frank (strona 10 z 42)

O ile szacunki ADP nt. rynku pracy były dość optymistyczne – w listopadzie w gospodarce mogło przybyć aż 215 tys. nowych etatów (oczekiwano 173 tys.), a dane za październik zrewidowano w górę do 184 tys. z 130 tys. – to już odczyt indeksu ISM dla usług, zupełnie odwrotnie. W listopadzie odnotowano spadek do 53,9 pkt. z 55,4 pkt. (szacowano 55,0 pkt., a biorąc pod uwagę mocny ISM dla przemysłu, po cichu można było liczyć na więcej).

Święto Dziękczynienia w USA sprawia, że uwaga rynków przesunie się na Europę. A tutaj kluczowe będą szacunkowe dane nt. inflacji HICP w listopadzie – dzisiaj o godz. 14:00 z Niemiec, chociaż rano poznaliśmy już odczyty z poszczególnych landów, co nieco zmniejsza jego znaczenie.

Kurs EUR/USD rośnie w okolice wczorajszego szczytu (1,3610). Od rana umacnia się również polska waluta. EUR/PLN zniżkuje do 4,2020, a do USD/PLN 3,0880. Ze względu na Święto Dziękczynienia dziś Wall Street nie pracuje, a sesja będzie zdominowana przez napływające od rana wskaźniki inflacyjne z Niemiec.

Amerykanie rozpoczęli już długi weekend, naturalnie w świetnych humorach: S&P500 pozostał powyżej poziomu 1800 pkt., mimo iż opublikowane w tym tygodniu dane oznaczają możliwość ograniczenia QE w grudniu. W drugiej połowie tygodnia w centrum uwagi rynków jest Europa, nie tylko ze względu na amerykańskie święto.

Środa przynosi dalszą wyprzedaż PLN względem euro, testując okolice 4,2046. Złoty traci również względem funta oraz nieznacznie wobec dolara. Do franka PLN pozostaje stabilny. Polskiej walucie z pewnością nie pomaga wyprzedaż długu, którą obserwujemy chociażby na podstawie zachowania się rentowności 10-latek.

Wprawdzie zamówienia na dobra trwałego użytku w listopadzie rozczarowały spadkiem o 2 proc. m/m, a bez uwzględnienia transportu o 0,1 proc. m/m i obrony o 1,3 proc. m/m, to inwestorzy dobrze wiedzą, że akurat te odczyty są dość zmienne.

Dziś o godzinie 20.00 otrzymamy zapiski z ostatniego, październikowego posiedzenia Rezerwy Federalnej. Inwestorzy będą się w nim doszukiwać sygnałów na temat możliwego wychodzenia z luzowania ilościowego czy wpływu ostatniego zamieszania fiskalnego na gospodarkę. W tak zwanych „minutes” będzie również pojawiać się stwierdzenie „forward guidance”. Co ono oznacza, jaki ma cel i wpływ na rynek, a także jakie niesie skutki dla realnej gospodarki?

Pretekstem do odbicia EUR/USD w okolice 1,3476 nie były dzisiaj słabsze dane z USA, a słowa szefa Europejskiego Banku Centralnego. Mario Draghi dał do zrozumienia, iż od ostatniego posiedzenia nie pojawiło się nic nowego w kwestii dyskusji nt. wprowadzenia ujemnej stopy depozytowej, co między wierszami można odczytać jako sygnał, iż jest to tak naprawdę tylko jedna z opcji, która może rozważać ECB.

Pod nieobecność polskich inwestorów na rynku kurs EURPLN zaatakował opór na 4,20. Obecnie cały czas znajdujemy się powyżej tego poziomu, jednak dalsza wyprzedaż polskiej waluty została powstrzymana. Póki co, w kalendarium makroekonomicznym nie było wiele ważnych publikacji.

Mario Draghi zdecydował się wyjść przed szereg oczekiwań… ekonomistów, którzy nie wykluczali cięcia stóp procentowych o 25 p.b. podczas grudniowego posiedzenia. Zamiast tego mamy ruch o 25 p.b. już teraz, chociaż przy pozostawieniu stopy depozytowej na poziomie zera.

Opublikowana przed godziną 16:00 notka agencji MNI, która powołując się na „źródła” w Europejskim Banku Centralnym podała, iż szanse wprowadzenie jakichkolwiek działań (obniżka stóp procentowych, program LTRO 3) na jutrzejszym posiedzeniu są niewielkie, dała pretekst do wyraźniejszego ruchu euro względem głównych walut.

W czerwcu agencja informacyjna Bloomberg donosiła, że niektórzy bankowi traderzy tuż przed codziennym fixingiem manipulują kursami walutowymi i tym samym uzyskują dodatkowe przychody. W kolejnych miesiąca sprawa nabrała przyśpieszenia, gdyż włączyły się w nią nadzory finansowe z wielu krajów, a na nagłówki gazet trafiły nazwy największych instytucji finansowych.

Dwie rzeczy są dzisiaj ważne. Pierwsza to zaskakująco niska inflacja HICP w strefie euro (szacunki za październik wskazały na 0,7 proc. r/r), która zwiększa oczekiwania rynku związane z możliwym cięciem stóp procentowych przez Europejski Bank Centralny już za tydzień.

Opublikowane dziś indeksy PMI dla krajów Europy Zachodniej pokazują, że tempo odradzania się gospodarek strefy euro jest dość powolne i co ważniejsze takie naszym zdaniem pozostanie. Są to pierwsze od dłuższego czasu negatywne niespodzianki w odczytach PMI. Zawiodły zwłaszcza odczyty usługowe, choć akurat one mają mniejsze znaczenie dla rynku, dlatego nie należy przeceniać tych danych.

Kolejna seria danych z USA i rosnące przekonanie rynku, że FED będzie odwlekał w czasie ograniczenie programu QE3 – taki może być w skrócie opis tego, co działo się na rynku w czwartek. Interesujące jest jednak to, że dolar nie zdołał wyraźnie pobić swoich wcześniejszych minimów – wskazywane od wczoraj wsparcie na 67,00 pkt. w przypadku BOSSA USD cały czas funkcjonuje. I skłania do postawienia tezy, że rynek jest bliżej, niż dalej korekty, która pozwoli na odrobienie części strat przez amerykańską walutę.

Podczas dzisiejszej sesji nie poznaliśmy danych makroekonomicznych mogących mieć wpływ na szeroki rynek. Inwestorzy czekają na jutrzejszy odczyt danych z rynku pracy w USA, który został przesunięty ze względu na zamknięcie administracji Stanów Zjednoczonych.

Co tak naprawdę dzieje się w Stanach Zjednoczonych? W ciągu ostatnich tygodni cały czas słyszymy o problemach z kompromisem pomiędzy Republikanami a Demokratami. Problem dotyczy kilku osobnych, aczkolwiek zależnych od siebie kwestii. Mowa o nieuchwaleniu budżetu oraz o zwiększaniu limitu zadłużenia. Co blokuje to porozumienie? Jakie są możliwe scenariusze? Jaki będzie finał zmagań finansowych za oceanem? Przekonamy się o tym już wkrótce.

Do porozumienia w USA nie jest tak blisko, jakby się mogło wydawać wczoraj. Mimo, iż data 17 października wypada jutro, na rynku nie widać nerwowości. Niepokoju nie wywołało także ostrzeżenie agencji Fitch, mówiące o potencjalnym obniżeniu ratingu Stanom Zjednoczonym. USA będą miały środki na jutrzejszą spłatę obligacji dlatego na rynku nie widzimy paniki.

W ubiegłym tygodniu dolar amerykański zyskał wobec wspólnej waluty. Kurs EUR/USD odnotował minimum na 1,3485. Notowania jednak pozostały w ponad trzytygodniowym trendzie bocznym między 1,3460 a 1,3640.

Ten, kto sprzeda mieszkanie kupione wcześniej za kredyt, nie odliczy od podatku wydatków na spłatę kredytu wynikających ze wzrostu kursu franka szwajcarskiego do złotego - orzekł w piątek Naczelny Sąd Administracyjny.

50 mld zł może wynieść koszt przewalutowania kredytów frankowych. Chcą tego oczywiście sami kredytobiorcy, ale ostatnio także politycy. Banki tymczasem nadal twierdzą, że wyższe raty i problemy tysięcy polskich rodzin to nie ich wina. Kto w tym sporze ma rację?

Dzisiejsze poruszanie się kursu eurodolara jest mieszanką tego, co dzieje się w Europie i w Stanach Zjednoczonych. A dzieje się sporo – w USA wciąż trwa impas polityczny, podczas gdy w strefie euro uwagę przyciąga przede wszystkim decyzja ECB ws. stóp procentowych i następująca po niej konferencja, a także głosowanie w sprawie wotum zaufania dla włoskiego rządu.

Informacje o tym, że Republikanie mieliby być bardziej elastyczni w rozmowach, a raczej negocjacjach z Demokratami w kwestii podniesienia limitu zadłużenia (decyzja teoretycznie powinna zapaść do 30 września) sprawiły, że znikła jedna z przytaczanych ostatnio przesłanek za osłabieniem tej waluty.

Wtorek należał do przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego i Banku Anglii. Po wczorajszym „gołębim” sygnale Mario Draghiego – szef ECB nie wykluczył w teorii wprowadzenia programu LTRO 3- dzisiaj przemawiali Ewald Nowotny (przyznał, że pomysł na kolejne LTRO warto szerzej omówić), czy też Vitor Constancio (stwierdził, że bank centralny wciąż ma wiele opcji na stole).

3 miesiące – mniej więcej tyle minęło od słynnego czerwcowego wystąpienia Bena Bernanke. Tak długo inwestorzy wyczekiwali na posiedzenie FED, które zakończyło się w środę. Tym razem zaskoczenie było ogromne. Według wielu komentatorów FED stracił swoją wiarygodność. Zmieniła się też sytuacja na rynku. Pytanie – na jak długo?