złoty (strona 40 z 196)

Przez całą sesję giełdową w Stanach Zjednoczonych dolar umacniał się w stosunku do euro. Notowania głównej pary walutowej spadły o 130 pipsów i kurs EUR/USD osiągnął minimum na poziomie 1,2530. Natomiast w pierwszej godzinie handlu na europejskich giełdach notowania znajdują się przy 1,2540.

Większa część czerwca upłynęła rynkom na wyczekiwaniu na decyzję greckich wyborców i decyzję amerykańskiego Fed. Rynki z obydwoma wydarzeniami wiązały nadzieje i o ile w przypadku Grecji zostały one w dużym stopniu spełnione, w przypadku Fed były po prostu nierealne. Teraz, gdy decyzja Fed jest już za nami, rynki mogą skoncentrować się na innych kwestiach, takich jak np. dane makro czy problem Hiszpanii. W jednym i drugim przypadku oznacza to powrót do nieciekawej rzeczywistości.

Podczas porannego handlu złoty oscyluje blisko poziomów ustalonych podczas wczorajszej sesji amerykańskiej. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,299 PLN za euro, 3,415 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,574 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu w dalszym ciągu pozostają w rejonie 5 - letnich minimów i w przypadku obligacji 10 - letnich wynoszą aktualnie 5,136%.

W czwartek po południu polska waluta ustabilizowała się względem głównych walut po porannym osłabieniu. Rynek czeka na dane z USA oraz wyniki przyszłotygodniowego unijnego szczytu - wskazali analitycy. Ok. 15.30 euro kosztowało 4,24 zł, a dolar 3,35 zł.

Rezerwa Federalna nie zaskoczyła inwestorów. Stopy procentowe utrzymała bez zmian i potwierdziła, że do końca roku zamierza kontynuować operację twist.

Na komunikat FED (godz. 18:30), projekcje makroekonomiczne (godz. 20:00) i konferencję prasową szefa FED (godz. 20:15). O potencjalnych scenariuszach dla rynku już dzisiaj pisaliśmy – w każdym razie stabilizacja na rynkach wskazuje na dużą polaryzację opinii, co może sugerować podwyższoną zmienność dzisiaj wieczorem.

W czerwcu dobiega końca program wydłużania średniej zapadalności portfela aktywów Fed, funkcjonujący pod nazwą operation twist.

Złoty we wtorek lekko traci na wartości, odreagowując wczorajsze umocnienie o ponad 5 gr do dolara i 3 gr w stosunku do euro. O godzinie 13:00 kurs USD/PLN testował poziom 3,3484 zł, a EUR/PLN 4,2484 zł. Z punktu widzenia polskiej waluty, podobnie jak w przypadku innych rynków, kluczowe będą wieczorne wyniki posiedzenia Federalnego Komitetu Otwartego Rynku (FOMC).

Jak zwykle kombinacji jest wiele, ale efekt będzie tylko jeden – mowa oczywiście o komunikacie FED i jego przełożeniu na rynek. Czy ewentualne przedłużenie Operation Twist o kilka miesięcy na sumę zbliżoną do 200 mld USD zadowoli inwestorów? Tak, jeżeli Ben Bernanke dodatkowo „rozmiękczy” komunikat, sugerując między wierszami, że na jesieni będzie gotów na więcej (czytaj QE3), a na potwierdzenie tej tezy przedstawi nieco gorsze prognozy wzrostu gospodarczego i bezrobocia.

Eurodolar od początku miesiąca porusza się w trendzie wzrostowym. W trakcie sesji w Stanach Zjednoczonych kurs EUR/USD osiągnął maksimum przy 1,2730. Nad ranem natomiast notowania znajdują się na poziomie 1,2680.

Podczas porannego handlu złoty oscyluje blisko maksimów wyznaczonych podczas wczorajszej sesji amerykańskiej. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,23 PLN za euro, 3,33 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,52 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą obecnie 5,218% w przypadku obligacji 10-letnich i są to zarazem rejony najniższego oprocentowania od dwóch lat (wczorajsze min. 5,216%).

Podczas porannego handlu złoty oscyluje blisko maksimów wyznaczonych podczas wczorajszej sesji amerykańskiej. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,23 PLN za euro, 3,33 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,52 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu wynoszą obecnie 5,218% w przypadku obligacji 10-letnich i są to zarazem rejony najniższego oprocentowania od pięciu lat (wczorajsze min. 5,216%).

Zgodnie z przypuszczeniami na rynkach znów zagościła nadzieja, iż kończące się jutro posiedzenie FED przyniesie pozytywne zaskoczenia – oczywiście większość inwestorów znów ma na myśli ewentualną zapowiedź trzeciej rundy skupu aktywów, czyli QE3.

Grupa G20 zapewnia o swoich wysiłkach na rzecz rozwiązania kryzysu, ale sam fakt większego, niż to zakładano dokapitalizowania MFW (456 mld USD) to za mało – rynki ucieszyłoby przełamanie politycznego impasu w strefie euro, a także konkretna interwencja ECB na rynku hiszpańskiego i włoskiego długu (chociaż to nie zależy od G20).

Wytchnienie na rynku, po ogłoszeniu wyników wyborów w Grecji nie trwało długo. Uwaga inwestorów szybko przeniosła się z powrotem na Hiszpanię, gdzie po raz kolejny wzrósł odsetek złych kredytów w bilansach banków. W kwietniu współczynnik ten wyniósł 8,72 proc. (w marcu było to 8,37 proc.).

Podczas porannego handlu złoty nieznacznie zyskuje odrabiając część strat z wczorajszej sesji. Polska waluta wyceniana jest przez rynek następująco: 4,266 PLN za euro, 3,383 PLN wobec amerykańskiego dolara oraz 3,55 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają stabilne i wynoszą aktualnie 5,277% w przypadku obligacji 10-letnich.

Seria słabszych danych z USA, jakie napłynęły dzisiaj popołudniu (indeks NY FED Mfg. spadł w czerwcu do 2,29 pkt. z 17,09 pkt. w maju, dynamika produkcji przemysłowej w maju nieoczekiwanie była ujemna (-0,1 proc. m/m), a wstępny indeks nastrojów konsumenckich Uniw. Michigan na połowę czerwca obniżył się do 74,1 pkt. z 79,3 pkt. w końcu maja) przełożyła się na osłabienie dolara względem głównych walut.

Po informacji o możliwym dokapitalizowaniu hiszpańskich banków kwotą 100 mld EUR, notowania eurodolara tydzień rozpoczęły od luki hossy na ok. 100 pipsów i wzrostu do 1,2670. Jednak inwestorzy szybko zinterpretowali tę informację, jako zaognienie kryzysu zadłużeniowego niż sposób na jego zwalczenie i już drugiego dnia tygodnia kurs EUR/USD odnotował minimum na poziomie 1,2440.

Spekulacje nt. gotowości największych banków centralnych do interwencji w przypadku realizacji negatywnego scenariusza w Grecji, to dobra zagrywka, aby wyciszyć negatywne nastroje. Tylko, że warto postawić pytanie, co tak naprawdę powinny zrobić banki centralne, a zwłaszcza politycy, aby rzeczywiście uspokoić rynki finansowe. Przecież nie chodzi tylko o Grecję, ale i też Hiszpanię, a za parę miesięcy też i Włochy.