komentarz(strona 54/173)

Dzisiejsza sesja stała pod znakiem banków centralnych i danych ze Stanów Zjednoczonych. Zarówno odczyty z USA, jak i przemówienie Mario Draghiego, tradycyjnie przyniosły inwestorom wiele wrażeń i zmienności na rynku.

Pierwsze grudniowe notowania w Warszawie nie zmieniły generalnie obrazu rynku, jaki obserwowaliśmy na ostatnich sesjach. Ograniczona aktywność inwestorów, a przez to niewielka zmienność wpływała przez większość czasu na mało atrakcyjny obraz poniedziałkowej sesji. Lekko korekcyjne nastroje na czołowych europejskich parkietach powodowały, że od początku notowań na GPW nieznaczną przewagę utrzymywała podaż.

W minionym tygodniu giełda warszawska wyróżniała się słabością na tle giełd światowych i dzisiejszy spadek głównego indeksu o 1,9% był dobitnym potwierdzeniem wówczas obserwowanej niemocy. Stało to w kontraście do bardzo dobrych danych mówiących o najwyższym od kwietnia 2011 roku odczycie krajowego wskaźnika PMI dla przemysłu.

Polska waluta w mijającym tygodniu traci zwłaszcza w relacji do brytyjskiego funta, ale jest także wyprzedawana do euro i franka. Jedynie względem dolara pozostaje stabilna.

Piątkowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych musiały przynieść sesję, która zacznie się skromnymi zmianami i równie drobnym obrotem.

Kurs EUR/USD ustanowił tygodniowe maksimum na poziomie 1,3620. Początek tygodnia został zdominowany przez dane ze Stanów Zjednoczonych. Nie przyniosły one jednak jednoznacznej wskazówki odnośnie kondycji amerykańskiej gospodarki.

Trwające emisje publiczne GNB, Kruka i Polfy są dobrą okazją, by zastanowić się, czy emisje kierowane do detalicznych inwestorów wyceniane są adekwatnie do ryzyka.

Aktywność inwestorów z USA jest dzisiaj niewielka, co przekłada się na „stosowną” zmienność rynku. Opublikowane przed południem dane nt. inflacji HICP oddalają na jakiś czas potencjalne ruchy ze strony Europejskiego Banku Centralnego, chociaż inwestorzy będą uważnie przyglądać się przyszłotygodniowym danym PMI (odczyty dla przemysłu poznamy już w poniedziałek), a także wsłuchiwać się w to, co powie w czwartek Mario Draghi po zakończonym posiedzeniu ECB. Tonowanie ryzyk deflacyjnych, a także spekulacji nt. wprowadzenia ujemnej stopy depozytowej, może pomóc wspólnej walucie.

Czwartek na rynkach zgodnie z oczekiwaniami był spokojny. W nocy nadeszły neutralne dane z Japonii, które dodatkowo uspokoiły rynki. Polskie Ministerstwo Finansów rozpoczęło działalność z nowym ministrem od bardzo logicznej propozycji reformy RPP. Na rynkach spokój, natomiast bitcoin bił wczoraj kolejne rekordy.

Jak wiadomo z rejonu wsparcia: 2566 – 2572 pkt. kupującym udało się zainicjować ruch odreagowujący, który w końcowej fazie środowego handlu zdołał przedrzeć się ponad zakres intradayowej zapory podażowej: 2590 – 2594 pkt.

W czwartek inwestorzy przypomnieli sobie, że indeks naszych blue chips wciąż pozostaje pod znaczącym wpływem spółek surowcowych i ten fakt kształtuje w dużej mierze nastroje na całym warszawskim parkiecie. Od tego piętna nie uciekniemy pewnie i dziś. Najgorzej, że za przeceną akcji KGHM i JSW ruszyła także wyprzedaż walorów wielu innych spółek.

Dzisiaj w USA ma miejsce Święto Dziękczynienia, z powodu którego Wall Street nie pracowała. Brak Amerykanów zwykle prowadzi do spokojnych sesji i tak było i tym razem. Dało się zauważyć jednak pewną dysproporcję. Otóż za naszą zachodnią granicą spokój przebiegał przy wzrostach, a na GPW przy spadkach.

Jedynie przez pierwszą godzinę warszawskim bykom udało się utrzymać indeksy w okolicach środowego zamknięcia. Początek handlu wskazywał, że nie należy spodziewać się większych emocji. Momentami jednak WIG20 zniżkował o prawie 1 proc. Działo się to na szczęście przy bardzo niskich obrotach.

Złoty umacnia się, mimo iż trwa wyprzedaż polskiego długu i przecena na warszawskiej GPW. Na szerokim rynku inwestorzy patrzyli przede wszystkim na dane o inflacji z Niemiec.

W ostatnich latach zewsząd jesteśmy bombardowani informacjami ekonomicznymi. Analitycy, przedstawiciele banków, czy ośrodków badawczych często cytują indeks PMI wskaźnik przyszłego ożywienia gospodarczego lub jako dowód na nadchodzące spowolnienie. Przykłądem na to, że PMI „trafił pod strzechy” może być wrześniowa wypowiedź premiera Donalda Tuska, który stwierdził (według depeszy PAP,) że „2.0 proc. wzrostu w IV kwartale jest realistyczne i obstawiam, że w I kwartale możemy osiągnąć 3 proc. rdr. (…). To jest na podstawie danych, które płyną z rynku, np. ostatni wskaźnik PMI”

W ostatnich latach zewsząd jesteśmy bombardowani informacjami ekonomicznymi. Analitycy, przedstawiciele banków, czy ośrodków badawczych często cytują indeks PMI wskaźnik przyszłego ożywienia gospodarczego lub jako dowód na nadchodzące spowolnienie.

Dzisiejsza sesja zdominowana została przez wiadomość zawarcia porozumienia pomiędzy krajami Zachodu a Iranem w sprawie jego programu atomowego. Było to niemałe zaskoczenie, które odcisnęło swoje piętno na rynkach finansowych. Efekt działania porozumienia okazał się jednak krótkotrwały i nie przetrwał nawet całej sesji.

Indeks naszych największych spółek już drugi raz w ciągu ostatnich dni próbował pokonać najwyższy w tym roku poziom z początku stycznia. W poniedziałek bykom zabrakło na to siły, ale wciąż mają szanse, choć końcówka notowań nie nastraja zbyt optymistycznie.

Piątkowe notowania na Giełdzie Papierów Wartościowych były prostą konsekwencją zachowania rynku na poprzednich sesjach tygodnia. Nastroje ustawił poniedziałkowy skok na północ, który podniósł indeks WIG20 o 3 procent i stał się testem barier zalegających w rejonie 2630 pkt.

Po trzech sesjach kontrolowanej korekty na GPW i wczorajszej zwyżce na Wall Street dzisiejsza sesja w Warszawie była dla byków wymarzoną okazją do powrotu do wzrostów.