kurs euro (strona 9 z 18)

Po ostatniej fali wyprzedaży polskiej waluty notowania głównych par z PLN stabilizują się. Złoty względem dolara znajduje się obecnie na poziomie, który był obserwowany na wczorajszym zamknięciu, a w relacji do euro, franka czy funta, traci nieznacznie.

Wprawdzie Europejski Bank Centralny nie zmienił dzisiaj stóp procentowych (jak powszechnie oczekiwano), to podczas konferencji prasowej Mario Draghi nie był już tak "bierny" jak w grudniu, kiedy to ECB wziął oddech po listopadowej obniżce stóp procentowych.

Od początku sesji azjatyckiej dolar amerykański lekko zyskuje na wartości. Kurs EUR/USD zniżkuje do 1,3620. Dziś największą uwagę powinien przykuć odczyt inflacji CPI ze strefy euro (11:00). Kluczowe dla rynków finansowych wydarzenia będą jednak miały miejsce w kolejnych dniach bieżącego tygodnia.

Wtorkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi próbę stabilizacji krajowej waluty po wczorajszym osłabieniu. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1740 PLN za euro, 3,0650 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3830 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wzrosły do poziomu 4,478 proc. w przypadku obligacji 10-letnich.

Czwartek przyniósł nieco publikacji z USA, które okazały się lepsze od prognoz. Ostateczny odczyt dynamiki PKB w II kwartale przyniósł zanualizowany wzrost o 1,7 proc. wobec 1,6 proc. szacowanych wcześniej, a cotygodniowe bezrobocie nieco spadło do 453 tys. (w tym także średnia 4-tygodniowa do 458 tys. z 464,25 tys. po rewizji).

Niska aktywność rynku sprzyja nieraz przypadkowym ruchom. To było widoczne chociażby w ostatni piątek na parze EUR/USD – wpierw wyraźny rajd w górę do 1,3892, a później równie gwałtowny spadek w okolice 1,3740.

Zgodnie z zapowiedziami prezydent Bronisław Komorowski podpisał ustawę o OFE. Nie obyło się jednak bez wyrażenia wątpliwości i skierowania jej do rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny. Złoty umacnia się względem głównych walut pod wpływem korzystnych prognoz dla polskiej gospodarki. Od 1 stycznia Łotwa wprowadza Euro, a Francuzi sprawdzają czy nie da się nagiąć praw ekonomii.

Bieżący tydzień polska waluta rozpoczyna blisko grudniowych szczytów. Umocnienie złotego w minionym tygodniu miało miejsce na płytkim rynku, co może przełożyć się na lekkie odreagowanie złotego na początku tego tygodnia. Nie zmienia to jednak faktu, że końcówka roku będzie bardzo pozytywna dla PLN na co mają wpływ głównie lepsze perspektywy dla polskiej gospodarki, jak i oczekiwania odnośnie zacieśniania polityki monetarnej przez RPP w drugiej połowie 2014 roku.

Kolejny świąteczny tydzień przed nami, do środy na rynek nie będą napływały istotne dane makroekonomiczne, poza porcją danych z USA, ale już od czwartku czekają nas ważne wydarzenia zarówno w Europie, jak i Stanach Zjednoczonych. Czwartek przyniesie nam szereg odczytów grudniowych indeksów PMI ze Strefy Euro, Wielkiej Brytanii i USA. Od piątku do soboty przemawiać będą członkowie FED. Będą to pierwsze oficjalne wystąpienia po grudniowej decyzji FED, wcześniej przedstawiciele FOMC udzielali jedynie wywiadów w mediach.

Dynamiczne osłabienie dolara amerykańskiego zostało już w znacznej mierze zniesione jeszcze w piątek - kurs, który maksima ustanawiał poniżej 1,39 powrócił poniżej 1,3750. Bardzo długi cień górny świecy wieńczącej poprzedni tydzień jest poważną przestrogą, że popyt stracił siłę.

Początek ostatnich dwóch sesji w 2013r. na rynku złotego przynosi stabilizację kwotowań polskiej waluty po ostatnim umocnieniu. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1467 PLN za euro, 3,0179 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3822 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu podbiły do poziomu 4,368% w przypadku papierów 10-letnich.

Przedłużanie w czasie rozpoczęcia redukowania programu QE3 mogłoby doprowadzić do sytuacji w której sam proces musiałby zostać skumulowany w zbyt krótkim czasie. Decyzja FED podjęta w środę wyklucza taki scenariusz i daje członkom FED większy komfort.

Stało się. W środę 18 grudnia 2013 FED zdecydował się na cięcie programu skupu aktywów o 10 mld USD z 85 do 75 mld. Ben Bernanke odchodzi godnie ze swojego stanowiska, przekazując swojej następczyni brzemię dalszego zmniejszania QE, która obecne działania jak najbardziej popiera.

Rynek poznał dzisiaj dane nt. inflacji konsumenckiej w USA, która okazała się w listopadzie nieco niższa od prognoz, chociaż zerknijmy na szczegóły. Wskaźnik CPI w ujęciu miesięcznym nie zmienił się (oczekiwano +0,1 proc. m/m), a w ujęciu rocznym wzrósł o 1,2 proc. r/r (szacunki mówiły o 1,3 proc. r/r). Ale już inflacja bazowa była wyższa od mediany na poziomie 0,1 proc. m/m i wyniosła 0,2 proc. m/m.

Dziś poznaliśmy dobre dane z Europy i dowiedzieliśmy się, że inflacja w USA nadal spada. Taki zestaw danych powinien doprowadzić do umocnienia EURUSD, a co za tym idzie - wzrostu wartości polskiej waluty. Tak się jednak nie stało, a dodatkowo światowe giełdy tracą, po wczorajszej udanej sesji. To wszystko może sugerować ustawianie pod jutrzejszą decyzję FED. Notowania poszczególnych instrumentów wskazują na cięcie programu QE3, choć według większości ekonomistów, działania FED zostaną przełożone na pierwszy kwartał przyszłego roku.

Zmienność na rynku złotego w stosunku do euro w ostatnich tygodniach przypomina zachowanie waluty kraju rozwiniętego. Pomimo cały czas trwających rozważań rynkowych na temat ograniczania QE3 i silnego wpływu tego czynnika na zmienność walut krajów rozwijających się, stabilność złotego zaskakuje. Jednakże przyszły tydzień może mocno zmienić tę sytuacją, zwłaszcza jeśli FED z odchodzącym w styczniu Benem Bernanke zaskoczy mocno oczekiwania rynkowe. Powodów do ograniczenia QE3 Ben Bernanke z całym składem FOMC ma wiele. Jednakże wszystko się może zdarzyć.

Całkiem realny jest scenariusz w którym FED będzie chciał połączyć decyzję o pierwszej redukcji skali QE3 z obniżką celu bezrobocia zapisanego w „forward guidance” na poziomie 6,50 proc.

W ostatnich dwóch dniach dolar wymazał w zasadzie całość umocnienia z pierwszej części tygodnia. Kurs EUR/USD po naruszeniu poziomu 1,38, zniżkował do 1,3710. Co więcej uważamy, że to zaledwie początek kolejnej fali umocnienia dolara. Sądzimy co prawda, że na przyszłotygodniowym posiedzeniu Rezerwy Federalnej (ostatnim za kadencji Bena Bernanke - orędownika luźnej polityki pieniężnej), program skupu aktywów nie zostanie ograniczony, niemniej jednak władze monetarne powinny wypowiedzieć się w dość „jastrzębim” tonie.

Zarówno słabszy odczyt indeksu Sentix, który w grudniu obniżył się do 8 pkt. z 9,3 pkt. w listopadzie, ani też słabsze dane z Niemiec (rano okazało się że nadwyżka w handlu zmalała w październiku do 16,8 mld USD z 18,8 mld USD, a opublikowane później dane wskazały na spadek dynamiki produkcji przemysłowej w październiku o 1,2 proc. m/m) nie zdołały zaszkodzić zbytnio wspólnej walucie. Pytanie, jednak czy taka jazda bez biletu uda się na dłużej… Można się zgodzić z tym, że ECB nie będzie się spieszył z kolejnymi decyzjami ws. polityki monetarnej, ale ta nadal pozostaje i pozostanie dość luźna...

Podczas dzisiejszej sesji nie poznaliśmy istotnych odczytów makroekonomicznych, a to co najciekawsze dopiero przed nami. Na rynku walutowym nie widać znaczących zmian, a giełdy kontynuują pozytywną reakcję na piątkowe dane z USA.

Rynek zakłada, że dzisiejsze dane Departamentu Pracy USA nie zdołają przekonać „gołębi” w FED do zmiany stanowiska. W efekcie pomimo wzrostu nowych etatów poza rolnictwem o 203 tys. w listopadzie i spadku stopy bezrobocia do 7,0 proc., dolar stracił na wartości do głównych walut (z wyjątkiem relacji USD/JPY). Niemniej, jeżeli spojrzymy na bilans całego tygodnia, to nie można zaprzeczać faktom, że amerykańska gospodarka ma się coraz lepiej.

Ze Stanów Zjednoczonych napłynęły dane wskazujące na poprawę na rynku pracy. Najpierw na wzrost zatrudnienia w sektorze prywatnym o 215 tys. wskazał raport ADP.

Przedstawiciele FED nie mogą już tak łatwo tłumaczyć się z braku decyzji ws. redukcji QE3. Dane, jakie napływają z amerykańskiej gospodarki wskazują na konsekwentną poprawę sytuacji.

Obecny tydzień miał być kluczowy dla rynku walutowego i rynków giełdowych. W czwartek odbyło się posiedzenie EBC i poznaliśmy odczyt PKB dla Stanów Zjednoczonych, podczas piątkowej sesji poznaliśmy kluczowe dane z rynku pracy za oceanem.

Dzisiejsza sesja stała pod znakiem banków centralnych i danych ze Stanów Zjednoczonych. Zarówno odczyty z USA, jak i przemówienie Mario Draghiego, tradycyjnie przyniosły inwestorom wiele wrażeń i zmienności na rynku.