Miasta, w których dojazdy do pracy są najdroższe

Po zbyt wielu przejażdżkach metrem możesz znaleźć się na finansowym zakręcie.

Dzieje się tak, ponieważ pojedynczy przejazd w Londynie kosztuje 4,33 USD - to największa kwota mierzona w dolarach amerykańskich spośród 20 miast z różnych regionów świata. Kolejne miejsce zajmuje Tokio, w którym przejazd metrem kosztuje 3,25 USD. Na trzecim miejscu znajduje się Berlin z ceną 2,69 USD. Wśród europejskich odpowiedników Londyn znacznie wyprzedza pozostałe najdroższe miasta: osoby dojeżdżające do pracy w Brukseli, Paryżu, Dublinie i Amsterdamie za bilet na metro lub autobus zapłacą około 2,00 USD - lub w przybliżeniu połowę kwoty, którą wydaliby w Londynie.

Pasażerowie metra w Nowym Jorku za przejazd również płacą 2,00 dolary. Opłaty te są niższe w Rzymie (1,28 USD) i Atenach (1,03 USD). Wyjątkowo skąpi turyści powinni udać się do Pragi i Warszawy, gdzie bilet kosztuje poniżej dolara.

Ta porównawcza lista pochodzi ze Światowego Sondażu Kosztów Życia z 2009 roku firmy Mercer. Analitycy, odpowiedzialni za jej przygotowanie, wybrali najwygodniejsze i najbardziej popularne środki transportu (od autobusu do metra) w 15 miastach i ustalili cenę w oparciu o koszt przejazdu w centrum miasta dla jednej osoby dorosłej.

Doroczny sondaż Mercera został przeprowadzony w celu zaspokojenia potrzeb międzynarodowych firm i rządów, które korzystają z badania w celu określenia wysokości pakietów wynagrodzenia dla pracowników wysłanych do pracy za granicą. Raport uwzględnia 143 miasta z sześciu kontynentów i porównuje (w dolarach amerykańskich) koszty ponad 200 wydatków w każdej lokalizacji. Badane towary i usługi, włączając warunki mieszkaniowe, transport, rozrywkę i artykuły gospodarstwa domowego, przedstawiają w reprezentatywny sposób schematy wydatków. Wybór miast odzwierciedla potrzeby na odnośne dane ze strony grup, które wykorzystują wyniki badania.

_ Na koszt programów dla emigrantów w znacznym stopniu wpływają wahania kursów walut i stopy inflacji _ - uważa Nathalie Constantin-Métral, starszy analityk w firmie Mercer. _ W czasach, gdy ograniczanie i redukcja wydatków stanowią priorytety dla większości spółek, niezbędne staje się śledzenie zmian czynników, które określają koszt życia i wydatki mieszkaniowe emigranta _.

Osoby dojeżdżające do pracy codziennie najprawdopodobniej znajdą się na pierwszym miejscu tej listy. Ponieważ firmy zaciskające pasa tną koszty, a miejscowe rządy stoją w obliczu uszczuplonego budżetu państwa, dojazdy do i z pracy stają się w niektórych miastach coraz droższe. Przykładowo w Nowym Jorku codzienna podróż metrem ma podrożeć do 2,25 USD.

Tokio zostało najdroższym miastem dla emigrantów i zepchnęło Moskwę na trzecią pozycją po trzyletnim okresie pozostawania stolicy Rosji na pierwszym miejscu. Niemniej jednak Moskwa nadal pozostaje najdroższa w takich kategoriach jak kupno międzynarodowego dziennika za 7,67 USD i pojedynczej filiżanki kawy, wraz z obsługą, w cenie 7,00 USD. Ale w przypadku porcji spaghetti (9,06 USD) czy miesięcznego czynszu za wynajęcie luksusowego, dwupokojowego mieszkania, Tokio nadal pozostaje ośrodkiem najwyższych cen. Wynoszący 5.417,09 USD czynsz jest o 400 USD wyższy niż w Moskwie, a znacznie tańszy jest wynoszący 901,32 USD miesięczny czynsz Johannesburgu, uznanym za najtańsze miasto dla emigrantów.

Pozytywna wiadomość: Według Constantin-Métral wzrost ceny koszyka towarów i usług, wykorzystanych w sondażu firmy Mercer, uległ w większości miast stabilizacji dzięki spadkowi cen ropy w znacznej części lokalizacji. Ale jeśli oszczędni imigranci pragną zachować pełne portfele, powinni powstrzymać się od kupowania płyty CD w Madrycie za 26,85 USD, hamburgera w Dublinie za 9,16 USD czy litra mleka w Pekinie za 2,63 USD.

Esther I. Yi
Forbes