frank (strona 8 z 42)

Dzisiejsze dane makroekonomiczne, jakie napłynęły z USA były mieszane. Kluczowy indeks PMI dla przemysłu liczony przez Markit okazał się w lutym zaskakująco dobry – mamy wzrost do 56,7 pkt. z 53,7 pkt. dzięki nowym zamówieniom. I być może jest to sygnał, że luty wcale nie musi być tak słaby jak styczeń, a pesymizm części inwestorów, co do perspektyw gospodarki w I kwartale, może być nadmierny.

Duże rozczarowanie w Chinach, mniejsze w Europie i wielka pogodowa zagadka w USA. Tak mniej więcej wygląda dzisiejszy przekaz dla inwestorów. Na tym tle euro trzyma się niezwykle mocno, co ogranicza osłabienie polskiej waluty względem dolara.

Nie będzie pomocy dla posiadających kredyt we frankach. Polska nie pójdzie drogą Węgier i nie wesprze zadłużonych, którzy ucierpieli finansowo na dużych wahaniach kursu szwajcarskiej waluty.

Rynek zagrał jednak na słabe dane makroekonomiczne z USA, co przyniosło dzisiaj osłabienie dolara. W efekcie koszykowy indeks BOSSA USD oddał w kolejnych godzinach to, co udało się zdobyć wcześniej. W efekcie z koncepcji ruchu powrotnego w okolice 68,60 pkt. na razie niewiele wyszło.

Negatywnym czynnikiem dla wspólnej waluty nie okazały się dzisiaj tylko słabsze dane nt. produkcji przemysłowej za grudzień, jakie napłynęły o godz. 11:00. Spadła ona o 0,7 proc. m/m, a roczny wzrost wyniósł jedynie 0,5 proc. r/r. Pretekstem do silnej przeceny wspólnej waluty okazały się dopiero słowa jednego z członków ECB – Benoit Coeure. Dał on do zrozumienia, że ECB nie zarzucił zupełnie pomysłu wprowadzenia ujemnej stopy od depozytów.

Polska waluta umocniła się dzisiaj mocno wobec franka i euro, a osłabiła wobec funta i dolara. Złoty zareagował na ruchy na parze euro-dolar. Euro osłabiło się wobec dolara po wypowiedzi słowa jednego z członków ECB – Benoit Coeure.

Ostatnie godziny na rynku walutowym przyniosły dość dużą zmienność na głównych parach walutowych. Pod wpływem kwartalnego raportu Banku Anglii funt zaczął się bardzo szybko umacniać, albowiem bank po części zrezygnował ze starej formy forward guidance i dodatkowo zrewidował mocno w górę prognozy wzrostu gospodarczego.

Podczas czwartkowej sesji nie zabrakło większej zmienności na rynku walutowym. Mario Draghi rozczarował tych uczestników rynku, którzy liczyli na zmiany w polityce monetarnej, co przełożyło się na silną aprecjację euro.

Ciągnąca się od kilkunastu miesięcy sprawa, którą złożyła część niemieckich prawników w tamtejszym Trybunale Konstytucyjnym, zaczyna przybierać niepokojący obrót. Nie tak dawno niemiecka prasa donosiła, iż TK woli zwlekać z ogłoszeniem decyzji w sprawie zgodności programu OMT, który od lata 2012 r. jest kluczowym osiągnięciem Mario Draghiego, które pozwoliło mu na ustabilizowanie sytuacji na europejskim długu – zwłaszcza krajów peryferyjnych.

Wczoraj Europejski Bank Centralny zadecydował, iż jest zbyt wcześnie na cięcie stóp w Strefie Euro i na ewentualne działania Mario Draghiego przyjdzie nam poczekać do następnych posiedzeń. Po decyzji EBC obserwowaliśmy znaczące umocnienie euro względem dolara, co tradycyjnie przełożyło się na siłę polskiej waluty. Dziś kolejne kluczowe dla rynków finansowych wydarzenie – odczyt miesięcznych danych z rynku pracy USA.

Podobnie jak środowa decyzja RPP, tak i decyzje EBC i Banku Anglii nie zaskoczyły inwestorów. Trochę zamieszania wprowadziła konferencja prezesa EBC - Mario Draghiego, po której analitycy spodziewali się bardziej liberalnego wydźwięku. Wywołanych tym wzrostów na EUR/USD nie powstrzymały nawet dobre dane z amerykańskiego rynku pracy. Nie powinno to martwić kredytobiorców, gdyż wzrosty na głównej parze walutowej wzmacniają złotego.

Brak obniżki stóp procentowych przez ECB wyraźnie umocnił wspólna walutę. Euro zyskało na wartości wobec wszystkich walut z grona G-10. Kurs EUR/USD wzrósł do 1,3615. Wzrosty eurodolara przełożyły się na spadki par złotowych. Kurs EUR/PLN osiągnął minimum na 4,1750, a USD/PLN na 3,07.

Piątkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi stabilizację kursów polskiej waluty po 3-sesjach wzrostów. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1805 PLN za euro, 3,0752 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4147 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu nieznacznie wzrosły i wynoszą aktualnie 4,564%.

Wtorkowy poranek przynosi odwilż na rynku walut wschodzących, w tym złotego. Polska waluta umacnia się, a rentowności polskich obligacji spadają. Jednocześnie straty zmniejsza GPW. Końca kłopotów nie należy jednak jeszcze obwieszczać.

Gorszy ISM dla przemysłu zaszkodził wczoraj wieczorem dolarowi, ale nie pozwolił rozwinąć na tej bazie większej fali spadkowej. Z kolei waluty emerging markets po chwilowym osłabieniu po ISM, dzisiaj nadal odrabiają straty, a więc kontynuują trend rozpoczęty wczoraj rano.

Kurs EUR/USD w ostatnich tygodniach wykazuje dodatnią korelację z awersją do ryzyka, co potwierdza zmiana znaku korelacji stóp zwrotu eurodolara i indeksu VIX cieszącego się opinią „indeksu strachu”. Podobnie było w ostatnich kilkudziesięciu godzinach. Popyt na euro nasilił się wraz z silną wyprzedażą na giełdach – S&P 500 zniżkował o 2,3 proc. Kurs EUR/USD oddalił się natomiast od wsparcia 1,3480, obecnie kwotowany jest na poziomie 1,3520.

Przekazanie aktywów z OFE do ZUS przebiegło bez problemów. Poprawiło to oczywiście sytuację Polski na rynku długu, natomiast należy pamiętać, że to wydarzenie jednorazowe i nie zmienia ono sytuacji w kraju. Wczoraj poznaliśmy też odczyty indeksów PMI dla przemysłu w najważniejszych gospodarkach europejskich. Pokazują one jasno, że nawet jeżeli nie mamy do czynienia z końcem kryzysu, to ankietowani menadżerowie coraz bardziej wierzą w ten scenariusz.

Takiego obrotu spraw chyba nikt się nie spodziewał. Ostateczny indeks PMI dla przemysłu liczony przez Markit potwierdził dzisiaj wcześniejsze szacunki na poziomie 53,7 pkt. w styczniu, co jest o 1,3 pkt. poniżej odczytu z grudnia. Jednocześnie dane z poszczególnych regionów FED za styczeń nie były złe i co ważniejsze w kontekście bardzo srogiej zimy, jaka miała miejsce na początku miesiąca.

Dzień po zmniejszeniu programu QE3 przez FED inwestorzy korygowali swoje pozycje. Dało się to odczuć szczególnie na rynkach rozwijających się, gdzie zarówno waluty jak i obligacje oraz giełdy radziły sobie bardzo słabo. Ciężko powiedzieć, jak długo potrwa ta sytuacja, ale do momentu poprawy klimatu inwestycyjnego, trudno spodziewać się istotnej poprawy. Z pewnością nie ucieszy to osób muszących spłacić ratę kredytu walutowego na początku nadchodzącego miesiąca.

Rezerwa Federalna pokazała, że sytuacja na rynkach wschodzących niewiele ją interesuje (dopóki nie będzie stanowić zagrożenia dla amerykańskiej gospodarki…) i program QE3 został zredukowany wczoraj o kolejne 10 mld USD (cięcie objęło po równo hipoteczne MBS-y, jak i papiery rządowe). W komunikacie FED zaznaczył też, że pozytywnie zapatruje się na perspektywy dla gospodarki i sytuację na rynku pracy, a decyzja o redukcji QE3 była jednomyślna.

Podwyżki stóp przez banki centralne Indii, Turcji i RPA (wczoraj o 50 pb.) wbrew pozorom niewiele pomogły lokalnym walutom. Wczoraj po nieoczekiwanej podwyżce stóp w RPA doszło wręcz do dalszego silnego osłabienia randa południowoafrykańskiego oraz całego koszyka walut krajów EM. Jak widać inwestorzy nie wierzą w skuteczność banków centralnych, które pomimo iż bardzo mocno podwyższają stopy procentowe, nie są w stanie zatrzymać odpływu kapitału ze swoich rynków.

Czwartkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi stabilizację kwotowań w zakresie 5-miesiecznych minimów. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,2205 PLN za euro, 3,0964 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4528 PLN względem franka szwajcarskiego. Również polski dług uległ osłabieniu, gdzie rentowności wynoszą aktualnie 4,509% w przypadku papierów 10-letnich.

Dzisiaj jen solidarnie zyskał do większości walut. Można to przypisać korekcie na rynkach akcji – jen jest bardzo wrażliwy na wahania poziomu globalnego ryzyka – chociaż zaczęło się już od publikacji słabszych danych PMI z Chin, które poznaliśmy w nocy (indeks liczony przez HSBC nieoczekiwanie powrócił w styczniu poniżej bariery 50 pkt.).

Dziś jedyne istotne dane makroekonomiczne z USA. Jednak na europejskim otwarciu inwestorzy koncentrują się na innych impulsach: przede wszystkim na indeksach PMI z Europy i Chin, które nie po raz pierwszy dają przeciwstawne wskazania. Bohaterami tego tygodnia nie są jednak ani euro, ani dolar, a funt, dolar kanadyjski oraz turecka lira.

Rok 2014 ma być przełomowy. Nie tylko dla polskiej gospodarki, w której ma się pojawić oczekiwane od miesięcy odbicie gospodarcze, ale również dla notowań złotego. Z kilku opracowań opublikowanych pod koniec roku wynikało, że nasza waluta może mocno zyskać na wartości. Jak szanse na umocnienie oceniają eksperci z Polski? Wirtualna Polska przeprowadziła sondę wśród analityków walutowych. Dzięki temu wiemy, jakich kursów złotego wobec euro, dolara, franka i funta możemy się spodziewać na koniec roku. Wyniki są zaskakujące.