notowania walut (strona 53 z 55)

Ubiegły tydzień przyniósł kontynuację przeceny na Wall Street, głównie za sprawą rozczarowujących raportów spółek. Straty zostały jednak ograniczone w piątek, inwestorom spodobał się amerykański raport o PKB. W tym tygodniu sezon wyników będzie przyciągał już mniejszą uwagę – inwestorzy czekać będą na dane z rynku pracy, rozwój sytuacji w Europie i… nowego prezydenta USA

Początek nowego tygodnia na rynku złotego charakteryzuje się nieznacznym spadkiem wartości polskiej waluty. Inwestorzy wyceniają złotego następująco: 4,14 PLN za euro, 3,20 PLN wobec amerykańskiego dolara oraz 3,42 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą aktualnie 4,5% w przypadku obligacji 10-letnich.

Rozczarowanie wynikami Apple’a i Amazona mocno wpłynęło na nastroje podczas sesji azjatyckiej. Zyskał jen, mimo, że japoński rząd zaaprobował wart 5,3 bln USD nowy pakiet stymulacyjny (potwierdziła się wczorajsza strategia – kupuj plotki, sprzedaj fakty).

Eurodolar wciąż porusza się w wąskim przedziale wahań. Na początku sesji europejskiej zbliża się do środowych minimów na poziomie 1,2920. Indeks VIX przekroczył długoterminową średnią, co zwiastuje kontynuację wzrostu zmienności. Jest to czynnik, który tradycyjnie należy postrzegać jako niekorzystny dla siły złotego, jak również pozostałych walut regionu.

Poranny, piątkowy handel na złotym przynosi kontynuację impulsu deprecjacyjnego na notowaniach polskiej waluty. Złoty wyceniany jest przez inwestorów następująco: 4,162 PLN za euro, 3,217 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,440 PLN za franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają jedna względnie stabilne i wynoszą aktualnie 4,505% w przypadku benchmarkowych obligacji 10-letnich.

Dziś poznamy wstępny szacunek wzrostu PKB w Stanach Zjednoczonych, który po korzystnym odczycie z Wielkiej Brytanii może również przynieść pozytywną niespodziankę. To powinno na krótko poprawić nastroje na rynkach. Jednak już przyszły tydzień przyniesie, w mojej ocenie, powrót osłabienia złotego i wznowienie spadkowej tendencji na eurodolarze.

Ostatnia medialna przepychanka w kwestii przyznania Grekom dodatkowych 2 lat na wypełnienie ostrych kryteriów fiskalnych pokazała, iż międzynarodowi pożyczkodawcy wydają się być coraz bardziej podzieleni, co do tego, jaka forma pomocy dla Aten byłaby obecnie najlepsza – zwłaszcza z punktu widzenia ich własnych interesów.

Kurs EUR/USD znajduje się w okolicach 1,30 i znajduje w przedziale wahań pomiędzy 1,2885 a 1,3140. Warto odnotować, że indeks obliczany o różnicę rentowności długu Stanów Zjednoczonych i Niemiec sugeruje, ze kurs eurodolara powinien znajdować się w okolicach 1,2800. Kurs EUR/PLN spada pod przebity wczoraj, ważny poziom 4,15.

W trakcie porannego, czwartkowego handlu złoty nieznacznie odrabia wczorajsze straty oddalając się od miesięcznego minimum. Polska waluta wyceniana jest przez inwestorów następująco: 4,1476 PLN za euro, 3,1916 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4281 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają w okolicy historycznych minimów i wynoszą aktualnie 4,496% w przypadku obligacji 10-letnich.

Sytuacja na rynku EURPLN jest analogiczna do tej, jaka miała miejsce dokładnie 8 tygodni temu, pod koniec sierpnia. Wówczas po nieoczekiwanej obniżce stóp na Węgrzech w obawie, że podobna sytuacja może mieć miejsce w Polsce, inwestorzy wyprzedawali złotego.

W dniu dzisiejszym mamy dosyć sporo informacji makroekonomicznych co może wywołać momentami większą zmienność na rynku. Do południa poznaliśmy dane PMI w Eurolandzie, które nie okazały się lepsze od prognoz i wywołało to silny ruch spadkowy na głównej parze walutowej osłabiając tym samym Euro.

Opublikowane w nocy dane nt. wstępnego PMI w Chinach w zasadzie sprostały oczekiwaniom – w październiku odczyt wzrósł do 49,1 pkt., a jeszcze większą poprawę odnotowano po stronie nowych zamówień, które wzrosły do najwyższego poziomu od pół roku (49,7 pkt.).

Wczorajsze przeceny na rynkach ryzykownych aktywów i walut są jak zimny prysznic, przypominający, że droga globalnej gospodarki ku ożywieniu będzie kręta i wyboista, a kryzys zadłużeniowy w Europie daleki jest od rozwiązania. Wybuchy awersji do ryzyka wynikają z faktu, że niska zmienność to efekt kroków banków centralnych, a w przypadku ECB jedynie ich zapowiedzi.

Jeden Facebook wiosny nie czyni. Seria słabych raportów kwartalnych uświadomiła inwestorom, iż dane nie kłamały – sytuacja gospodarcza rzeczywiście się pogorszyła. Paradoksalnie pogorszenie nastrojów na rynkach ma miejsce w momencie, gdy z gospodarek zaczynają napływać lepsze dane.

EUR/USD obecnie znajduje się w konsolidacji o czym między innymi świadczy ułożenie szybkich i wolnych średnich kroczących na wykresie. Obecnie poziomy ograniczające dalsze ruchy na tej parze to od góry opór na 1,3076 natomiast od dołu wsparcie na 1,3010, którego okolice są obecnie testowane. Para znajduję się cały czas w trendzie wzrostowym natomiast czynniki zewnętrzne zadecydują o jego kontynuacji lub mocniejszym ruchu korekcyjnym.

Kolejne dane potwierdzają to, co od pewnego czasu widać już gołym okiem, a czego jeszcze na początku miesiąca nie dostrzegła Rada Polityki Pieniężnej (RPP). Mianowicie, spowolnienie wzrostu gospodarczego w Polsce. We wrześniu roczna dynamika sprzedaży detalicznej osunęła się do 3,1% z 5,8% w sierpniu. To najgorsze dane od ponad dwóch lat. Są one też wyraźnie gorsze od prognoz. Rynkowy konsensus kształtował się na poziomie 5% R/R.

Już blisko dwa miesiące minęły od czasu kiedy ECB ogłosił gotowość do rozpoczęcia skupu obligacji skarbowych w ramach warunkowego, sterylizowanego programu OMT. Z miejsca kandydatem numer jeden do ubiegania się o międzynarodową pomoc finansową stała się Hiszpania, jednak rząd w Madrycie odwleka nieuniknione.

Rajoy wygrał wybory w rodzimej Galicji, ale na razie taka wiadomość musi inwestorom wystarczyć. Wczoraj nie pojawiły się sygnały, jakoby Hiszpania miała wkrótce poprosić o pomoc.

Złoty ostatecznie wybija się z konsolidacji przełamując 4,1100 wobec euro. Trwałe przebicie tego poziomu będzie oznaczało, że droga do wzrostów w okolice 4,1500 zostanie otwarta. Dziś w centrum uwagi dane o sprzedaży detalicznej i bezrobociu. Oba raportu będą najpewniej bardzo słabe, co da kolejny, po wczorajszej inflacji bazowej, argument zwolennikom obniżek stóp procentowych w RPP.

Wyniki niedzielnych wyborów w hiszpańskich regionach lekko wspierają dziś nastroje na rynkach globalnych, gdyż dają nadzieję na to, że rząd w Madrycie stosunkowo szybko wystąpi o pomoc międzynarodową dla państwa.

Byłoby pewną naiwnością oczekiwać, iż dobre wyniki regionalnych wyborów w Galicji nakłonią premiera Mariano Rajoy’a do szybkiego złożenia wniosku o międzynarodową pomoc finansową. Pęknięcie kolejnego „mitu”, którym rynki żyły w ostatnich tygodniach może jeszcze bardziej popsuć nastroje.

Kurs EUR/USD poprzedni tydzień kończył korekcyjnymi spadkami, a nowy rozpoczął od umiarkowanych zwyżek i na początku sesji europejskiej wzrasta do poziomu 1,3050. Umocnieniu euro sprzyja wynik wyborów w Galicji – regionie, z którego wywodzi się premier Rajoy. Partia Ludowa uzyskała miażdżącą przewagę i obsadzi aż 39 z 42 możliwych mandatów.

Inwestorzy nie zarazili się pesymizmem w minionym tygodniu, głównie dzięki nowym spekulacjom dotyczącym Hiszpanii, jakie pojawiły się przed unijnym szczytem. Teraz może być inaczej, zwłaszcza, że pesymistom może sprzyjać układ istotnych publikacji.

Początek nowego tygodnia przynosi stabilizację notowań na rynku złotego. Polska waluta wyceniana jest przez inwestorów następująco: 4,105 PLN za euro, 3,143 PLN względem dolara amerykańskiego oraz 3,393 PLN wobec franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają w obszarze rekordowych minimów i wynoszą aktualnie 4,47% w przypadku obligacji 10-letnich.

W zakończonym tygodniu rynki akcji szukały zwyżek i w przypadku większości indeksów udało się finiszować plusami. Jednak nikt na rynku nie może mieć wątpliwości, iż zapamiętane zostaną głównie sesje piątkowe, w trakcie których niedźwiedzie przemaszerowały przez parkiety z impetem godnym przesilenia.