komentarz walutowy (strona 86 z 93)

Presja podażowa, która w minionym tygodniu zniosła notowania eurodolara poniżej poziomu 1,30, dzisiaj rano nadal utrzymuje się na wykresie tej pary walutowej. Obecnie notowania EUR/USD testują wsparcie w okolicach 1,2879-1,2900. Ten rejon jako bariera dla podaży był już testowany w piątek – i wtedy w tych okolicach uaktywniła się strona popytowa.

Kwestią, która zogniskowała na sobie uwagę inwestorów jest klif fiskalny. Na dalszy plan zepchnięto grudniowe posiedzenie FOMC, które w innych okolicznościach urosłoby do wydarzenia najwyższej rangi.

Pomimo silnych spadków kursu EUR/USD złoty utrzymuje się na stabilnym poziomie. Widać coraz mniejszą presję na osłabienie polskiej waluty. Kurs EUR/PLN utrzymuje się w wąskim paśmie między 4,1200 a 4,1350. Wybicie z krótkoterminowego trendu bocznego zadecyduje o dalszych losach tej pary walut. Dalsze osłabienie złotego staje pod coraz większym znakiem zapytania. Szanse na wzrosty w tym roku powyżej poziomu 4,1700 coraz mniej prawdopodobne.

Druga połowa tygodnia przyniosła wyraźne osłabienie euro w po konferencji EBC i wobec zwrotu na rynku hiszpańskich obligacji. Sprzedający euro dostali wsparcie z kolejnej, nieco nieoczekiwanej strony. Okazuje się, iż na włoskiej scenie politycznej robi się nerwowo wcześniej niż zakładano. Zapowiedź dymisji ze strony Montiego to jednak tylko jeden z impulsów, który w tym tygodniu będzie kształtował nastroje na rynkach.

Początek nowego tygodnia na złotym przynosi otwarcie notowań w zakresie obszaru 5-sesyjnych maksimów. Polska waluta wyceniana jest przez inwestorów następująco: 4,1210 PLN za euro, 3,1933 PLN wobec amerykańskiego dolara oraz 3,4147 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu zanotowały nieznacznie spadły ponownie kierując się poniżej psychologicznej granicy 4,00% (aktualnie 3,947%).

Zgodnie z oczekiwaniami, wczoraj niemal cała uwaga inwestorów na rynkach walutowych skupiła się na wydarzeniach w strefie euro, a dokładniej – na decyzji Europejskiego Banku Centralnego dotyczącej stóp procentowych oraz na późniejszych projekcjach ekonomicznych ECB, dotyczących gospodarki eurolandu.

Bundesbank mocno tnie prognozy wzrostu dla Niemiec do 0,4 proc. w 2013 r., a EBC dla całej strefy euro. Tymczasem w Radzie Banku zaskakujący brak jednomyślności. Część bankierów centralnych optuje za obniżką stóp. Czyżby oprocentowanie w krajach 17-tki nie osiągnęło jeszcze najniższego poziomu? Dziś kluczowe dane z USA. Korzystniejszy raport Departamentu Pracy to sygnał kontynuacji, zaakcentowanej wczoraj wyraźnie, spadkowej tendencji kursu EUR/USD.

W trakcie porannego, piątkowego handlu na rynku walutowym złoty pozostaje neutralny przy niskiej aktywności inwestorów. Polska waluta wyceniana jest następująco: 4,1283 PLN za euro, 3,1854 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4170 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu pozostają blisko pełnego zakresu 4,00% i wynoszą aktualnie 4,04% w przypadku obligacji 10-letnich.

W tym tygodniu uwagę inwestorów przykuwają nie tylko dane makroekonomiczne i doniesienia w sprawie prac nad wypracowaniem kompromisu w kwestii klifu fiskalnego, ale także decyzje banków centralnych. Dzisiaj o stopach zadecyduje Bank Anglii i Europejski Bank Centralny. Konsensus rynkowy zakłada, że BoE pozostawi główną stopę procentową na poziomie 0,5% i program skupu aktywów bez zmian (375 mld GBP).

Wczoraj ruch w górę na wykresie eurodolara został zatrzymany. O ile jeszcze rano wspólna europejska waluta była dość silna, to inwestorom nie wystarczyło optymizmu, aby wynieść kurs EUR/USD powyżej poziomu 1,31 na dłużej.

Pretekstem do rozpoczęcia korekty w notowaniach EUR/USD i spadku kursu poniżej 1,31 stał się niski odczyt dynamiki sprzedaży detalicznej w strefie euro oraz niezbyt udana aukcja obligacji Hiszpanii. Jednak wyciąganie pochopnych wniosków po jednej mniej korzystnej emisji byłoby błędem.

RPP nie chce zaskakiwać, dlatego obniża stopy o 25 pb., choć zdaje sobie sprawę, że gospodarka potrzebuje łagodniejszej polityki pieniężnej. Kolejne cięcie w styczniu, a następne najpewniej w lutym. Scenariusz spadku oprocentowania do poziomu 3,5 proc. nie ulega zmianie. Złoty póki co stabilny, ale cel wzrostu EUR/PLN do 4,1500 obowiązuje.

Poranny handel na złotym przynosi stabilizację notowań polskiej waluty w rejonie wczorajszych maksimów. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1173 PLN za euro, 3,1520 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4030 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu ustabilizowały się w okolicy 4,06%.

Wydarzeniem dzisiejszego dnia na rynku krajowym jest decyzja Rady Polityki Pieniężnej w sprawie stóp procentowych. Konsensus rynkowy zakłada cięcie kosztu pieniądza o 25pb, co sprowadziłoby główną stopę procentową do poziomu 4,25%.

Strona popytowa na wykresie eurodolara idzie za ciosem – po wzrostowym poniedziałku i wtorku, środowy poranek przynosi dalszą aprecjację wspólnej europejskiej waluty. Dobra passa euro jest rezultatem zmniejszenia się obaw inwestorów, dotyczących kondycji najbardziej zadłużonych gospodarek eurolandu.

Mimo mocnych wzrostów na giełdach azjatyckich, notowania na rynku walutowym przebiegają spokojnie. Wzrosty chińskich indeksów to tradycyjnie czynnik idący w parze z aprecjacją dolara australijskiego, ale jej skale ogranicza słaby odczyt dynamiki PKB w III kwartale, która spadała z 3,7 do 3,1 proc. r/r.

Pomimo pewnego niezdecydowania na Wall Street Europa nadal jest w świetnych nastrojach. Od połowy listopada drożeją zarówno europejskie akcje, jak i euro. Powody do takiego optymizmu są nie do końca jasne. Jeszcze mniej jasna jest szybko spadająca rentowność hiszpańskiego długu. Wydaje się mało prawdopodobnym, aby te niejasności zostały dziś rozwiane, z pewnością natomiast dowiemy się jaka będzie decyzja RPP oraz co pokażą dane z USA.

Wczorajsze zachowanie kursu EUR/PLN nie zmieniło obrazu rynku i perspektyw kształtowania się notowań w horyzoncie najbliższych dni. W centrum uwagi decyzja RPP. Obniżka stóp o 25 pb. jest już zdyskontowana przez rynek. Ewentualna niespodzianka w postaci 50-punktowego cięcia (mało prawdopodobne), a przede wszystkim łagodny ton wypowiedzi na konferencji prasowej to czynniki, które z fundamentalnego punktu widzenia mogą osłabiać złotego.

Poranny handel na złotym nie przynosi dużych zmian na notowaniach – polska waluta pozostaje w rejonie minimum ustalonych w poniedziałek, jednak spadki nie pogłębiają się. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1322 PLN za euro, 3,1524 PLN wobec amerykańskiego dolara oraz 3,4049 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu kontynuują korektę i wynoszą aktualnie 4,09% w przypadku obligacji 10-letnich.

Finalne odczyty indeksów PMI dla sektora przemysłowego Europy ujawniły generalnie spadek tempa pogarszania się koniunktury w tym sektorze w listopadzie. Wzrosły zarówno indeksy PMI dla Francji, Niemiec i całej strefy euro. W dalszym ciągu wskaźniki te utrzymują się poniżej istotnej bariery 50pkt. oddzielającej wzrost od spowolnienia.

Wczoraj od samego rana wszystko układało się po myśli posiadaczy bardziej ryzykownych aktywów w portfelu. Opublikowane w sobotę i w nocy z niedzieli na poniedziałek dane z Chin potwierdziły tezę, że tamtejsza gospodarka odbija w IV kwartale, co może pociągnąć w górę wzrost gospodarczy na świecie.

Od początku tygodnia waluty naszego regionu tracą na wartości do euro, a złoty jest wyraźnie słabszy niż czeska korona a także lira turecka czy węgierski forint. Bardzo słaby odczyt tempa wzrostu gospodarczego za III kwartał sprawił bowiem, że "gołębio" usposobieni decydenci uzyskali mocny argument za głębszą redukcją kosztu pieniądza na rozpoczętym dziś posiedzeniu RPP i wzrosło prawdopodobieństwo obniżki stóp o 50 pb.

Polski PMI najwyżej od sierpnia, wkrótce znajdzie się ponownie powyżej bariery 50 pkt. Sygnały nadchodzącego ożywienia coraz bardziej dostrzegalne.

Poranny, wtorkowy handel na złoty przynosi pozorną stabilizację notowań polskiej waluty po wczorajszym mocnym osłabieniu podczas sesji amerykańskiej. Również rynek długu zaliczył korektę jednak o znacząco mniejszej skali, gdzie rentowności obligacji 10-letnich wynoszą aktualnie 4,08%.

Publikowane w ostatnim czasie dane makroekonomiczne wspierają popyt na bardziej ryzykowne aktywa. Taka sytuacja miała miejsce również dzisiaj w nocy, kiedy to z chińskiej gospodarki napłynęły lepsze dane na temat aktywności w sektorze przemysłowym. Po raz od 13 miesięcy indeks PMI wzrósł w listopadzie do poziomu 50,5pkt.