komentarz walutowy (strona 88 z 93)

Nadzieje na wypracowanie porozumienia w sprawie uniknięcia klifu fiskalnego oraz lepsze dane z rynku nieruchomości przyczyniły się do wyraźnej poprawy nastrojów. Rynkowy indeks NAHB wzrósł w listopadzie do najwyższego poziomu od maja 2006 roku potwierdzając, jako wskaźnik wyprzedzający, ożywienie na amerykańskim rynku nieruchomości.

Utrata prestiżowego ratingu przez Francję za sprawą decyzji agencji Moody’s nie jest dla rynków aż tak dużym zaskoczeniem, zwłaszcza po ostatniej fali krytyki polityki prowadzonej przez Francois Hollande’a, jaka przetoczyła się przez wpływowe media (dość ostro o Francji pisał w ubiegłym tygodniu chociażby The Economist). Główne pytanie nie dotyczyło, zatem "czy", ale "kiedy".

Rozpoczęte pod koniec piątkowej sesji odreagowanie w notowaniach ryzykownych walut i aktywów wyhamowało. Od początku tygodnia dolar stracił na wartości do pozostałych walut G-10. Kurs EUR/USD wzrastał przejściowo powyżej 1,2820, ale zgodnie z naszymi oczekiwaniami nie sforsował trwale długoterminowej średniej.

Agencja ratingowa Moody’s obniżyła ocenę Francji z najwyższego poziomu AAA do Aa1 i utrzymała negatywne nastawienie, ale na rynkach dominują pozytywne nastroje. Inwestorzy oczekują pozytywnych rozstrzygnięć w sprawie wypłaty pieniędzy dla Grecji. Złoty blisko dwutygodniowych maksimów wobec euro. Potencjał do dalszej aprecjacji ograniczony.

W trakcie porannego, wtorkowego handlu złoty oscyluje w rejonie 2-tygodniowych, stabilizując się po wczorajszym silnym umocnieniu. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,1298 PLN za euro, 3,2278 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4269 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostały w rejonie 4,20% (4,208% aktualna rentowności 10-letnich obligacji skarbowych).

Wiele wskazuje na to, iż problem klifu fiskalnego w USA, który w ostatnich tygodniach wyraźnie ciążył rynkom, zostanie odłożony na połowę 2013 r. Kompromisu, który odsuwa problem w czasie, można też spodziewać się w kwestii finansowania Grecji. To może dać rynkom wyraźny pretekst do większego odreagowania.

Na początku tego tygodnia obserwujemy lekki wzrost apetytu na bardziej ryzykowne aktywa. Pomimo słabych piątkowych danych z USA na temat produkcji przemysłowej, która spadła w październiku tego roku o 0,4% wbrew oczekiwaniom rynkowym, istotna poprawa klimatu inwestycyjnego nastąpiła w oczekiwaniu na rychłe osiągniecie porozumienia w sprawie uniknięcia klifu fiskalnego.

Złoty w poniedziałek lekko zyskuje na wartości. Pomaga wzrostowa korekta na rynku eurodolara, piątkowe odbicie na Wall Street, obserwowana dziś poprawa nastrojów na europejskich giełdach, czy też opublikowane w niedzielę umiarkowanie pozytywne dane z chińskiego rynku nieruchomości. Istotnego wpływu na notowania nie ma natomiast sytuacja polityczna w Polsce.

Nastroje pod koniec piątkowej sesji zmieniały się jak w kalejdoskopie. Spotkaniu prezydenta Obamy z liderami Kongresu towarzyszyło gwałtowne umocnienie dolara amerykańskiego poprzedzające dynamiczne odrabianie strat przez ryzykowne waluty.

Zbliżenie stanowisk amerykańskich polityków w sprawie klifu fiskalnego poprawiły nastroje na rynkach pod koniec ubiegłego tygodnia. Nad rynkiem nadal wisie, jednak widmo Grecji, w sprawie której jutro spotykają się ministrowie finansów strefy euro. EUR/PLN znajduje się obecnie w okolicach dolnego ograniczenia konsolidacji, w którym będzie przebywał przez najbliższe kilka dni.

Początek nowego tygodnia na rynku złotego przynosi kontynuację konsolidacji i stabilizację wyceny w okolicach 4,15 PLN za euro. Polska waluta ponadto wyceniana jest przez inwestorów następująco: 4,1565 PLN za euro, 3,2571 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4473 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu oscylują blisko 4,20% w przypadku obligacji 10-letnich.

Po dwóch dniach gwałtownego osłabienia japońskiego jena w relacji do dolara, co wywindowało kurs USD/JPY z 79,42 do 81,45 jenów w dniu wczorajszym, piątek przynosi realizację zysków. O godzinie 11:00 za dolara płacono 81,04 jenów. W czwartek na koniec dnia było to 81,12 jenów.

Opublikowane podczas czwartkowej sesji wstępne dane na temat tempa wzrostu gospodarek europejskich były mieszane. Z jednej strony mamy radzące sobie nieźle Niemcy i Francję, gdzie w obydwu przypadkach tempo wzrostu gospodarczego w trzecim kwartale wzrosło o 0,2% kwartał do kwartału. Z drugiej strony zupełnie odmienna sytuacja ma miejsce w gospodarkach krajów Południa, które kurczą się

Wczoraj notowania eurodolara dotarły do najwyższego poziomu od ponad tygodnia – niemniej jednak, rejon 1,28 okazał się skutecznym technicznym oporem. Od wczorajszego wieczora na wykresie EUR/USD można zaobserwować ruch w dół, który dzisiaj rano sprowadził notowania wspólnej waluty poniżej poziomu 1,2750, który był technicznym wsparciem, wyznaczonym przez liczne ekstrema z ostatnich kilku sesji. Obecnie najbliższą barierą dla niedźwiedzi jest rejon 1,272-1,273.

Kilkudniowe osłabienie jena wywołane ogłoszeniem przedwczesnych wyborów i deklaracjami ze strony lidera opozycji, Shinzo Abe, że w przypadku wygranej reprezentowanej przez niego partii wdrożony zostanie program mający na celu deprecjację jena i walkę z tendencjami deflacyjnymi, wytraciło impet.

W III kw. strefa euro weszła w formalną recesję, a w ostatnich miesiącach 2012 r. proces ten ulegnie pogłębieniu. Tymczasem Fed rozważa rozszerzenie programu skupu obligacji po zakończeniu Operation Twist. W Polsce rosną szanse na obniżkę stóp procentowych w grudniu. Dwoje kluczowych członków RPP potwierdziło, że w listopadzie rozpoczęty został cykl łagodzenia polityki pieniężnej.

Piątkowy, poranny handel na złotym przynosi stabilizacje notowań polskiej waluty w okolicach maksimum wczorajszej sesji. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1586 PLN za euro, 3,2562 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4503 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wzrosły drugą sesję z rzędu i wynoszą obecnie 4,242% w przypadku obligacji 10-letnich.

Z opublikowanych wczoraj zapisków z październikowego posiedzenia FOMC wynikało, iż część członków tego gremium byłaby skłonna zwiększyć skalę programu QE3 w sytuacji, kiedy wraz z końcem roku wygaśnie program Operation Twist. Trudno jednak ocenić, czy 11-12 grudnia znajdzie się wystarczająca większość zdolna przeforsować taki wniosek – jak zawsze będzie to zależeć od wielu czynników, w tym rozwoju scenariusza dotyczącego klifu fiskalnego, czy też sytuacji w Grecji i Hiszpanii.

Z opublikowanych notatek z październikowego posiedzenia Fed wynika, że cześć członków FOMC jest zdania, iż bank powinien w przyszłym roku zwiększyć program skupu aktywów, po zakończeniu się programu krótkoterminowych obligacji na papiery o dłuższym terminie zapadalności.

Mimo kontynuacji przeceny na Wall Street, którym towarzyszyła deprecjacja ryzykownych walut, kurs EUR/USD utrzymuje się w wąskim przedziale zmian i rano kwotowany jest na poziomie 1,2740.

Dziś ważne dane o PKB ze strefy euro i inflacji w Stanach Zjednoczonych. Wstępne szacunki dla Niemiec i Francji wskazują, że odczyt wzrostu gospodarczego nie powinien być gorszy od oczekiwań. Z kolei inflacja w USA powinna lekko przyspieszyć, do czego mógł przyczynić się huragan Sandy. Kursy bez zmian. EUR/PLN pozostanie w konsolidacji z tendencją do umocnienia, zaś EUR/USD powinien lekko zwyżkować.

W trakcie czwartkowego, porannego handlu polska waluta nieznacznie traci, niwelując część zwyżki z wczorajszej sesji. Złoty wyceniany jest przez inwestorów następująco: 4,1729 PLN za euro, 3,2760 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4676 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu niespodziewanie wzrosły i wynoszą aktualnie 4,201% w przypadku obligacji 10-letnich.

Zaplanowane na dzisiaj masowe strajki na "peryferiach" Eurolandu przeciwko planowanym oszczędnościom, nie powinny znacząco wpłynąć na nastroje. Ważniejsze będą nadal kolejne przecieki nt. rozwiązania problemów Grecji (konkretnie sfinansowania tzw. trzeciego bailotu), oraz tematu klifu fiskalnego w USA (na razie ruszyła machina dyplomatyczna, teraz czekamy na konkrety w postaci porozumienia ws. podatków w Kongresie).

Na rynkach finansowych utrzymuję się awersja do ryzyka. Zarówno Europa, jak i USA są źródłem obaw inwestorów i są to czynniki, które średnim i dłuższym terminie będą nadal ciążyć rynkom. Mając na uwadze inne aspekty ryzyka, podczas wtorkowej sesji nastroje popsuły kiepskie odczyty indeksu nastrojów gospodarczych i indeksu bieżących warunków gospodarczych instytutu ZEW.

Pretekstem do chwilowego odbicia w notowaniach EUR/USD i powrotu ponad 1,27 stały się doniesienia dziennika Bild. Gazeta sugeruje, że trzy transze międzynarodowej pomocy finansowej miałyby zostać połączone w jedną o wartości 44 mld euro, co odpowiada kosztom wykupu i obsługi długu do końca 2014 roku.