euro (strona 55 z 241)

Podczas porannego handlu złoty lekko zyskuje niwelując część spadków z wczorajszej sesji. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,19 PLN za euro, 3,20 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,49 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ustabilizowały się blisko poziomu 5,578% w przypadku instrumentów 10 – letnich.

Kłopoty w UE odbiły się dzisiaj na rynku długu i walutach. Złoty zaczął tracić po 14., około 18. euro kosztowało już powyżej 4,20 zł, dolar 3,20, a frank szwajcarski 3,50.

Poświąteczny wtorek przyniósł eskalację negatywnych emocji na rynkach, ale tym razem zostały one skierowane w stronę rynków wschodzących – solidarnie traciły dzisiaj brazylijski real, indyjska rupia i pozostałe waluty wraz z naszym złotym – słabość była widoczna też na rynku surowców – w dół poszły notowania miedzi, które są uznawane za dość dobry barometr globalnej koniunktury.

Opublikowane w Wielki Piątek przez amerykański Departament Pracy dane dotyczące stopy bezrobocia i zmiany zatrudnienia przełożyły się spadki na giełdach. Warto jednak odnotować, że po słabych odczytach podniosła się dolarowa krzywa swapowa, obniżyła się krzywa rentowności długu.

Podczas porannego handlu złoty notowany jest blisko 2 - tygodniowych minimów. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,1682 PLN za euro, 3,173 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,4730 PLN wobec franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu na rynku wtórnym skokowo wzrosły osiągając poziom 5,578% w przypadku instrumentów 10 – letnich.

Początek nowego kwartału na rynku walutowym odznaczył się osłabieniem eurodolara z poziomu 1,3380 notowanego w poniedziałek do poziomu 1,3040 w czwartek. Początek piątkowych notowań nie przyniósł żadnych poważnych zmian, kurs utrzymuje się w trendzie bocznym, pomiędzy poziomami 1,3050 i 1,3070.

Wielki Piątek to dzień, w którym nie pracują giełdy po obu stronach Atlantyku. W poprzednich latach należał do najspokojniejszych dni na rynku eurodolara. Zmienność mierzona rozstępem, czyli dystansem między dobowym maksimum i minimum kursu w ostatnich pięciu latach jedynie raz, w 2010 roku, przekroczyła 100 pipsów.

W czwartek kurs EUR/CHF, pierwszy raz od września 2011 roku, spadł poniżej poziomu 1,20, jaki Narodowy Bank Szwajcarii (SNB) ustalił jako minimalny kurs wymiany dla tej pary. O godzinie 11:41 notowania EUR/CHF zniżkowały do 1,1997 z 1,2030 kilka minut wcześniej, a następnie kurs cofnął się w okolice 1,2015. Od zachowania SNB będzie zależało, czy para ta w najbliższym czasie spadnie do 1,19, czy może jednak wzrośnie powyżej 1,21. Póki co, bank ogranicza się do interwencji słownych. Ustami swojego rzecznika zakomunikował, że nie zaakceptuje EUR/CHF poniżej 1,20

Czerwono było dzisiaj w całej Europie i w USA. Niemiecki DAX stracił aż 2,84%, francuski CAC40 - 2,74%. W Warszawie WIG20 zakończył dzień stratą 1,81%, a WIG - 1,72%.

Od dwóch dni rynek eurodolara znajduje się w trendzie spadkowym. Trend południowy spotęgowały dzisiejsze, gorsze od oczekiwań ekonomistów dane makroekonomiczne z Europy. Złoty tracił w środę do głównych walut.

Mario Draghi nie dał dzisiaj argumentów do odbicia wspólnej waluty. Podczas konferencji prasowej po zakończonym posiedzeniu Europejskiego Banku Centralnego (stopy oczywiście pozostały niezmienione) zwrócił uwagę na utrzymujące się wciąż zagrożenia dla perspektyw gospodarki, chociaż jak dodał widać pewne oznaki stabilizacji sytuacji.

Opublikowane wczoraj zapiski z marcowego posiedzenia FED potwierdziły to, co powinno być oczywiste – szanse na QE3 maleją – chociaż spora część inwestorów wydawała się być tym zaskoczona. Dzisiaj w kalendarzu będą się liczyć trzy kwestie – odczyty ADP i ISM dla usług, oraz konferencja prasowa szefa ECB o godz. 14:30.

Wydarzeniem wczorajszego dnia była niewątpliwie publikacja protokołu z marcowego posiedzenia FOMC, która przyczyniła się do silniejszych ruchów na rynkach finansowych. Na rynku walutowym nastąpiło silne umocnienie waluty amerykańskiej na skutek znikomych szans na dalsze luzowanie polityki pieniężnej.

Próby odszyfrowania, czy Fed sięgnie po QE3 w drugiej połowie roku nadają kierunek notowaniom w ostatnich tygodniach. Wczoraj poznaliśmy protokół z posiedzenia FOMC, które odbyło się 13 marca.

We wtorkowy wieczór inwestorzy stracili nadzieję na trzeci program luzowania polityki pieniężnej. Kurs pary euro-dolar szybko zanurkował przełamując kanał wzrostowy. Pogorszenie sentymentu wpłynęło na osłabienie złotego do głównych walut.

Poranny handel przed otwarciem środowej sesji w Londynie przynosi lekkie osłabienie złotego na rynku. Polska waluta wyceniana jest na: 4,1425 PLN za euro, 3,1370 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,43 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają stabilne w okolicach 5,5% w przypadku instrumentów o 10 – letnim terminie zapadalności.

Sądząc po śladowej zmienności indeksu WIG20, która we wtorek po godz. 16 nie przekraczała kilku punktów, inwestorzy z warszawskiego parkietu wyczekują na sygnały do bardziej zdecydowanych posunięć z zagranicznych rynków.

Rynek eurodolara przymierza się do opuszczenia bocznej korekty. Impulsem mogą być jutrzejsze dane. Jest też szansa, że siła trendu zachęci inwestorów do kupowania euro, bez wyraźnego sygnału makroekonomicznego.

Informacje z Hiszpanii, Włoch, a wcześniej Grecji pogorszyły dzisiaj nastroje wokół wspólnej waluty. Niewykluczone jednak, że większy ruch na rynku zobaczymy dopiero po publikacji zapisków z marcowego posiedzenia FED – dzisiaj o godz. 20:00.

Scenariusz „wait&see” jest najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem dla Rezerwy Federalnej na najbliższe miesiące. Jeżeli rynek dojdzie do podobnych wniosków, to wieczorna publikacja zapisków FED nie musi prowadzić do osłabienia się dolara. Zwłaszcza, że paradoksalnie warto będzie zwrócić uwagę na jutrzejsze słowa szefa Europejskiego Banku Centralnego.

Podczas porannego handlu złoty pozostaje stabilny blisko poziomów z wczorajszej sesji. Polska waluta notowana jest następująco: 4,1340 PLN za euro, 3,10 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,43 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu na rynku wtórnym pozostają stabilne oscylując blisko 5,5% w przypadku instrumentów 10-letnich.

W pierwszym kwartale br. polska waluta należała do najsilniejszych na świecie - powiedział w piątek PAP główny analityk walutowy Domu Maklerskiego BOŚ Marek Rogalski. Analitycy są zgodni, że w kolejnych miesiącach złoty może stracić.

Ostatni tydzień marca przynosi kolejne osłabienie polskiego złotego wobec wspólnej waluty. Miniony tydzień nie był najlepszy dla rodzimej waluty, która w ostatnim czasie obciążona jest ryzykiem zmiany trendu w ujęciu krótkoterminowym.

Pod koniec lutego pisaliśmy, iż marzec będzie dla złotego miesiącem korekty. Rzeczywiście w ostatnim miesiącu pierwszego kwartału polska waluta traciła, ale nie było to znaczące osłabienie.

Informacje, jakie napłynęły dzisiaj ze strefy euro trudno uznać za pozytywne. Obradujący w Kopenhadze ministrowie finansów strefy euro zgodzili się, aby Europejski Fundusz Stabilizacji Finansowej (EFSF) funkcjonował do połowy 2013 r., a więc przez rok równolegle z Europejskim Mechanizmem Stabilizacyjnym (ESM), który rozpocznie działalność w lipcu b.r.