złoty (strona 33 z 197)

Czy tamtejsze władze wspólnie z Ludowym Bankiem Chin ogłoszą wkrótce pakiet działań mających wesprzeć tamtejszą gospodarkę? Tego nie można wykluczyć – dzisiejsza gazeta People’s Daily podała, iż chiński rząd mając świadomość piętrzenia się krótkoterminowych ryzyk dla gospodarki, może odpowiedzieć szeregiem działań mających utrzymać długoterminową stabilność.

Czwartkowa sesja przebiegała pod znakiem analizowania zapisków z ostatniego posiedzenia FOMC. Początkowy optymizm wynikał z deklaracji Fed do działania nawet w sytuacji, gdyby ożywienie koniunktury w USA było wolniejsze od założeń.

Materiał do dodatkowych przemyśleń, czy zainicjowanie programu QE3 ze strony FED już podczas wrześniowego posiedzenia jest rzeczywiście tak prawdopodobne, jak to niektórzy sądzili chwilę po wczorajszej publikacji zapisków z ostatniego posiedzenia FED, dał James Bullard. Ten „jastrząb” z FED, nie mający w tym roku prawa głosu w FOMC, słusznie zauważył, że ostatnie dane makro były nieco lepsze i tym samym jak określił zapiski są trochę „nieświeże”. Na to, iż interpretacja wczorajszych faktów może nie być taka łatwa, pisaliśmy szerzej w rannym raporcie.

Złoty, który rozpoczął czwartkowe notowania od umocnienia, reagując na wczorajszą publikację „gołębiego” protokołu z sierpniowego posiedzenia Federalnego Komitetu Otwartego Rynku (FOMC), przez większość dnia systematycznie traci na wartości. Pretekstem do realizacji zysków było pogorszenie nastrojów na rynkach globalnych oraz protokół z ostatniego posiedzenia Rady Polityki Pieniężnej (RPP). O godzinie 16:36 za dolara trzeba było zapłacić 3,2534 zł wobec 3,2314 zł dziś rano i 3,2470 zł wczoraj na zamknięciu. Euro podrożało do 4,0891 zł z 4,0698 zł.

Słowa „jastrzębiego” Jamesa Bullarda z FED (w tym roku bez prawa głosu w FOMC), iż opublikowane wczoraj wieczorem zapiski z posiedzenia FED są „nieświeże”, gdyż ostatnio mieliśmy serię lepszych danych makroekonomicznych, sprawiły, iż inwestorzy zaczęli się na powrót zastanawiać, czy zainicjowanie programu QE3 już podczas wrześniowego posiedzenia FED (12-13.09) rzeczywiście jest tak prawdopodobne, jak wcześniej sądzili (zwracaliśmy na to uwagę już w rannym raporcie).

Zdaniem Jana Kees de Jagera, holenderskiego ministra finansów, dodatkowe ustępstwa dla Grecji nie są dobrym pomysłem – takie słowa pojawiły się na agencjach informacyjnych około godz. 11:30 i zmniejszyły dotychczasowy optymizm inwestorów wokół wspólnej waluty.

W środę popołudniu złoty nieznacznie traci wobec zagranicznych dewiz. Spadki te nie są jednak duże (ok. -0,03% wobec euro i -0,38% względem amerykańskiego dolara) oraz mieszczą się w ramach dwutygodniowej konsolidacji na wykresach związanych z PLN. Również na rynku polskiego długu nie zanotowano podwyższonej zmienności, gdzie rentowności 10-letnich obligacji w dalszym ciągu oscylują poniżej pełnego zakresu 5,00%. Polska waluta traci w ślad za wyhamowaniem wzrostów na rynku eurodolara oraz realizacją zysków na giełdach na świecie (S&P wzrósł do najwyższego poziomu od 4 lat). Ostatnie wzrosty ryzykownych aktywów spowodowane były spekulacjami dotyczącymi ewentualnej interwencji EBC na rynku europejskiego długu, a nie rzeczywistymi działaniami euro-decydentów.

Dzisiaj o godz. 18:00 rozpocznie się spotkanie greckiego premiera z szefem Eurogrupy – pierwsze z serii kluczowych dla Greków spotkań z najważniejszymi politykami w strefie euro. Antonis Samaras liczy na to, iż Jean Claude Juncker wesprze jego starania o wydłużenie okresu potrzebnego na implementację reform. Nie zapominajmy jednak, że kluczowe będzie dopiero stanowisko Berlina, które poznamy po piątkowym spotkaniu Merkel-Samaras. Mamy jednak coraz więcej przesłanek, iż Niemcy byliby w stanie nieco złagodzić swoje stanowisko. Z kolei wieczorem o godz. 20:00 poznamy zapiski z ostatniego posiedzenia FED, które raczej mogą rozczarować tych, którzy liczą na to, iż bank centralny zdecyduje się na dodatkową rundę luzowania pieniężnego już we wrześniu

Podczas wtorkowej sesji działo się dużo, pomimo braku istotnych danych makroekonomicznych w kalendarzu. Przede wszystkim można było zaobserwować silną wyprzedaż waluty amerykańskiej i silny ruch na eurodolarze. Rynki nadal żyją nadziejami na działania stymulacyjne ze strony banków centralnych, a wczorajszy odwrót od dolara pokazuje, że część inwestorów wierzy w możliwość wprowadzenia QE3 już na wrześniowym posiedzeniu Federalnego Komitetu Otwartego Rynku. Jak będzie przekonamy się wkrótce. Dzisiaj zostaną opublikowane notatki z sierpniowego posiedzenia FOMC, które powinny dać wskazówko co do szans na zainicjowanie programu ilościowego luzowania polityki pieniężnej w przyszłym miesiącu. Być może inwestorzy będą bogatsi o jakieś nowe informacje- w przeciwnym wypadku będzie trzeba uzbroić się w cierpliwość i poczekać na coroczne sympozjum Bernanke w Jackson Hole.

Wczoraj kolejne prasowe doniesienia sugerujące, że Europejski Bank Centralny zdecyduje się na wielkoskalowy skup obligacji, a także udana aukcja hiszpańskich bonów skarbowych rozbudziły apetyt inwestorów na ryzyko. W konsekwencji kurs EUR/USD przełamał ważne strefy oporu 1,2370 oraz 1,2440 i wzrósł do 1,2490 w pełni realizując zasięg wzrostów, który wyznaczał poziom 68,2 proc. zniesienia Fibonacciego spadków odnotowanych w czerwcu i lipcu. Rynek osiągnął stan wykupienia i rozpoczęła się płaska korekta. Wsparciem są okolice 1,2440, a wyznacza je poziom 23,6 proc. zniesienia Fibonacciego wzrostów z pierwszych dni tygodnia oraz górne ograniczenie przedziału wahań, w którym przez kilkanaście dni poruszał się kurs. Na wykresie rysuje się formacja flagi będąca zapowiedzią kontynuacji zwyżki, opór to 1,2580. W średnim terminie obowiązuje trend spadkowy, górne ograniczenie kanału zniżkującego znajduje się w pobliżu 1,2650.

Pomimo w zasadzie pustego kalendarza wczoraj na rynku działo się naprawdę sporo. Wreszcie pokonany został istotny opór na wykresie EURUSD (szczegóły w części technicznej), na co wskazywaliśmy we wczorajszym komentarzu porannym. To uruchomiło większe ruchy na innych rynkach, m.in. złota czy funta. W drugiej części tygodnia te ruchy przejdą test wiarygodności, gdyż tak naprawdę kalendarzowo tydzień dopiero się zaczyna. Dziś odbędą się pierwsze spotkania z premierem Grecji, zaś Fed opublikuje minutes z ostatniego posiedzenia.

Poranny, środowy handel przynosi nieznaczne osłabienie wartości złotego na rynku walutowym. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,077 PLN za euro, 3,27 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,394 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu powoli oddalają się od 5,00% w przypadku obligacji 10-letnich, korzystając na lepszych nastrojach na szerokim rynku.

Poniedziałkową sesję eurodolar rozpoczął od przebicia od dołu 50-okresowej średniej ruchomej i pokonał opór 1,2330. We wtorek dotarł do 1,2385 i ustanowił na tym poziomie tygodniowe maksimum. W następnych dniach obserwowaliśmy umiarkowany, trwający dwa dni spadek zakończony lokalnym dołkiem na poziomie 1,2250. Spadek kursu EUR/USD przerwał w czwartek gwałtowny skok o około 100 pipsów.

Ostatni tydzień, podobnie jak ten poprzedni, upłynął pod znakiem stabilizacji kursu złotego w relacji do głównych walut. Jednak ryzyko korekcyjnego odreagowania zapoczątkowanej w czerwcu aprecjacji polskiej waluty systematycznie rośnie. W przyszłym tygodniu od korekty może już nie być ucieczki.

Trudności z wyraźnym złamaniem strefy 1,2380-90 uniemożliwiły dzisiaj EUR/USD atak na szczyty z ubiegłego tygodnia w rejonie 1,2440. Dodatkowo im więcej godzin mieli inwestorzy na analizę ostatnich faktów, tym bardziej rosło przekonanie, iż wczorajsze słowa Angeli Merkel tak naprawdę nie wnoszą wiele do europejskiej układanki, a trudne decyzje są dopiero przed nami – to kwestia grecka, która stanie się kluczowym wątkiem w najbliższych dniach ze względu na zaplanowany szereg spotkań z udziałem tamtejszego premiera – a także wątek hiszpański.

Kolejna próba pokonania 1,2375 USD okazała się nieudana i kurs EUR/USD zniżkuje poniżej 1,23 USD. Indeks S&P 500 wybił się z konsolidacji, lecz inwestorzy w Warszawie nie wykorzystują szansy i indeks WIG20 cofa się poniżej kluczowego oporu.

W ostatnich dniach na rynkach panują bardzo dobre nastroje wśród inwestorów, co przekłada się na wzrost apetytu w inwestycje o podwyższonym ryzyku. Przykładem tego jest wczorajsza sesja na której polski złoty dynamicznie zyskiwał względem ważniejszych walut na świecie.

Na rynkach finansowych utrzymują się optymistyczne nastroje. Lekka poprawa sytuacji na rynku włoskiego i hiszpańskiego długu, a także wciąż żywe nadzieje inwestorów na działania banków centralnych wspierające gospodarkę pomagają w podtrzymaniu apetytu na bardziej ryzykowne aktywa. Opublikowane w dniu wczorajszym dane z amerykańskiego rynku nieruchomości były mieszane. Liczba pozwoleń na budowy domów wzrosła w lipcu o 6,8% do 812tys., podczas gdy liczba nowych inwestycji budowlanych spadła o 1,1% wobec oczekiwanego wzrostu. Indeks Filadelfia Fed po raz kolejny w sierpniu pozostawał poniżej poziomu zera, co w dalszym ciągu świadczy o słabości koniunktury w USA. Co prawda indeks wzrósł do poziomu -7,1pkt. z -12,9pkt., jednak był to wzrost niższy niż zakładał konsensus rynkowy.

Mocne słowa Angeli Merkel, która wezwała wczoraj do przyspieszenia reform i procesu integracji strefy euro, a także poparła dotychczasowe działania prowadzone przez szefa Europejskiego Banku Centralnego, ociepliły wieczorem nastroje na rynkach. Inwestorzy za dobrą monetę odebrali też prognozy jednego z prestiżowych analitycznych think tanków, Medley Global Advisors, jakoby Hiszpanie mieli złożyć oficjalną prośbę o zewnętrzne wsparcie przed zaplanowanymi na początek września posiedzeniami Eurogrupy i Europejskiego Banku Centralnego. Tyle, że to wszystko to tylko jedna strona medalu. Druga jest całkiem odmienna, a w najbliższych dniach potencjalnych problemów może być nieco więcej.

Za wczorajszym, skokowym wzrostem kursu eurodolara stoi pierwsza od dłuższego czasu publiczna wypowiedź niemieckiej kanclerz Angeli Merkel, która w bardzo stanowczy sposób zapewniła, że decyzje polityków będą szły w parze z ekspansywną polityką Europejskiego Banku Centralnego. Rynek zareagował zwiększeniem popytu na europejską walutę, co spowodowało wzrost kursu EUR/USD o prawie 100 pipsów, a obecnie znajduje się pomiędzy 1,2370. Dopiero wyjście powyżej 1,2440 oznaczałoby opuszczenie przedziału wahań w którym kurs znajduje się od około tygodnia.

Rynek nie ogląda się na słabe dane i niekorzystne informacje. Wczoraj indeks S&P500 był już powyżej lokalnego maksimum z maja i jest coraz bliżej tegorocznych szczytów. Wobec tak dobrych nastrojów na rynku nieco niższe są też rentowności hiszpańskiego długu, co teoretycznie stanowi szansę dla notowań euro względem dolara. Piątkowy kalendarz już raczej niczego nie zmieni – kolejny przystanek to indeksy PMI w przyszłym tygodniu. EURUSD – premie nieco spadły, jest szansa na wzrost?

W trakcie porannego, piątkowego handlu złoty pozostaje stabilny po wyraźnym umocnieniu podczas wczorajszej sesji amerykańskiej. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,057 PLN za euro, 3,286 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,378 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ostatecznie ponownie zeszły poniżej 5,00% w przypadku instrumentów 10-letnich i aktualnie wynoszą 4,987%.

Można odnieść wrażenie, że sami inwestorzy nie za bardzo już wiedzą na jaki scenariusz warto postawić pieniądze – widać, że zwolennicy i przeciwnicy inicjacji programu QE3 w wydaniu FED nadal mają sporo argumentów. Dzisiaj wsparciem dla wspólnej waluty stał się też spadek rentowności hiszpańskich i włoskich obligacji, chociaż trudno tutaj o jednoznaczne wytłumaczenie tego ruchu.

W kalendarzu ekonomicznym mamy zamieszczonych kilka ciekawych pozycji na dzisiaj, które szczególnie będą przykuwać uwagę inwestorów. Druga połowa tygodnia upływać będzie według mnie pod kątem gospodarczych wyników.

W środę opublikowana została kolejna seria danych makroekonomicznych z USA. Mieszane dane z gospodarki amerykańskiej ponownie mogły oddalić perspektywę dalszego luzowania polityki monetarnej przez Fed. Po wyższym odczycie sprzedaży detaliczne w USA w lipcu, wczoraj napłynęły lepsze od oczekiwań dane o produkcji przemysłowej, która wzrosła w lipcu o 0,6% w ujęciu miesięcznym.