komentarz(strona 74/173)

Po względnie udanym dla GPW zakończeniu minionego tygodnia pytanie na dzisiejszą sesję brzmiało czy malowany wcześniej pozytywny obraz uda się utrzymać na dłużej. Klarownej odpowiedzi na tak postawione pytanie nie uzyskaliśmy, co z kolei oznaczać może, że wciąż za wcześniej jest by kreślić scenariusz końca tegorocznej korekty.

Złoty od czwartku systematycznie zyskuje na wartości względem głównych walut. Notowania wspiera kilka nakładających się czynników z rynków globalnych. Natomiast od dziś inwestorzy będą wyczekiwać na decyzję RPP w sprawie stóp procentowych.

Główne indeksy europejskie przez większą część poniedziałkowej sesji szły w górę, odreagowując piątkową silną przecenę, jednak skala zwyżki nie pozwalała na większy optymizm. Przygasł on wyraźnie pod koniec dnia.

Po zawarciu porozumienia z obligatariuszami przez Ganta, jego krótkie obligacje podrożały. Ale informacja nie podziałała ani na pozostałych deweloperów, ani na dłuższe serie.

Dzisiejsza sesja stała pod znakiem działań banków centralnych, gdyż decyzje odnośnie parametrów polityki monetarnej podejmowały główne instytucje z Europy oraz Azji. Co interesujące, największą uwagę skupiały działania Banku Japonii, gdzie doszło do jednego z historycznie najważniejszych posiedzeń władz monetarnych.

Czwartkowy handel na niemal wszystkich rynkach charakteryzował się sporą zmiennością nastrojów. Widać to było w przypadku giełdowych indeksów, jak i kursów walut. Z tym rozchwianiem nie korelowała jednak skala zmian notowań. Z decyzjami inwestycyjnymi lepiej wstrzymać się do wyjaśnienia sytuacji.

Ustanowienie nowych tegorocznych minimów na głównej parze walutowej EURUSD, spowodowało również umocnienie amerykańskiej waluty względem złotego do najwyższego poziomu od połowy listopada 2012 roku. Polska waluta, po wczorajszym osłabieniu, nieznacznie umacnia się do euro i franka.

Nie najlepsze dane makroekonomiczne ze Stanów Zjednoczonych przyczyniły się do dzisiejszych spadków na światowych parkietach. Z raportu ADP Employer Services wynika, iż w amerykańskich firmach w marcu przybyło 158 tys. miejsc pracy, czyli mniej niż oczekiwali analitycy.

Odczyt danych z amerykańskiego rynku pracy wypadł znacznie gorzej niż oczekiwali ekonomiści, podobnie jak wskaźnik nastrojów przedsiębiorców.

Daniel Tarullo z zarządu FED stwierdził dzisiaj w wywiadzie dla amerykańskiej CNBC, że nie widzi obecnie podstaw do sygnalizowania możliwego ograniczenia programu QE3 w nadchodzących miesiącach. Jego zdaniem potrzeba serii bardziej przekonywujących danych makroekonomicznych, zwłaszcza z rynku pracy.

Na naszych gracza zemściła się niewykorzystana szansa na wzrost, którą dzień wcześniej stwarzała doskonała atmosfera na głównych giełdach europejskich. Dziś, gdy światowe parkiety korygowały wtorkowy optymizm, byki stały na straconej pozycji.

Spekulacje, jakoby cypryjski nadzór rozważał poluzowanie kontroli kapitałowej (przelewy do 25 tys. EUR) zostały przykryte przez dymisję tamtejszego ministra finansów, którego dość szybko zastąpił obecny szef resortu pracy. Jeżeli Sarris zrezygnował z powodu prowadzonego śledztwa nt. wycieku informacji nt. planów opodatkowania depozytów, to pytanie jak duże kręgi może zatoczyć ta afera i jak odbije się na cypryjskiej scenie politycznej. W każdym razie tak czy inaczej Cypr nie da o sobie zapomnieć – liczmy się z kolejnymi programami pomocowymi za kilkanaście miesięcy – cypryjska gospodarka nie da sobie rady bez banków, do których zaufanie zostało zniszczone.

Nasi inwestorzy nadal nie mogą zdobyć się na zakończenie spadkowej korekty. Wyjątek stanowi indeks średnich firm, który odrabia straty po kilkudniowym osłabieniu. Jednak brak reakcji wskaźnika blue chips na poprawę atmosfery na świecie coraz bardziej niepokoi.

Początek nowego miesiąca przynosi osłabienie złotego w relacji do euro oraz franka i dolara, natomiast polska waluta jest stabilna (po wcześniejszym znaczącym osłabieniu) względem funta. Dziś uwagę inwestorów, którzy wracają po świątecznej przerwie, przykuwał odczyt indeksów PMI dla Polski oraz poszczególnych gospodarek strefy euro.

Dziś złoty znacząco osłabia się względem dolara oraz funta. Nieco mniejszą deprecjację obserwujemy w relacji do euro i szwajcarskiego franka. We wczorajszym komentarzu wspominałem o sile amerykańskiej waluty i jak na razie jest mało czynników, które taką tendencję mogłyby odwrócić.

Wczorajsze oświadczenie szefa Eurogrupy (ciało złożone z ministrów finansów UE) wywołało małą panikę na rynkach. Dziś wypowiedź ta była łagodzona i prostowana. Dzięki temu rynki dziś nieco odreagowywały. Jednak odrabianie strat szło opornie. Inwestorzy czekały na dalszy rozwój sytuacji w związku z kryzysem cypryjskim. Nastroje poprawiły się dopiero w końcówce sesji pod wpływem wzrostów w USA.

Według Komisji Europejskiej istnieje możliwość, aby kosztami ratowania banków obciążać depozyty przekraczające 100 tys. EUR. Zdaniem rzecznik Michel Barnier taka propozycja KE jest obecnie przedmiotem dyskusji.

We wtorek polska waluta traci wobec wszystkich głównych walut. Echa wypowiedzi szefa Eurogrupy, Jeroen Dijsselbloema, od wczoraj przyczyniają się do wyprzedaży euro względem dolara, a to ogólnie powoduje również wzrost awersji do ryzyka jeśli chodzi o rynki wschodzące.

Pojawiające się opinie, iż Cypr będzie potrzebował kolejnych programów pomocowych, aby móc ponownie stanąć na nogi (co otwiera kolejną sagę po greckiej), słabe informacje z Włoch (ryzyko kolejnego niedotrzymania kryteriów deficytu budżetowego i niepewność polityczna – Berlusconi postawił ultimatum zbudowania szerokiej koalicji (mało realne), albo przeprowadzenia wcześniejszych wyborów – czerwiec?), a także obawy związane z kondycją hiszpańskiego sektora bankowego (pomysły na restrukturyzację instytucji) odbiły się niekorzystnie na notowaniach wspólnej waluty.

Gospodarka Cypru odpowiada za zaledwie 0,2 proc. PKB całego Eurolandu. Mimo to ostatni tydzień negocjacji władz śródziemnomorskiego raju podatkowego i Troiki w sprawie pomocy finansowej całkowicie skoncentrował na sobie uwagę inwestorów. Cypr to już czwarte państwo strefy euro, w którym zostanie wdrożony kompleksowy program naprawczy, a piąte korzystające z pomocy, jeśli uwzględnimy refinansowanie hiszpańskiego sektora bankowego. Międzynarodowe władze ewidentnie liczą, że inwestorzy uznają, że Cypr jest wyjątkiem, odosobnionym przypadkiem. Podobnie jednak miało być ( i to kilkukrotnie!) z Grecją, Irlandią, czy też Portugalią.