waluty (strona 32 z 380)

Gdy tworzy się historia rynków finansowych, trudno oczekiwać ograniczenia wpływu do wąskiego segmentu jednej waluty. Decyzja SNB niesie ze sobą szerokie implikacje w postaci nadszarpnięcia zaufania do polityki banków centralnych. Będzie to skutkować wzrostem zmienności.

Piątkowy, poranny handel na rynku walutowym przynosi próbę stabilizacji polskiej waluty po wczorajszych dynamicznych spadkach. Rynek aktualnie wycenia złotego następująco: 4,3146 PLN za euro, 3,7092 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz wreszcie 4,2505 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,253% w przypadku papierów 10-letnich.

Skok kursu franka szwajcarskiego na Węgrzech najbardziej uderzy w osoby spłacające kredyty samochodowe. Ubiegłoroczną decyzją władz kredyty hipoteczne zostały bowiem w większości automatycznie przewalutowane na forinty po stałym kursie.

Dzisiejsza decyzja Narodowego Banku Szwajcarii była zupełnie nieoczekiwana. Zwłaszcza, że przedstawiciele SNB wielokrotnie zapewniali, że obrona tzw. capa ustanowionego we wrześniu 2011 r. w odpowiedzi na nadmierne umocnienie się franka spowodowane szturmem inwestorów w stronę tzw. bezpiecznych przystani, to świętość.

Polski sektor bankowy jest stabilny i odporny na szoki zewnętrzne, w tym na zmienność kursu walutowego - poinformował w komunikacie Narodowy Bank Polski. Bank centralny zapewnił, że uważnie obserwuje i analizuje sytuację na rynku walutowym. Analitycy nie pozostawiają suchej nitki na decyzji Narodowego Banku Szwajcarii.

Dzisiejsza decyzja Narodowego Banku Szwajcarii była zupełnie nieoczekiwana. Zwłaszcza, że przedstawiciele SNB wielokrotnie zapewniali, że obrona tzw. capa ustanowionego we wrześniu 2011 r. w odpowiedzi na nadmierne umocnienie się franka spowodowane szturmem inwestorów w stronę tzw. bezpiecznych przystani, to świętość.

Wydarzeniem dzisiejszego dnia będzie nieoczekiwana decyzja Narodowego Banku Szwajcarii o zaprzestaniu obrony minimalnego kursu wymiany EURCHF na poziomie 1,20 oraz dalszej obniżce stóp procentowych.

Szok, wstrząs, niedowierzanie. Tymi słowami trzeba określić to, co dzieje się na rynku dziś przed południem. Decyzja SNB, aby porzucić obronę kursu 1,20 pozbawiła słów nie tylko polskich kredytobiorców, ale także inwestorów i ekspertów na całym świecie. W powietrzu jest jeszcze sporo kurzu, dlatego ustalenie, ile ma tak naprawdę kosztować frank zajmie trochę czasu.

Rada Polityki Pieniężnej nie obniżyła stóp procentowych. Nie wykluczyła natomiast takiego ruchu w przyszłości, jeżeli deflacja będzie trwać. Już dzisiaj o 14:00 poznamy dane o inflacji i przekonamy się jak wygląda sytuacja.

Przy braku powiewu pesymizmu z rynku surowców rynek walutowy ma moment uspokojenia. USD powoli stara się odrabiać straty po wczorajszym rozczarowaniu sprzedażą detaliczną z USA. Rano na plus wyróżnia się AUD wsparty zaskakująco dobrymi danymi z rynku pracy Australii.

Czwartkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi stabilizację po wczorajszym umocnieniu w drugiej części sesji. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,2572 PLN za euro, 3,6212 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,5431 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,297% w przypadku papierów 10-letnich.

Za pierwsze można uznać nieoczekiwany spadek dynamiki płac w grudniu o 0,2 proc. m/m, co pokazały opublikowane w ostatni piątek dane Departamentu Pracy. Wtedy już rynek zaczął się nieco zastanawiać nad skalą podwyżek stóp procentowych w USA. Zwłaszcza, że zaledwie dwa dni wcześniej (ubiegła środa tydzień temu) otrzymał zapiski z grudniowego posiedzenia FED, które wskazały, że zdaniem części członków FED nawet po pierwszej podwyżce stóp należałoby utrzymać akomodacyjne nastawienie w polityce pieniężnej – to oznaczałoby, że cały proces zacieśnienia byłby łagodniejszy.

Nieobserwowana od lat skala przeceny ropy naftowej to rewelacyjne informacje dla krajowej gospodarki. Dlaczego jednak ponad 50-procentowy spadek paliw na rynkach światowych przekłada się na tak niewielkie korzyści dla kierowców?

Wiele wskazuje na to, że 22 stycznia Europejski Bank Centralny ogłosi decyzję o zainicjowaniu programu skupu aktywów opartego o rządowe obligacje, tzw. sovereign QE. W ostatnich dniach o takiej „możliwości” ponownie przypomnieli członkowie ECB, a dzisiejszy wywiad w Die Zeit z Mario Draghim powiela te wątki.

Zgodnie z oczekiwaniami inflacja CPI w Wielkiej Brytanii wyhamowała poniżej 1 proc. w skali roku. Wskaźnik cen konsumentów ukształtował się w grudniu na poziomie 0,5 proc. rok do roku wobec oczekiwanych 0,7 proc.

Środowy poranek na rynku walutowym obfitował w wiele ciekawych wydarzeń. W oczy rzucała się przede wszystkim słabość australijskiego dolara, który traci pod wpływem czynników fundamentalnych. Na drugim biegunie znajduje się z kolei japoński jen, który zyskuje ze względu na ucieczkę kapitału do rejonów „safe haven”. W tle tych wydarzeń ukazał się także wywiad z Mario Draghim dla jednej z niemieckich gazet, w którym prezes EBC podkreślił gotowość banku do skupu obligacji rządowych.

Po załamaniu notowań ropy naftowej przyszła kolej na miedź, która w pewnym momencie traciła dziś ponad 8 proc. Obawy o perspektywy globalnego popytu, podsycone rewizją prognoz Banku Światowego, ciążą na notowaniach metali przemysłowych. JPY zyskuje kosztem AUD, CAD i NZD. Wzmaga się presja na waluty rynków wschodzących.

Środowy, poranny handel na rynku złotego przynosi stabilizację kwotowań w ramach wczorajszej zmienności w oczekiwaniu na decyzję RPP. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,2824 PLN za euro, 3,6274 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,5648 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,292% w przypadku papierów 10-letnich.

Wtorek okazuje się być dość ważnym dniem dla funta. Uwagę na to zwracaliśmy jeszcze w rannym komentarzu zastanawiając się, czy dzisiejszy niski odczyt inflacji CPI w grudniu (jedynie 0,5 proc. r/r) nie jest czasami sygnałem zbliżającego się „dołka” na tym wskaźniku.

Ciekawe plotki opublikowała ostatnio agencja MNI powołując się na swoje źródła w Europejskim Banku Centralnym. Wątek dotyczy Grecji, a konkretnie tego, czy ECB powinien w ramach programu QE nabywać także greckie papiery.

Rynek walutowy czeka na nowe impulsy, który mogłyby stać się bodźcem do silniejszego ruchu kierunkowego. Próby większego umocnienia dolara względem głównych walut są dość szybko korygowane, co może sprzyjać konsolidacji w oczekiwaniu na ważne publikacje, które poznamy w nadchodzących dniach.

Kontynuowany spadek cen ropy naftowej uderza w sentyment na rynkach finansowych, hamując popyt na ryzykowne aktywa. Jednak paradoksalnie nie widać też wyraźnej ucieczki do „bezpiecznych przystani”, co podkreśla brak przekonania inwestorów do dalszego kierunku.

Wtorkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi kontynuację wczorajszego lekkiego osłabienia polskiej waluty. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,2767 PLN za euro, 3,6191 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,5593 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu lekko zniżkują i wynoszą 2,302% w przypadku papierów 10-letnich.

Mocny początek poniedziałkowego handlu dla amerykańskiej waluty i potem powolne oddawanie pola. Widać, że rynek ma wciąż trudności z interpretacją piątkowych danych Departamentu Pracy USA, zwłaszcza w kwestii płac. Przypomnijmy – w ujęciu miesięcznym mieliśmy ich spadek w grudniu o 0,2 proc. m/m. Dolar utrzymał dzisiaj mocną pozycję tylko względem walut opartych o surowce, a więc AUD, NZD, CAD, ale także NOK i RUB. To oczywiście wynik rozczarowujących prognoz dla rynku ropy na ten rok, które wypuścił bank Goldman Sachs.

Na początku bieżącego tygodnia inwestorzy znów kupują dolara. Wyższe poziomy cenowe spowodowane piątkowym osłabieniem się waluty amerykańskiej zachęciły do handlu zgodnie z obowiązującym trendem. Eurodolar powrócił dzisiaj w okolice 1,18.