK S.A. nie może zagwarantować ich dokładności i pełności. Niniejsze opracowanie i zawarte w nim komentarze są wyrazem wiedzy oraz poglądów autora i nie powinny być inaczej interpretowane. Dom Maklerski BZ WBK S.A. nie ponosi odpowiedzialności za szkody poniesione w wyniku decyzji podjętych na postawie informacji i opinii zawartych w niniejszym opracowaniu. Powielanie bądź publikowanie niniejszego opracowania lub jego części bez pisemnej zgody DM BZ WBK S.A. jest zabronione. |
| --- |